Petycjeonline.com

Zgłoś petycję

NIE dla jednostronnych wydarzeń LGBT na UW!

Petycje wyrażają opinie. Nie zgadzanie się z petycją albo uważanie, że nie ma sensu, nie jest podstawą do zgłoszenia, a takie zgłoszenia są zamykane automatycznie. Zgłoś petycję tylko wtedy, gdy narusza prawo albo nasze Zasady społeczności, na przykład mowę nienawiści, zniesławienie osoby albo organizacji, publikowanie prywatnych informacji lub oszustwo. Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor.

To zgłoszenie trafia do osób zarządzających tą stroną, a nie do autora petycji ani do żadnego organu. Jeśli masz pytanie lub chcesz przekazać autorowi opinię, wyślij mu wiadomość.

Czy możesz napisać swoje zgłoszenie po angielsku? Wtedy możemy je rozpatrzyć szybciej, ponieważ nie musimy zamawiać tłumaczenia.
Dlaczego to zgłaszasz?
Co jest nie tak z nazwą?
Napisz w polu tekstowym poniżej, co każe ci tak sądzić.

Petycje wyrażają opinie. Nie zgadzanie się z petycją albo uważanie, że nie ma sensu, nie jest podstawą do zgłoszenia, a my nie usuwamy petycji tylko dlatego, że ktoś się z nimi nie zgadza.

Jeśli to wyślesz, twoja niezgoda zostanie zarejestrowana, a zgłoszenie zostanie automatycznie zamknięte bez podjęcia działań; decyzja zostanie wysłana na twój adres e-mail. Jeśli treść narusza prawo lub nasze Zasady społeczności, wybierz powyższą opcję zamiast tego.

Możesz też rozpocząć własną petycję albo skontaktować się z autorem.

Czy fałszywe twierdzenie dotyczy ciebie, twojej organizacji lub innej możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji?

Który fragment jest fałszywy? Możesz kliknąć kilka zdań w tekście petycji i przy każdym napisać, co jest prawdą. To jest opcjonalne.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

NIE dla jednostronnych wydarzeń LGBT na UW!

Rektor Uniwersytetu Warszawskiego

Prof. dr hab. Marcin Pałys

ul. Krakowskie Przedmieście 26/28

00-927 Warszawa

We wtorek 3 października 2017 r. o godz. 17:00 w auli Starego BUW-u ma odbyć się pokaz filmu pt. „Artykuł osiemnasty”. Twórcy filmu, aktywiści LGBT, starają się skonstruować karkołomną interpretację wykazującą wbrew wszelkim faktom, jakoby tytułowy art. 18 Konstytucji RP („małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny”) znaczył coś zupełnie innego niż w rzeczywistości. Po projekcji ma się odbyć debata, w której nie weźmie udziału żaden zwolennik powszechnie uznanej interpretacji.

Czy Uniwersytet Warszawski jest miejscem właściwym na jednostronne wydarzenie, balansujące na granicy politycznej propagandy i przeinaczanie przepisów konstytucji w oczywisty sposób potwierdzających tożsamość małżeństwa? Naszym zdaniem NIE!

Tytuł filmu odnosi się do art. 18 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która jednoznacznie stanowi, że „Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej”. Aktywiści LGBT docelowo dążą do obalenia tego przepisu, doskonale zdając sobie sprawę z jego jednoznaczności, i tylko dopóki nie przekonali do tego większości Polaków, starają się skontruować kuriozalne rozwiązanie przejściowe.

Bardzo niepokojące, że patronat nad wydarzeniem, propagującym tę jednostronną i niekonstytucyjną wizję, objęła m.in. oficjalna instytucja uczelni: Komisja Rektorska ds. Przeciwdziałania Dyskryminacji.

Tzw. „debata”, która ma odbyć się bezpośrednio po projekcji, w najmniejszym stopniu nie spełnia wymogów pluralizmu i nie stwarza nawet pozorów dyskusji. Mają wziąć w niej udział tylko dwie osoby:

Dr Sylwia Spurek – obecnie zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich, która sama przedstawiała się jako „wykładowczyni na Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim oraz na studiach podyplomowych Gender Mainstreamingu przy Polskiej Akademii Nauk”, a w 2016 r. domagała się także osobnej penalizacji mowy nienawiści wobec osób LGBT w polskim kodeksie karnym;

Dr Krzysztof Śmiszek – obecnie partner życiowy Roberta Biedronia, prezydenta Słupska i aktywisty LGBT; dawniej m.in. szef grupy prawnej Stowarzyszenia Kampania Przeciw Homofobii oraz wykładowca w ramach studiów podyplomowych Gender Studies na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji UW.

