Petycjeonline.com

Zgłoś petycję

Petycja w sprawie przyjęcia Programu Zwiększania Lesistości dla Warszawy i Metropolii Warszawskiej

Petycje wyrażają opinie. Nie zgadzanie się z petycją albo uważanie, że nie ma sensu, nie jest podstawą do zgłoszenia, a takie zgłoszenia są zamykane automatycznie. Zgłoś petycję tylko wtedy, gdy narusza prawo albo nasze Zasady społeczności, na przykład mowę nienawiści, zniesławienie osoby albo organizacji, publikowanie prywatnych informacji lub oszustwo. Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor.

To zgłoszenie trafia do osób zarządzających tą stroną, a nie do autora petycji ani do żadnego organu. Jeśli masz pytanie lub chcesz przekazać autorowi opinię, wyślij mu wiadomość.

Czy możesz napisać swoje zgłoszenie po angielsku? Wtedy możemy je rozpatrzyć szybciej, ponieważ nie musimy zamawiać tłumaczenia.
Dlaczego to zgłaszasz?
Co jest nie tak z nazwą?
Napisz w polu tekstowym poniżej, co każe ci tak sądzić.

Petycje wyrażają opinie. Nie zgadzanie się z petycją albo uważanie, że nie ma sensu, nie jest podstawą do zgłoszenia, a my nie usuwamy petycji tylko dlatego, że ktoś się z nimi nie zgadza.

Jeśli to wyślesz, twoja niezgoda zostanie zarejestrowana, a zgłoszenie zostanie automatycznie zamknięte bez podjęcia działań; decyzja zostanie wysłana na twój adres e-mail. Jeśli treść narusza prawo lub nasze Zasady społeczności, wybierz powyższą opcję zamiast tego.

Możesz też rozpocząć własną petycję albo skontaktować się z autorem.

Czy fałszywe twierdzenie dotyczy ciebie, twojej organizacji lub innej możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji?

Który fragment jest fałszywy? Możesz kliknąć kilka zdań w tekście petycji i przy każdym napisać, co jest prawdą. To jest opcjonalne.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

Petycja w sprawie przyjęcia Programu Zwiększania Lesistości dla Warszawy i Metropolii Warszawskiej

Do Prezydenta Warszawy

Radnych Miasta Stołecznego Warszawy

Samorządowców gmin i powiatów Metropolii Warszawskiej

Szanowni Państwo, adresaci petycji,

Polska już w latach 90-tych przyjęła Krajowy Program Zwiększania Lesistości (kilkukrotnie aktualizowany), który zawiera szczegółowe wytyczne odnośnie miejsc, w których w pierwszej kolejności powinny być prowadzone zalesienia. Zgodnie z założeniami KPZL (Krajowego Programu Zwiększania Lesistości), nowe lasy powinny przybywać w szczególności w granicach dużych aglomeracji miejskich (w tym w granicach administracyjnych wielkich miast), na terenach o dużym zanieczyszczeniu powietrza i gleby, a także w miejscach, gdzie lasy mogą pełnić funkcję rekreacyjną dla mieszkańców pobliskich miast i osiedli. W KPZL wskazano wyraźną rekomendację, by wszystkie polskie powiaty posiadające lesistość niższą od przeciętnej przyjmowały i wdrażały swoje Powiatowe Programy Zwiększania Lesistości. Dotyczy to zarówno powiatów ziemskich, jak i miast na prawach powiatu (w tym miast wojewódzkich). Swoje powiatowe programy zwiększania lesistości przyjęły już m.in. Wrocław i Kraków. Apelujemy o podjęcie analogicznych działań przez samorząd Warszawy oraz sąsiednich gmin i powiatów, tworzących Metropolię Warszawską.

Aglomeracja warszawska spełnia wszelkie przesłanki do podjęcia działań zalesieniowych, przewidziane we wspomnianym KPZL. Lasy na obrzeżach Warszawy pełnią ważną funkcję w zakresie ochrony przed hałasem, poprawy jakości powietrza (element walki ze smogiem i tlenkami azotu) oraz przeciwdziałaniu zmianom klimatycznym. Przyczyniają się do obniżenia temperatury latem, stabilizują stosunki wodne, przeciwdziałają lokalnym podtopieniom i tym samym są ważnym elementem polityki przeciwpowodziowej. W dobie zmian klimatycznych różne niekorzystne zjawiska (nagrzewanie się miasta, lokalne podtopienia) będą się coraz bardziej nasilać. Program zwiększania lesistości dla Miasta Stołecznego Warszawy powinien to uwzględnić i odpowiedzieć na te wyzwania.

