Petycjeonline.com

Zgłoś petycję

Sprzeciw wobec wykluczenia artystek. List Otwarty: I po co nam wolność kobiet.

Petycje wyrażają opinie. Nie zgadzanie się z petycją albo uważanie, że nie ma sensu, nie jest podstawą do zgłoszenia, a takie zgłoszenia są zamykane automatycznie. Zgłoś petycję tylko wtedy, gdy narusza prawo albo nasze Zasady społeczności, na przykład mowę nienawiści, zniesławienie osoby albo organizacji, publikowanie prywatnych informacji lub oszustwo. Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor.

To zgłoszenie trafia do osób zarządzających tą stroną, a nie do autora petycji ani do żadnego organu. Jeśli masz pytanie lub chcesz przekazać autorowi opinię, wyślij mu wiadomość.

Czy możesz napisać swoje zgłoszenie po angielsku? Wtedy możemy je rozpatrzyć szybciej, ponieważ nie musimy zamawiać tłumaczenia.
Dlaczego to zgłaszasz?
Co jest nie tak z nazwą?
Napisz w polu tekstowym poniżej, co każe ci tak sądzić.

Petycje wyrażają opinie. Nie zgadzanie się z petycją albo uważanie, że nie ma sensu, nie jest podstawą do zgłoszenia, a my nie usuwamy petycji tylko dlatego, że ktoś się z nimi nie zgadza.

Jeśli to wyślesz, twoja niezgoda zostanie zarejestrowana, a zgłoszenie zostanie automatycznie zamknięte bez podjęcia działań; decyzja zostanie wysłana na twój adres e-mail. Jeśli treść narusza prawo lub nasze Zasady społeczności, wybierz powyższą opcję zamiast tego.

Możesz też rozpocząć własną petycję albo skontaktować się z autorem.

Czy fałszywe twierdzenie dotyczy ciebie, twojej organizacji lub innej możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji?

Który fragment jest fałszywy? Możesz kliknąć kilka zdań w tekście petycji i przy każdym napisać, co jest prawdą. To jest opcjonalne.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

Sprzeciw wobec wykluczenia artystek. List Otwarty: I po co nam wolność kobiet.

W piątek 13 kwietnia 2018 roku w toruńskim CSW będzie otwarcie wystawy I po co nam wolność. Kuratorem jest dyrektor tej instytucji Pan Wacław Kuczma wraz z Panem Jerzym Brukwickim i zespołem kuratorskim pracującym na co dzień w Centrum. W wystawie bierze udział 37 artystów oraz dwie grupy artystyczne – męskie! oraz JEDNA artystka.

W związku z tą kuriozalną sytuacją środowisko toruńskich aktywistek i aktywistów bezpośrednio związanych ze sztuką postanowiło wyrazić swój sprzeciw wobec takich nadużyć kuratorskich pisząc do Dyrektora List Otwarty.

Toruń 10.04.2018

List Otwarty: I po co nam wolność kobiet?

Do Dyrektora Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu Wacława Kuczmy

W piątek 13 kwietnia 2018 roku w toruńskim CSW odbędzie się otwarcie wystawy pod tytułem: I po co nam wolność. Kuratorem jest dyrektor tej instytucji Pan Wacław Kuczma, a w organizacji wystawy pomógł Pan Jerzy Brukwicki i zespół kuratorski, pracujący na co dzień w CSW.

W wystawie bierze udział 37 artystów: dwie (męskie) grupy artystyczne oraz JEDNA artystka. W tekście kuratorskim zostało napisane: “Postawienie pytania „I po co nam wolność?” staje się równoznaczne z artystyczną prerogatywą odpowiedzialności i przewidywalności przyszłej współczesności.” Jednak wystawa, która stawia sobie za cel ukazanie “artystycznej odpowiedzialności” oraz “przewidywanie przyszłej współczesności” nie uwzględniła głosu artystek. Uważamy, że jest to sytuacja całkowicie nie do zaakceptowania.