W latach 2004-2005 oboje byli prawnikami w biurze pełnomocnika rządu ds. równego statusu kobiet i mężczyzn prof. Magdaleny Środy – szeroko znanej z poglądów skrajnie lewicowych, antyklerykalnych i sprzyjających postulatom LGBT. Moderatorem tej „debaty” ma być natomiast Radosław Korzycki z „Tygodnika Powszechnego”, który pomimo deklarowania się jako czasopismo katolickie w 2016 r. wsławił się akcją „Przekażmy sobie znak pokoju”, okazując jednoznaczne wsparcie dla ruchu LGBT.

Czy osoby o tak jednoznacznie sprecyzowanych poglądach będą w stanie o czymkolwiek „debatować” zamiast tylko wzajemnie potwierdzać i rozszerzać swoje wypowiedzi? Jest to co najmniej wątpliwe.

Nie kwestionujemy faktu, że każdy posiada własne, różnorodne skłonności płciowe. Nie są one jednolite i nie jest naszą rolą decydować za innych, w jaki sposób – i czy w ogóle – powinni te skłonności realizować w swoim życiu osobistym. Nie możemy jednak zgadzać się na jednostronną promocję sprzecznej z Konstytucją ustawowej redefinicji małżeństwa pod dyktando aktywistów LGBT.

Jak jasno wykazał w 2013 r. prof. Michał Królikowski: „nie jest możliwe, by inny związek mógł być nazwany małżeństwem. Jest to pojęcie zastane, funkcjonujące w kulturze prawnej od czasów rzymskich. Jeśli więc trzymać się pojęć zastanych, to nie sądzę, żeby można było wprowadzić tu inny związek niż między mężczyzną i kobietą. [...] 2 marca 1997 r. pan marszałek Zych udał się z wizytą do Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski w celu negocjacji kompromisu wokół konstytucji i w komunikacie, który został wydany po tym spotkaniu przez pana marszałka, stwierdza się, że w wyniku spotkania osiągnięto kompromis, który zasadza się na tym, że w konstytucji powinno znajdować się wyraźne stwierdzenie, że «małżeństwo to związek kobiety i mężczyzny, co będzie uniemożliwiać legalizację związków homoseksualnych».

W konsekwencji, ponieważ ustawodawca zrezygnował z użycia pojęcia zastanego, zasada heteroseksualnego charakteru małżeństwa w mojej ocenie uzyskała rangę konstytucyjną. Powyższe stanowisko jest w ciągu ostatnich lat trwale dekodowane przez Trybunał Konstytucyjny. […] Obecność art. 18 uniemożliwia, zdaniem Trybunału, stworzenie podobnego co do swej istoty związku, relacji, konkubinatu hetero- i homoseksualnego, jeżeli kształt tej instytucji będzie bliźniaczy lub bardzo podobny do małżeństwa” [PEŁNA WYPOWIEDŹ: http://www.sejm.gov.pl/sejm7.nsf/wypowiedz.xsp?posiedzenie=32&dzien=2&wyp=215].

Również dr Bolesław Banaszkiewicz w 2013 r. przypomniał, że: „ustawodawca nie może ustanowić poza systemem swobody umów i jej ograniczeń instytucji jakiegoś związku paramałżeńskiego, o takiej czy innej nazwie. Legitymacja liberalnego ustawodawcy do ustanawiania tak niezwykłej i wyjątkowej instytucji musiałaby mieć podstawę w porządku ponadustawowym, implicite albo explicite potwierdzoną w akcie o najwyższej mocy prawnej. Skoro polski ustawodawca nie jest upoważniony do instytucjonalizowania związków niemałżeńskich, to tym bardziej nie jest do tego zobowiązany”, natomiast „polski system prawny gwarantuje instytucję małżeństwa o wskazanych wyżej zasadach konstrukcyjnych nie w celu stworzenia określonych udogodnień dla dwojga ludzi jako takich, lecz w przekonaniu, że ich związek ma do spełnienia ważną funkcję społeczną, związaną z założeniem rodziny, macierzyństwem i rodzicielstwem” [CAŁY ARTYKUŁ: http://docplayer.pl/16285864-Boleslaw-banaszkiewicz.html].