Należy nadmienić, że obecny poziom lesistości Warszawy nie jest jakoś szczególnie niski – Warszawa ma 15% lasów, a więc dużo więcej, niż wspomniany już Wrocław (7%) czy Kraków (4%, krakowski program zwiększania lesistości przewiduje jej zwiększenie do 8%). Dlatego w przypadku Warszawy nie oczekujemy np. podwojenia lesistości miasta – ale bardziej podjęcia punktowych działań polegających na tworzeniu nowych lasów i zadrzewień w tych częściach miasta, gdzie ich najbardziej brakuje i gdzie ich powstanie może przynieść największy efekt. Lasy w Warszawie i aglomeracji są bowiem rozmieszczone nierównomiernie. Celem Programu powinno być dążenie do wyrównania tych dysproporcji.

Ważną wskazówką dla działań warszawskich i podwarszawskich samorządowców powinny być rekomendacje zawarte w Programie Zwiększania Lesistości dla Województwa Mazowieckiego. W przypadku poszczególnych gmin podwarszawskich konieczne jest istotne zwiększenie lesistości, gdyż w wielu miejscach jest ona zbyt niska. Natomiast w przypadku samej Warszawy nie chodzi o wyrabianie statystyk (lesistość na poziomie 15% i tak jest dużo wyższa niż wspomniane już 4% dla Krakowa), ale działania punktowe, o których można przeczytać we wspomnianym opracowaniu wojewódzkim i innych opracowaniach, takie jak:

łączenie już istniejących kompleksów leśnych Warszawy w większą całość,

nowe zalesienia w dolinach rzek,

zalesienia na skarpach, celem stabilizacji gruntu,

tworzenie stref leśnych w parkach,

tworzenie lasów buforowych wzdłuż uciążliwych arterii drogowych i linii kolejowych – ochrona przed hałasem i zanieczyszczeniami,

tworzenie parków leśnych ze względu na funkcje rekreacyjne.

W ramach realizacji naszych postulatów warto skorzystać z krakowskich doświadczeń. Krakowski program zwiększania lesistości powstał wskutek oddolnych działań inicjatywy społecznej „Lasy dla Krakowa” założonej przez autora tej petycji. Grupa aktywistów zrzeszonych w „Lasach dla Krakowa” przygotowała podstawy merytoryczne, wskazała wstępnie obszary do zalesienia (głównie na północy miasta), a następnie służyła radą i pomocą miejskim urzędnikom i radnym. Pierwszym krokiem było przyjęcie uchwały kierunkowej przez krakowską Radę Miasta, która następnie była realizowana przez Zarząd Zieleni Miejskiej. Krakowski program podzielono na trzy etapy. Oprócz wskazania terenów do wykupu, ważnym elementem była inwentaryzacja działek gminnych i przebudowa drzewostanu na już zadrzewionych działkach, wymagających dolesienia. Urzędnicy wykonali również ogrom pracy w zakresie zmiany planów miejscowych (np. z zieleni nieurządzonej na las) oraz zmiany ewidencji gruntów – czyli formalnego uznania za las działek które faktycznie są lasem lub zagajnikiem, ale formalnie miały inne przeznaczenie. To ważne, bo choć od samego przekwalifikowania zieleni od razu nie przybywa, formalne zakwalifikowanie na las zabezpiecza ten teren na przyszłość i chroni przed ewentualną wycinką.

Należy nadmienić, że Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie w tym jego dyrektor Piotr Kempf od początku pozytywnie zareagowali na postulat strony społecznej i z dużym zaangażowaniem podjęli to niełatwe wyzwanie. „Lasy dla Krakowa” to dobry przykład współpracy społeczników, radnych i urzędników – mimo występujących między nimi różnic i podziałów. Skoro udało się w Krakowie, liczymy, że uda się również w stolicy – która w ten sposób da przykład również pozostałym polskim samorządom.

