Petycja o ochronę autonomii cielesnej i reformę przymusowego leczenia psychiatrycznego w celu stosowania w praktyce zakazu przymusowego leczenia psychiatrycznego osób niebędących zagrożeniem

Petycja ta ma na celu pokazanie zapotrzebowania społecznego na temat: Pilna reforma legislacyjna w celu stosowania w praktyce zakazu przymusowego leczenia psychiatrycznego osób niebędących zagrożeniem oraz ochrony prawa do świadomej zgody. Podpisując wyrażasz głos poparcia. Następnie ja wnoszę oficjalną petycję.

Petycja o ochronę autonomii cielesnej i reformę przymusowego leczenia psychiatrycznego w celu stosowania w praktyce zakazu przymusowego leczenia psychiatrycznego osób niebędących zagrożeniem oraz ochrony prawa do świadomej zgody.

Do: Prezydenta RP Pana Karola Nawrockiego

My, niżej podpisani obywatele polscy i obrońcy praw konstytucyjnych oraz praw człowieka, apelujemy o natychmiastowy przegląd i nowelizację przepisów dotyczących zdrowia psychicznego w celu zapobieżenia przymusowemu leczenia psychiatrycznego osób, które nie stanowią bezpośredniego, poważnego zagrożenia dla siebie lub innych w myśl art.22 1 Ustawy z 19 sierpnia 1994 roku o Ochronie Zdrowia Psychicznego.

I. Skargi:

Zgodnie z art.22 1 Ustawy z 19 sierpnia 1994 roku o Ochronie Zdrowia Psychicznegoo nie można przymuszać do leczenia psychiatrycznego osób, które nie stanowią bezpośredniego, poważnego zagrożenia dla siebie lub innych.

W praktyce jednak nie brakuje świadectw osób straszonych przymusowym leczeniem oraz takiemu leczeniu poddawanych.

Główny nacisk w niniejszym apelu kładziemy na potrzebę zapewnienie nadzoru i narzędzi kontroli w celu zapobieżenia możliwości ewentualnego nepotyzmu czy niewystarczającego obiektywizmu np. urzędników, lekarzy oraz ewentualności osadzania w zakładach zamkniętych osób będących stroną nierozstrzygniętego konfliktu, osób o poglądach i wierzeniach odbiegających od masowo przyjętych, patriotów, tzw. antysystemowców, zwolenników prawa naturalnego – osób, którym nie udowodniono w sposób nie budzący wątpliwości, że zagrażają sobie lub innym.

Zgodnie z obowiązującymi praktykami, mimo istniejących przepisów w tym zakresie dotyczących zdrowia psychicznego, osoby doświadczające zaburzeń psychicznych, a nawet osoby całkowicie zdrowe, mogą być poddawane przymusowemu leczeniu medycznemu na podstawie pochopnych decyzji czy manipulacji. Szkody dla zdrowia dla takich osób nie da się cofnąć.

Naruszenie praw podstawowych: Przymusowa interwencja psychiatryczna, w tym niedobrowolne podawanie leków psychotropowych, narusza podstawowe prawo do integralności cielesnej, autonomii osobistej i świadomej zgody.

Narusza prawo do wolności od tortur, kar cielesnych oraz okrutnego i poniżającego traktowania chronione przez Konstytucję RP, Europejską Konwencję Praw Człowieka oraz Konwencję ONZ.Gdy wyznawane poglądy uznawane są za urojenia narusza to prawo do wolności wyrażania swoich poglądów, pozyskiwania i rozpowszechniania informacji (oczywiście z zachowaniem praw innych osób, bezpieczeństwa publicznego i nie posługiwania się mową nienawiści).

Z kolei w przypadku istniejącego faktycznie upośledzenia psychicznego, Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych podkreśla, że środki przymusu w przypadku takiegoż upośledzenia są sprzeczne z podstawowymi prawami człowieka.

II. Żądania:

Wzywamy Szanownego Pana Prezydenta Karola Nawrockiego do wprowadzenia i uchwalenia przepisów, które ściśle wyegzekwują następujące zabezpieczenia prawne i kliniczne:

1. Utworzenie niezależnych paneli kontrolnych: Szybka, niezależna i okresowa kontrola sądowa każdego umieszczenia przymusowego, zapewniając pacjentom natychmiastowy dostęp do niezależnych rzeczników medycznych jak obecny rzecznik praw pacjenta, jednak według licznych relacji pacjentom ogranicza się dostęp do telefonu; zapewnienie dostępu do porad prawnych;

1. a. Przedmiotem kontroli powinno być to, czy dana osoba stwarza bezpośrednie i poważne ryzyko wyrządzenia krzywdy fizycznej sobie lub innym oraz czy zostało to wyraźnie i konkretnie udowodnione, a nie na zasadzie uznaniowości. Dana osoba musi zostać o decyzji wyraźnie poinformowana i mieć czas na odwołanie się do wyższej instancji. Jeśli taka osoba nie podjęła żadnych agresywnych działań w stosunku do innych i deklaruje, że nie ma zamiaru takich działań podejmować, wtedy same ogólne opinie lekarzy bez dowodów nie mogą być podstawą do decyzji o zastosowaniu przymusu. Dodatkowe narzędzia kontroli pomogłyby wyeliminować ewentualną korupcję w tej sferze. Jeśli zachowanie danej osoby odbiega od ogólnie przyjętych norm i jest tylko nierozumiane, wtedy ocena czy ta osoba zagraża czy nie powinno być weryfikowane na podstawie faktów przez organy właściwe do spraw wykroczeń. Co innego osoby, które faktycznie krzywdziły, np. po odbytych wyrokach – osoby takie powinny być dokładnie badane i wtedy dalsze diagnozowanie oraz odpowiednie leczenie jest nawet priorytetem dla ochrony obywateli;

2. Zagwarantowanie, że pacjenci nie stanowiący zagrożenia, przebywający w zakładach psychiatrycznych — zachowają prawo do odmowy leków psychotropowych, terapii elektrowstrząsowej (ECT) lub innych inwazyjnych metod leczenia;

3. Finansowanie alternatyw opartych na społeczności: Przeniesienie finansowania opieki zdrowotnej z przymusowych modeli instytucjonalnych na dobrowolne, uwzględniające traumę, oparte na społeczności usługi zdrowia psychicznego (np. wsparcie rówieśnicze, centra pomocy kryzysowej i mobilne zespoły kryzysowe).

III. Wnioski:

Zapewnienie sprawiedliwej oceny działań o charakterze społecznym obywateli i ich funkcjonowania jest kluczowe dla aktywnego społeczeństwa obywatelskiego, bezpieczeństwa i zdrowia publicznego. Wzywamy do podjęcia natychmiastowych działań legislacyjnych w celu ochrony praw obywateli i pacjentów.