Akcja Studencka

Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor. Jeśli to wyślesz, zostanie to zarejestrowane, a zgłoszenie zostanie automatycznie zamknięte bez podjęcia działań; decyzja zostanie wysłana na twój adres e-mail.

Możesz rozpocząć własną petycję z informacjami, które uważasz za poprawne, albo skontaktować się z autorem.

Fałszywe twierdzenie dotyczące możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji to zniesławienie i podejmujemy w takich przypadkach działania.

Dalej: zgłoś zniesławienie

Kogo dotyczy treść?
Czy osoba, której dotyczy treść, jest politykiem, osobą decyzyjną albo inną osobą publiczną?
Co krytykuje ta treść?

Publiczna krytyka tego, jak polityk albo osoba decyzyjna działa w swojej roli publicznej, jest dozwolona, także wtedy, gdy zdarzenia miały miejsce dawno temu. Sam fakt, że sprawa jest stara, nie jest podstawą do usunięcia. Nadal możemy podjąć działania wobec fałszywego twierdzenia dotyczącego tej osoby albo innej niezgodnej z prawem treści.

Jeśli sprawa jest stara albo już nieaktualna, najlepiej skontaktować się bezpośrednio z autorem petycji. Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu, my nie możemy.

Czy osoba, której dotyczy treść, jest politykiem, osobą decyzyjną albo inną osobą publiczną?
Co krytykuje ta treść?

Publiczna krytyka tego, jak polityk albo osoba decyzyjna działa w swojej roli publicznej, jest dozwolona, także wtedy, gdy zdarzenia miały miejsce dawno temu. Sam fakt, że sprawa jest stara, nie jest podstawą do usunięcia. Nadal możemy podjąć działania wobec fałszywego twierdzenia dotyczącego tej osoby albo innej niezgodnej z prawem treści.

Jeśli sprawa jest stara albo już nieaktualna, najlepiej skontaktować się bezpośrednio z autorem petycji. Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu, my nie możemy.

Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor. Podejmujemy działania wobec fałszywego twierdzenia, gdy dotyczy ono możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji. Jeśli po prostu nie zgadzasz się z tym twierdzeniem, możesz rozpocząć własną petycję albo skontaktować się z autorem.

Kliknij fałszywe zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest mową nienawiści? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment nawołuje do przemocy? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment gloryfikuje terroryzm lub nawołuje do niego? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment nęka lub znęca się nad kimś? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment ujawnia prywatne informacje? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment oskarża kogoś o przestępstwo? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment wzywa do kary śmierci lub tortur? Kliknij zdania w tekście petycji.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

NIE dla jednostronnych wydarzeń LGBT na UW!

Rektor Uniwersytetu Warszawskiego

Prof. dr hab. Marcin Pałys

ul. Krakowskie Przedmieście 26/28

00-927 Warszawa

We wtorek 3 października 2017 r. o godz. 17:00 w auli Starego BUW-u ma odbyć się pokaz filmu pt. „Artykuł osiemnasty”. Twórcy filmu, aktywiści LGBT, starają się skonstruować karkołomną interpretację wykazującą wbrew wszelkim faktom, jakoby tytułowy art. 18 Konstytucji RP („małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny”) znaczył coś zupełnie innego niż w rzeczywistości. Po projekcji ma się odbyć debata, w której nie weźmie udziału żaden zwolennik powszechnie uznanej interpretacji.

Czy Uniwersytet Warszawski jest miejscem właściwym na jednostronne wydarzenie, balansujące na granicy politycznej propagandy i przeinaczanie przepisów konstytucji w oczywisty sposób potwierdzających tożsamość małżeństwa? Naszym zdaniem NIE!

Tytuł filmu odnosi się do art. 18 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która jednoznacznie stanowi, że „Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej”. Aktywiści LGBT docelowo dążą do obalenia tego przepisu, doskonale zdając sobie sprawę z jego jednoznaczności, i tylko dopóki nie przekonali do tego większości Polaków, starają się skontruować kuriozalne rozwiązanie przejściowe.