Krakowski i wrocławski program zwiększania lesistości to nie tylko sukcesy, ale również pewne porażki i błędy, które powinny być uwzględnione przez warszawskich i mazowieckich urzędników oraz radnych. Już teraz krakowski program ma ogromne opóźnienia – zamiast założonych 60 hektarów nowych lasów rocznie, udaje się zalesiać zaledwie 15-20 hektarów. Wynika to w dużej mierze z kwestii związanych z planowaniem przestrzennym oraz brakiem środków na wykupy gruntów pod nowe lasy, na co urzędnicy Zarządu Zieleni Miejskiej, mimo szczerych chęci, mają zbyt mały wpływ. To wszystko trzeba dokładnie przeanalizować i wyciągnąć wnioski, tak by Warszawa mogła się uczyć na sukcesach, ale też błędach i słabych stronach Krakowa i Wrocławia. Przykład tych dwóch miast pokazuje jednak, że podjęto wyzwanie, że się da i można iść w tym kierunku. Skoro tak, nie ma najmniejszego powodu, by podobnych działań nie podjęła również Warszawa i podwarszawskie samorządy.

O naszej petycji, podjętych działaniach oraz reakcji warszawskich urzędników, radnych oraz władz samorządowych będziemy na bieżąco informować na Facebooku, na grupie „Warszawska polityka, media i sprawy lokalne”. Zapraszamy serdecznie do grupy i zachęcamy, aby każdy z Państwa, kto ma konto na tym portalu, zaprosił do grupy waszych znajomych i sąsiadów – aby stworzyć w ten sposób płaszczyznę do wartościowej i kulturalnej dyskusji na ten i inne tematy.

---

Dołącz do grupy WARSZAWSKA POLITYKA, MEDIA I SPRAWY LOKALNE ABY NA BIEŻĄCO ŚLEDZIĆ EFEKTY NASZEJ PETYCJI:

www.facebook.com/groups/warszawskapolityka

Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor. Jeśli to wyślesz, zostanie to zarejestrowane, a zgłoszenie zostanie automatycznie zamknięte bez podjęcia działań; decyzja zostanie wysłana na twój adres e-mail.

Możesz rozpocząć własną petycję z informacjami, które uważasz za poprawne, albo skontaktować się z autorem.

Fałszywe twierdzenie dotyczące możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji to zniesławienie i podejmujemy w takich przypadkach działania.

Dalej: zgłoś zniesławienie

Kogo dotyczy treść?
Czy osoba, której dotyczy treść, jest politykiem, osobą decyzyjną albo inną osobą publiczną?
Co krytykuje ta treść?

Publiczna krytyka tego, jak polityk albo osoba decyzyjna działa w swojej roli publicznej, jest dozwolona, także wtedy, gdy zdarzenia miały miejsce dawno temu. Sam fakt, że sprawa jest stara, nie jest podstawą do usunięcia. Nadal możemy podjąć działania wobec fałszywego twierdzenia dotyczącego tej osoby albo innej niezgodnej z prawem treści.

Jeśli sprawa jest stara albo już nieaktualna, najlepiej skontaktować się bezpośrednio z autorem petycji. Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu, my nie możemy.

Czy osoba, której dotyczy treść, jest politykiem, osobą decyzyjną albo inną osobą publiczną?
Co krytykuje ta treść?

Publiczna krytyka tego, jak polityk albo osoba decyzyjna działa w swojej roli publicznej, jest dozwolona, także wtedy, gdy zdarzenia miały miejsce dawno temu. Sam fakt, że sprawa jest stara, nie jest podstawą do usunięcia. Nadal możemy podjąć działania wobec fałszywego twierdzenia dotyczącego tej osoby albo innej niezgodnej z prawem treści.

Jeśli sprawa jest stara albo już nieaktualna, najlepiej skontaktować się bezpośrednio z autorem petycji. Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu, my nie możemy.

Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor. Podejmujemy działania wobec fałszywego twierdzenia, gdy dotyczy ono możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji. Jeśli po prostu nie zgadzasz się z tym twierdzeniem, możesz rozpocząć własną petycję albo skontaktować się z autorem.