Bardzo niepokojące, że patronat nad wydarzeniem, propagującym tę jednostronną i niekonstytucyjną wizję, objęła m.in. oficjalna instytucja uczelni: Komisja Rektorska ds. Przeciwdziałania Dyskryminacji.

Tzw. „debata”, która ma odbyć się bezpośrednio po projekcji, w najmniejszym stopniu nie spełnia wymogów pluralizmu i nie stwarza nawet pozorów dyskusji. Mają wziąć w niej udział tylko dwie osoby:

Dr Sylwia Spurek – obecnie zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich, która sama przedstawiała się jako „wykładowczyni na Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim oraz na studiach podyplomowych Gender Mainstreamingu przy Polskiej Akademii Nauk”, a w 2016 r. domagała się także osobnej penalizacji mowy nienawiści wobec osób LGBT w polskim kodeksie karnym;

Dr Krzysztof Śmiszek – obecnie partner życiowy Roberta Biedronia, prezydenta Słupska i aktywisty LGBT; dawniej m.in. szef grupy prawnej Stowarzyszenia Kampania Przeciw Homofobii oraz wykładowca w ramach studiów podyplomowych Gender Studies na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji UW.

W latach 2004-2005 oboje byli prawnikami w biurze pełnomocnika rządu ds. równego statusu kobiet i mężczyzn prof. Magdaleny Środy – szeroko znanej z poglądów skrajnie lewicowych, antyklerykalnych i sprzyjających postulatom LGBT. Moderatorem tej „debaty” ma być natomiast Radosław Korzycki z „Tygodnika Powszechnego”, który pomimo deklarowania się jako czasopismo katolickie w 2016 r. wsławił się akcją „Przekażmy sobie znak pokoju”, okazując jednoznaczne wsparcie dla ruchu LGBT.

Czy osoby o tak jednoznacznie sprecyzowanych poglądach będą w stanie o czymkolwiek „debatować” zamiast tylko wzajemnie potwierdzać i rozszerzać swoje wypowiedzi? Jest to co najmniej wątpliwe.

Nie kwestionujemy faktu, że każdy posiada własne, różnorodne skłonności płciowe. Nie są one jednolite i nie jest naszą rolą decydować za innych, w jaki sposób – i czy w ogóle – powinni te skłonności realizować w swoim życiu osobistym. Nie możemy jednak zgadzać się na jednostronną promocję sprzecznej z Konstytucją ustawowej redefinicji małżeństwa pod dyktando aktywistów LGBT.

Jak jasno wykazał w 2013 r. prof. Michał Królikowski: „nie jest możliwe, by inny związek mógł być nazwany małżeństwem. Jest to pojęcie zastane, funkcjonujące w kulturze prawnej od czasów rzymskich. Jeśli więc trzymać się pojęć zastanych, to nie sądzę, żeby można było wprowadzić tu inny związek niż między mężczyzną i kobietą. [...] 2 marca 1997 r. pan marszałek Zych udał się z wizytą do Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski w celu negocjacji kompromisu wokół konstytucji i w komunikacie, który został wydany po tym spotkaniu przez pana marszałka, stwierdza się, że w wyniku spotkania osiągnięto kompromis, który zasadza się na tym, że w konstytucji powinno znajdować się wyraźne stwierdzenie, że «małżeństwo to związek kobiety i mężczyzny, co będzie uniemożliwiać legalizację związków homoseksualnych».

W konsekwencji, ponieważ ustawodawca zrezygnował z użycia pojęcia zastanego, zasada heteroseksualnego charakteru małżeństwa w mojej ocenie uzyskała rangę konstytucyjną. Powyższe stanowisko jest w ciągu ostatnich lat trwale dekodowane przez Trybunał Konstytucyjny. […] Obecność art. 18 uniemożliwia, zdaniem Trybunału, stworzenie podobnego co do swej istoty związku, relacji, konkubinatu hetero- i homoseksualnego, jeżeli kształt tej instytucji będzie bliźniaczy lub bardzo podobny do małżeństwa” [PEŁNA WYPOWIEDŹ: http://www.sejm.gov.pl/sejm7.nsf/wypowiedz.xsp?posiedzenie=32&dzien=2&wyp=215].

Również dr Bolesław Banaszkiewicz w 2013 r. przypomniał, że: „ustawodawca nie może ustanowić poza systemem swobody umów i jej ograniczeń instytucji jakiegoś związku paramałżeńskiego, o takiej czy innej nazwie. Legitymacja liberalnego ustawodawcy do ustanawiania tak niezwykłej i wyjątkowej instytucji musiałaby mieć podstawę w porządku ponadustawowym, implicite albo explicite potwierdzoną w akcie o najwyższej mocy prawnej. Skoro polski ustawodawca nie jest upoważniony do instytucjonalizowania związków niemałżeńskich, to tym bardziej nie jest do tego zobowiązany”, natomiast „polski system prawny gwarantuje instytucję małżeństwa o wskazanych wyżej zasadach konstrukcyjnych nie w celu stworzenia określonych udogodnień dla dwojga ludzi jako takich, lecz w przekonaniu, że ich związek ma do spełnienia ważną funkcję społeczną, związaną z założeniem rodziny, macierzyństwem i rodzicielstwem” [CAŁY ARTYKUŁ: http://docplayer.pl/16285864-Boleslaw-banaszkiewicz.html].

Akcja Studencka

Kliknij fałszywe zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest mową nienawiści? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment ujawnia prywatne informacje? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest treścią terrorystyczną lub ekstremistyczną? Kliknij zdania w tekście petycji.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

NIE dla jednostronnych wydarzeń LGBT na UW!

Rektor Uniwersytetu Warszawskiego

Prof. dr hab. Marcin Pałys

ul. Krakowskie Przedmieście 26/28

00-927 Warszawa

We wtorek 3 października 2017 r. o godz. 17:00 w auli Starego BUW-u ma odbyć się pokaz filmu pt. „Artykuł osiemnasty”. Twórcy filmu, aktywiści LGBT, starają się skonstruować karkołomną interpretację wykazującą wbrew wszelkim faktom, jakoby tytułowy art. 18 Konstytucji RP („małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny”) znaczył coś zupełnie innego niż w rzeczywistości. Po projekcji ma się odbyć debata, w której nie weźmie udziału żaden zwolennik powszechnie uznanej interpretacji.

Czy Uniwersytet Warszawski jest miejscem właściwym na jednostronne wydarzenie, balansujące na granicy politycznej propagandy i przeinaczanie przepisów konstytucji w oczywisty sposób potwierdzających tożsamość małżeństwa? Naszym zdaniem NIE!

Tytuł filmu odnosi się do art. 18 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która jednoznacznie stanowi, że „Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej”. Aktywiści LGBT docelowo dążą do obalenia tego przepisu, doskonale zdając sobie sprawę z jego jednoznaczności, i tylko dopóki nie przekonali do tego większości Polaków, starają się skontruować kuriozalne rozwiązanie przejściowe.

Bardzo niepokojące, że patronat nad wydarzeniem, propagującym tę jednostronną i niekonstytucyjną wizję, objęła m.in. oficjalna instytucja uczelni: Komisja Rektorska ds. Przeciwdziałania Dyskryminacji.

Tzw. „debata”, która ma odbyć się bezpośrednio po projekcji, w najmniejszym stopniu nie spełnia wymogów pluralizmu i nie stwarza nawet pozorów dyskusji. Mają wziąć w niej udział tylko dwie osoby:

Dr Sylwia Spurek – obecnie zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich, która sama przedstawiała się jako „wykładowczyni na Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim oraz na studiach podyplomowych Gender Mainstreamingu przy Polskiej Akademii Nauk”, a w 2016 r. domagała się także osobnej penalizacji mowy nienawiści wobec osób LGBT w polskim kodeksie karnym;

Dr Krzysztof Śmiszek – obecnie partner życiowy Roberta Biedronia, prezydenta Słupska i aktywisty LGBT; dawniej m.in. szef grupy prawnej Stowarzyszenia Kampania Przeciw Homofobii oraz wykładowca w ramach studiów podyplomowych Gender Studies na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji UW.