Kliknij fałszywe zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest mową nienawiści? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment nawołuje do przemocy? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment gloryfikuje terroryzm lub nawołuje do niego? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment nęka lub znęca się nad kimś? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment ujawnia prywatne informacje? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment oskarża kogoś o przestępstwo? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment wzywa do kary śmierci lub tortur? Kliknij zdania w tekście petycji.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

Petycja w sprawie przyjęcia Programu Zwiększania Lesistości dla Warszawy i Metropolii Warszawskiej

Do Prezydenta Warszawy

Radnych Miasta Stołecznego Warszawy

Samorządowców gmin i powiatów Metropolii Warszawskiej

Szanowni Państwo, adresaci petycji,

Polska już w latach 90-tych przyjęła Krajowy Program Zwiększania Lesistości (kilkukrotnie aktualizowany), który zawiera szczegółowe wytyczne odnośnie miejsc, w których w pierwszej kolejności powinny być prowadzone zalesienia. Zgodnie z założeniami KPZL (Krajowego Programu Zwiększania Lesistości), nowe lasy powinny przybywać w szczególności w granicach dużych aglomeracji miejskich (w tym w granicach administracyjnych wielkich miast), na terenach o dużym zanieczyszczeniu powietrza i gleby, a także w miejscach, gdzie lasy mogą pełnić funkcję rekreacyjną dla mieszkańców pobliskich miast i osiedli. W KPZL wskazano wyraźną rekomendację, by wszystkie polskie powiaty posiadające lesistość niższą od przeciętnej przyjmowały i wdrażały swoje Powiatowe Programy Zwiększania Lesistości. Dotyczy to zarówno powiatów ziemskich, jak i miast na prawach powiatu (w tym miast wojewódzkich). Swoje powiatowe programy zwiększania lesistości przyjęły już m.in. Wrocław i Kraków. Apelujemy o podjęcie analogicznych działań przez samorząd Warszawy oraz sąsiednich gmin i powiatów, tworzących Metropolię Warszawską.

Aglomeracja warszawska spełnia wszelkie przesłanki do podjęcia działań zalesieniowych, przewidziane we wspomnianym KPZL. Lasy na obrzeżach Warszawy pełnią ważną funkcję w zakresie ochrony przed hałasem, poprawy jakości powietrza (element walki ze smogiem i tlenkami azotu) oraz przeciwdziałaniu zmianom klimatycznym. Przyczyniają się do obniżenia temperatury latem, stabilizują stosunki wodne, przeciwdziałają lokalnym podtopieniom i tym samym są ważnym elementem polityki przeciwpowodziowej. W dobie zmian klimatycznych różne niekorzystne zjawiska (nagrzewanie się miasta, lokalne podtopienia) będą się coraz bardziej nasilać. Program zwiększania lesistości dla Miasta Stołecznego Warszawy powinien to uwzględnić i odpowiedzieć na te wyzwania.

Należy nadmienić, że obecny poziom lesistości Warszawy nie jest jakoś szczególnie niski – Warszawa ma 15% lasów, a więc dużo więcej, niż wspomniany już Wrocław (7%) czy Kraków (4%, krakowski program zwiększania lesistości przewiduje jej zwiększenie do 8%). Dlatego w przypadku Warszawy nie oczekujemy np. podwojenia lesistości miasta – ale bardziej podjęcia punktowych działań polegających na tworzeniu nowych lasów i zadrzewień w tych częściach miasta, gdzie ich najbardziej brakuje i gdzie ich powstanie może przynieść największy efekt. Lasy w Warszawie i aglomeracji są bowiem rozmieszczone nierównomiernie. Celem Programu powinno być dążenie do wyrównania tych dysproporcji.

Ważną wskazówką dla działań warszawskich i podwarszawskich samorządowców powinny być rekomendacje zawarte w Programie Zwiększania Lesistości dla Województwa Mazowieckiego. W przypadku poszczególnych gmin podwarszawskich konieczne jest istotne zwiększenie lesistości, gdyż w wielu miejscach jest ona zbyt niska. Natomiast w przypadku samej Warszawy nie chodzi o wyrabianie statystyk (lesistość na poziomie 15% i tak jest dużo wyższa niż wspomniane już 4% dla Krakowa), ale działania punktowe, o których można przeczytać we wspomnianym opracowaniu wojewódzkim i innych opracowaniach, takie jak:

łączenie już istniejących kompleksów leśnych Warszawy w większą całość,

nowe zalesienia w dolinach rzek,

zalesienia na skarpach, celem stabilizacji gruntu,

tworzenie stref leśnych w parkach,

tworzenie lasów buforowych wzdłuż uciążliwych arterii drogowych i linii kolejowych – ochrona przed hałasem i zanieczyszczeniami,

tworzenie parków leśnych ze względu na funkcje rekreacyjne.

W ramach realizacji naszych postulatów warto skorzystać z krakowskich doświadczeń. Krakowski program zwiększania lesistości powstał wskutek oddolnych działań inicjatywy społecznej „Lasy dla Krakowa” założonej przez autora tej petycji. Grupa aktywistów zrzeszonych w „Lasach dla Krakowa” przygotowała podstawy merytoryczne, wskazała wstępnie obszary do zalesienia (głównie na północy miasta), a następnie służyła radą i pomocą miejskim urzędnikom i radnym. Pierwszym krokiem było przyjęcie uchwały kierunkowej przez krakowską Radę Miasta, która następnie była realizowana przez Zarząd Zieleni Miejskiej. Krakowski program podzielono na trzy etapy. Oprócz wskazania terenów do wykupu, ważnym elementem była inwentaryzacja działek gminnych i przebudowa drzewostanu na już zadrzewionych działkach, wymagających dolesienia. Urzędnicy wykonali również ogrom pracy w zakresie zmiany planów miejscowych (np. z zieleni nieurządzonej na las) oraz zmiany ewidencji gruntów – czyli formalnego uznania za las działek które faktycznie są lasem lub zagajnikiem, ale formalnie miały inne przeznaczenie. To ważne, bo choć od samego przekwalifikowania zieleni od razu nie przybywa, formalne zakwalifikowanie na las zabezpiecza ten teren na przyszłość i chroni przed ewentualną wycinką.

Należy nadmienić, że Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie w tym jego dyrektor Piotr Kempf od początku pozytywnie zareagowali na postulat strony społecznej i z dużym zaangażowaniem podjęli to niełatwe wyzwanie. „Lasy dla Krakowa” to dobry przykład współpracy społeczników, radnych i urzędników – mimo występujących między nimi różnic i podziałów. Skoro udało się w Krakowie, liczymy, że uda się również w stolicy – która w ten sposób da przykład również pozostałym polskim samorządom.

Krakowski i wrocławski program zwiększania lesistości to nie tylko sukcesy, ale również pewne porażki i błędy, które powinny być uwzględnione przez warszawskich i mazowieckich urzędników oraz radnych. Już teraz krakowski program ma ogromne opóźnienia – zamiast założonych 60 hektarów nowych lasów rocznie, udaje się zalesiać zaledwie 15-20 hektarów. Wynika to w dużej mierze z kwestii związanych z planowaniem przestrzennym oraz brakiem środków na wykupy gruntów pod nowe lasy, na co urzędnicy Zarządu Zieleni Miejskiej, mimo szczerych chęci, mają zbyt mały wpływ. To wszystko trzeba dokładnie przeanalizować i wyciągnąć wnioski, tak by Warszawa mogła się uczyć na sukcesach, ale też błędach i słabych stronach Krakowa i Wrocławia. Przykład tych dwóch miast pokazuje jednak, że podjęto wyzwanie, że się da i można iść w tym kierunku. Skoro tak, nie ma najmniejszego powodu, by podobnych działań nie podjęła również Warszawa i podwarszawskie samorządy.

O naszej petycji, podjętych działaniach oraz reakcji warszawskich urzędników, radnych oraz władz samorządowych będziemy na bieżąco informować na Facebooku, na grupie „Warszawska polityka, media i sprawy lokalne”. Zapraszamy serdecznie do grupy i zachęcamy, aby każdy z Państwa, kto ma konto na tym portalu, zaprosił do grupy waszych znajomych i sąsiadów – aby stworzyć w ten sposób płaszczyznę do wartościowej i kulturalnej dyskusji na ten i inne tematy.

---

Dołącz do grupy WARSZAWSKA POLITYKA, MEDIA I SPRAWY LOKALNE ABY NA BIEŻĄCO ŚLEDZIĆ EFEKTY NASZEJ PETYCJI:

www.facebook.com/groups/warszawskapolityka

Kliknij fałszywe zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest mową nienawiści? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment ujawnia prywatne informacje? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest treścią terrorystyczną lub ekstremistyczną? Kliknij zdania w tekście petycji.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

Petycja w sprawie przyjęcia Programu Zwiększania Lesistości dla Warszawy i Metropolii Warszawskiej