W latach 2004-2005 oboje byli prawnikami w biurze pełnomocnika rządu ds. równego statusu kobiet i mężczyzn prof. Magdaleny Środy – szeroko znanej z poglądów skrajnie lewicowych, antyklerykalnych i sprzyjających postulatom LGBT. Moderatorem tej „debaty” ma być natomiast Radosław Korzycki z „Tygodnika Powszechnego”, który pomimo deklarowania się jako czasopismo katolickie w 2016 r. wsławił się akcją „Przekażmy sobie znak pokoju”, okazując jednoznaczne wsparcie dla ruchu LGBT.

Czy osoby o tak jednoznacznie sprecyzowanych poglądach będą w stanie o czymkolwiek „debatować” zamiast tylko wzajemnie potwierdzać i rozszerzać swoje wypowiedzi? Jest to co najmniej wątpliwe.

Nie kwestionujemy faktu, że każdy posiada własne, różnorodne skłonności płciowe. Nie są one jednolite i nie jest naszą rolą decydować za innych, w jaki sposób – i czy w ogóle – powinni te skłonności realizować w swoim życiu osobistym. Nie możemy jednak zgadzać się na jednostronną promocję sprzecznej z Konstytucją ustawowej redefinicji małżeństwa pod dyktando aktywistów LGBT.

Jak jasno wykazał w 2013 r. prof. Michał Królikowski: „nie jest możliwe, by inny związek mógł być nazwany małżeństwem. Jest to pojęcie zastane, funkcjonujące w kulturze prawnej od czasów rzymskich. Jeśli więc trzymać się pojęć zastanych, to nie sądzę, żeby można było wprowadzić tu inny związek niż między mężczyzną i kobietą. [...] 2 marca 1997 r. pan marszałek Zych udał się z wizytą do Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski w celu negocjacji kompromisu wokół konstytucji i w komunikacie, który został wydany po tym spotkaniu przez pana marszałka, stwierdza się, że w wyniku spotkania osiągnięto kompromis, który zasadza się na tym, że w konstytucji powinno znajdować się wyraźne stwierdzenie, że «małżeństwo to związek kobiety i mężczyzny, co będzie uniemożliwiać legalizację związków homoseksualnych».

W konsekwencji, ponieważ ustawodawca zrezygnował z użycia pojęcia zastanego, zasada heteroseksualnego charakteru małżeństwa w mojej ocenie uzyskała rangę konstytucyjną. Powyższe stanowisko jest w ciągu ostatnich lat trwale dekodowane przez Trybunał Konstytucyjny. […] Obecność art. 18 uniemożliwia, zdaniem Trybunału, stworzenie podobnego co do swej istoty związku, relacji, konkubinatu hetero- i homoseksualnego, jeżeli kształt tej instytucji będzie bliźniaczy lub bardzo podobny do małżeństwa” [PEŁNA WYPOWIEDŹ: http://www.sejm.gov.pl/sejm7.nsf/wypowiedz.xsp?posiedzenie=32&dzien=2&wyp=215].

Również dr Bolesław Banaszkiewicz w 2013 r. przypomniał, że: „ustawodawca nie może ustanowić poza systemem swobody umów i jej ograniczeń instytucji jakiegoś związku paramałżeńskiego, o takiej czy innej nazwie. Legitymacja liberalnego ustawodawcy do ustanawiania tak niezwykłej i wyjątkowej instytucji musiałaby mieć podstawę w porządku ponadustawowym, implicite albo explicite potwierdzoną w akcie o najwyższej mocy prawnej. Skoro polski ustawodawca nie jest upoważniony do instytucjonalizowania związków niemałżeńskich, to tym bardziej nie jest do tego zobowiązany”, natomiast „polski system prawny gwarantuje instytucję małżeństwa o wskazanych wyżej zasadach konstrukcyjnych nie w celu stworzenia określonych udogodnień dla dwojga ludzi jako takich, lecz w przekonaniu, że ich związek ma do spełnienia ważną funkcję społeczną, związaną z założeniem rodziny, macierzyństwem i rodzicielstwem” [CAŁY ARTYKUŁ: http://docplayer.pl/16285864-Boleslaw-banaszkiewicz.html].

Akcja Studencka

Używamy tego, aby potwierdzić otrzymanie zgłoszenia i poinformować Cię o wyniku.
Zgłaszam
Czego oczekujesz? Możesz wybrać więcej niż jedną opcję.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.

Zgłoszone petycje są sprawdzane przez nasz zespół w celu ustalenia, czy naruszają nasze Warunki świadczenia usług lub Zasady społeczności.