Do Prezydenta Warszawy

Radnych Miasta Stołecznego Warszawy

Samorządowców gmin i powiatów Metropolii Warszawskiej

Szanowni Państwo, adresaci petycji,

Polska już w latach 90-tych przyjęła Krajowy Program Zwiększania Lesistości (kilkukrotnie aktualizowany), który zawiera szczegółowe wytyczne odnośnie miejsc, w których w pierwszej kolejności powinny być prowadzone zalesienia. Zgodnie z założeniami KPZL (Krajowego Programu Zwiększania Lesistości), nowe lasy powinny przybywać w szczególności w granicach dużych aglomeracji miejskich (w tym w granicach administracyjnych wielkich miast), na terenach o dużym zanieczyszczeniu powietrza i gleby, a także w miejscach, gdzie lasy mogą pełnić funkcję rekreacyjną dla mieszkańców pobliskich miast i osiedli. W KPZL wskazano wyraźną rekomendację, by wszystkie polskie powiaty posiadające lesistość niższą od przeciętnej przyjmowały i wdrażały swoje Powiatowe Programy Zwiększania Lesistości. Dotyczy to zarówno powiatów ziemskich, jak i miast na prawach powiatu (w tym miast wojewódzkich). Swoje powiatowe programy zwiększania lesistości przyjęły już m.in. Wrocław i Kraków. Apelujemy o podjęcie analogicznych działań przez samorząd Warszawy oraz sąsiednich gmin i powiatów, tworzących Metropolię Warszawską.

Aglomeracja warszawska spełnia wszelkie przesłanki do podjęcia działań zalesieniowych, przewidziane we wspomnianym KPZL. Lasy na obrzeżach Warszawy pełnią ważną funkcję w zakresie ochrony przed hałasem, poprawy jakości powietrza (element walki ze smogiem i tlenkami azotu) oraz przeciwdziałaniu zmianom klimatycznym. Przyczyniają się do obniżenia temperatury latem, stabilizują stosunki wodne, przeciwdziałają lokalnym podtopieniom i tym samym są ważnym elementem polityki przeciwpowodziowej. W dobie zmian klimatycznych różne niekorzystne zjawiska (nagrzewanie się miasta, lokalne podtopienia) będą się coraz bardziej nasilać. Program zwiększania lesistości dla Miasta Stołecznego Warszawy powinien to uwzględnić i odpowiedzieć na te wyzwania.

Należy nadmienić, że obecny poziom lesistości Warszawy nie jest jakoś szczególnie niski – Warszawa ma 15% lasów, a więc dużo więcej, niż wspomniany już Wrocław (7%) czy Kraków (4%, krakowski program zwiększania lesistości przewiduje jej zwiększenie do 8%). Dlatego w przypadku Warszawy nie oczekujemy np. podwojenia lesistości miasta – ale bardziej podjęcia punktowych działań polegających na tworzeniu nowych lasów i zadrzewień w tych częściach miasta, gdzie ich najbardziej brakuje i gdzie ich powstanie może przynieść największy efekt. Lasy w Warszawie i aglomeracji są bowiem rozmieszczone nierównomiernie. Celem Programu powinno być dążenie do wyrównania tych dysproporcji.

Ważną wskazówką dla działań warszawskich i podwarszawskich samorządowców powinny być rekomendacje zawarte w Programie Zwiększania Lesistości dla Województwa Mazowieckiego. W przypadku poszczególnych gmin podwarszawskich konieczne jest istotne zwiększenie lesistości, gdyż w wielu miejscach jest ona zbyt niska. Natomiast w przypadku samej Warszawy nie chodzi o wyrabianie statystyk (lesistość na poziomie 15% i tak jest dużo wyższa niż wspomniane już 4% dla Krakowa), ale działania punktowe, o których można przeczytać we wspomnianym opracowaniu wojewódzkim i innych opracowaniach, takie jak:

łączenie już istniejących kompleksów leśnych Warszawy w większą całość,

nowe zalesienia w dolinach rzek,

zalesienia na skarpach, celem stabilizacji gruntu,

tworzenie stref leśnych w parkach,

tworzenie lasów buforowych wzdłuż uciążliwych arterii drogowych i linii kolejowych – ochrona przed hałasem i zanieczyszczeniami,

tworzenie parków leśnych ze względu na funkcje rekreacyjne.

W ramach realizacji naszych postulatów warto skorzystać z krakowskich doświadczeń. Krakowski program zwiększania lesistości powstał wskutek oddolnych działań inicjatywy społecznej „Lasy dla Krakowa” założonej przez autora tej petycji. Grupa aktywistów zrzeszonych w „Lasach dla Krakowa” przygotowała podstawy merytoryczne, wskazała wstępnie obszary do zalesienia (głównie na północy miasta), a następnie służyła radą i pomocą miejskim urzędnikom i radnym. Pierwszym krokiem było przyjęcie uchwały kierunkowej przez krakowską Radę Miasta, która następnie była realizowana przez Zarząd Zieleni Miejskiej. Krakowski program podzielono na trzy etapy. Oprócz wskazania terenów do wykupu, ważnym elementem była inwentaryzacja działek gminnych i przebudowa drzewostanu na już zadrzewionych działkach, wymagających dolesienia. Urzędnicy wykonali również ogrom pracy w zakresie zmiany planów miejscowych (np. z zieleni nieurządzonej na las) oraz zmiany ewidencji gruntów – czyli formalnego uznania za las działek które faktycznie są lasem lub zagajnikiem, ale formalnie miały inne przeznaczenie. To ważne, bo choć od samego przekwalifikowania zieleni od razu nie przybywa, formalne zakwalifikowanie na las zabezpiecza ten teren na przyszłość i chroni przed ewentualną wycinką.

Należy nadmienić, że Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie w tym jego dyrektor Piotr Kempf od początku pozytywnie zareagowali na postulat strony społecznej i z dużym zaangażowaniem podjęli to niełatwe wyzwanie. „Lasy dla Krakowa” to dobry przykład współpracy społeczników, radnych i urzędników – mimo występujących między nimi różnic i podziałów. Skoro udało się w Krakowie, liczymy, że uda się również w stolicy – która w ten sposób da przykład również pozostałym polskim samorządom.

Krakowski i wrocławski program zwiększania lesistości to nie tylko sukcesy, ale również pewne porażki i błędy, które powinny być uwzględnione przez warszawskich i mazowieckich urzędników oraz radnych. Już teraz krakowski program ma ogromne opóźnienia – zamiast założonych 60 hektarów nowych lasów rocznie, udaje się zalesiać zaledwie 15-20 hektarów. Wynika to w dużej mierze z kwestii związanych z planowaniem przestrzennym oraz brakiem środków na wykupy gruntów pod nowe lasy, na co urzędnicy Zarządu Zieleni Miejskiej, mimo szczerych chęci, mają zbyt mały wpływ. To wszystko trzeba dokładnie przeanalizować i wyciągnąć wnioski, tak by Warszawa mogła się uczyć na sukcesach, ale też błędach i słabych stronach Krakowa i Wrocławia. Przykład tych dwóch miast pokazuje jednak, że podjęto wyzwanie, że się da i można iść w tym kierunku. Skoro tak, nie ma najmniejszego powodu, by podobnych działań nie podjęła również Warszawa i podwarszawskie samorządy.

O naszej petycji, podjętych działaniach oraz reakcji warszawskich urzędników, radnych oraz władz samorządowych będziemy na bieżąco informować na Facebooku, na grupie „Warszawska polityka, media i sprawy lokalne”. Zapraszamy serdecznie do grupy i zachęcamy, aby każdy z Państwa, kto ma konto na tym portalu, zaprosił do grupy waszych znajomych i sąsiadów – aby stworzyć w ten sposób płaszczyznę do wartościowej i kulturalnej dyskusji na ten i inne tematy.

---

Dołącz do grupy WARSZAWSKA POLITYKA, MEDIA I SPRAWY LOKALNE ABY NA BIEŻĄCO ŚLEDZIĆ EFEKTY NASZEJ PETYCJI:

www.facebook.com/groups/warszawskapolityka

Używamy tego, aby potwierdzić otrzymanie zgłoszenia i poinformować Cię o wyniku.
Zgłaszam
Czego oczekujesz? Możesz wybrać więcej niż jedną opcję.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.

Zgłoszone petycje są sprawdzane przez nasz zespół w celu ustalenia, czy naruszają nasze Warunki świadczenia usług lub Zasady społeczności.




Płatna reklama

Petycjeonline.com zareklamuje tę petycję 6,000 osobom.

Dowiedz się więcej...

Wybierz budżet
Metoda płatności
Metoda płatności