Uważamy, że dyrektor Wacław Kuczma wykazał się świadomą lub nieświadomą ignorancją, stwierdzając, że historia polskiej sztuki składa się praktycznie tylko z głosów męskich i pomijając niezwykle znaczącą opinię polskich artystek. Taka postawa, jest bardzo niebezpieczna, kiedy wykazuje się nią dyrektor publicznej instytucji, który czerpiąc ze swojej uprzywilejowanej pozycji, decyduje że tylko mężczyźni mają prawo wypowiadać się publicznie oraz odbiera ten głos kobietom. Jak pisze znana krytyczka feministyczna Joanna Russ „jawna bigoteria na poziomie sztuki wysokiej jest rzadko obecna, ale jest też niemal niepotrzebna, ponieważ kontekst społeczny jest daleki od neutralnego. Do działania rasistowskiego i seksistowskiego, podtrzymywania przywileju klasowego, wymagane jest jedynie przestrzeganie panujących zwyczajów, zachowanie zwyczajne, a nawet uprzejme” (Russ 1983:18).

Taka strategia jest dla nas nie do przyjęcia. Przywołując słowa J. Russ, chcemy wskazać do czego prowadzi tak realizowana, patriarchalna i męskocentryczna strategia pomijania w historii sztuki całych grup społecznych: Badaczka w “How to Suppress Women's Writing” identyfikuje różne strategie tłamszenia kobiecego autorstwa i w konsekwencji wymazywania obecności kobiet w kulturze i ich kulturotwórczej roli jako grupy społecznej. "Wśród podstawowych strategii tłamszenia kobiecego autorstwa Russ wymienia: nieformalny zakaz (zniechęcanie i utrudnianie dostępu do potrzebnych materiałów), bezpośrednie lub pośrednie odmawianie autorstwa (przypisywanie dzieła komuś innemu lub skomplikowane psychologizujące wyjaśnienia), umniejszanie wagi danej pracy, izolowanie pracy od tradycji, do której należy, konsekwentnie prezentowane danej pracy jako anomalii, insynuowanie, że praca ma niemoralny charakter, co deprecjonuje pozycję twórcy, ignorowanie pracy, twórcy i całej tradycji, w którą się wpisuje". (na podstawie: Aldona Kobus, rozprawa doktorska "Model autorstwa w kulturze Zachodu. Fantazmat podmiotu autorskiego"). Konsekwencją zidentyfikowanych przez Russ strategii jest nie tylko marginalizacja kobiet jako grupy społecznej, ale też tworzenie próżni kulturowej, w ramach której brak powszechnie dostępnej kobiecej tradycji artystycznej, co sprawia, że kolejne pokolenia artystek zaczynają swoją działalność w próżni, pozbawione prekursorek, które mogłoby stanowić dla nich punkt odniesienia. Jak podaje Krista D. Bell w badaniach przeprowadzonych w 2018 roku, obecność kobiet w opracowaniach na temat sztuki i kultury ogranicza się do 18-21%, co prowadzi do rażącej niewidzialności twórczości kobiet na przestrzeni dziejów.

Brak dopuszczenia do głosu artystek jest brakiem tym bardziej druzgocącym w obliczu obchodów stulecia wywalczenia praw wyborczych przez kobiety w Polsce, które przypadają na rok 2018.

Zdecydowałyśmy i zdecydowaliśmy się opublikować ten list otwarty, aby zadać pytanie kuratorowi tej wystawy i zarazem dyrektorowi instytucji publicznej, w której się odbywa: Dlaczego o pojęciu wolności mogą mówić tylko męscy twórcy?

Żądamy od Pana odniesienia się do tego pytania. Żądamy, aby podał Pan argumenty dla których wykluczył Pan z wystawy w publicznej instytucji sztuki, szereg polskich artystek od dziesięcioleci wypowiadających się na temat wolności.

Pytamy także Was, artystów biorących udział w wystawie: czy nie jest Wam wstyd, że nie ma pośród Was kobiecych głosów na temat wolności? Czy nie uważacie, że postawa Dyrektora i osób odpowiedzialnych za tę wystawę jest wyraźnym lekceważeniem sztuki kobiet, brakiem uczciwości i wiedzy historyczno-artystycznej oraz nieprzyzwoitością?

Zachęcamy do podpisywania się pod tym listem otwartym, by wyrazić swoje poparcie.

#ipoconamwolnosckobiet

Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor. Jeśli to wyślesz, zostanie to zarejestrowane, a zgłoszenie zostanie automatycznie zamknięte bez podjęcia działań; decyzja zostanie wysłana na twój adres e-mail.

Możesz rozpocząć własną petycję z informacjami, które uważasz za poprawne, albo skontaktować się z autorem.

Fałszywe twierdzenie dotyczące możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji to zniesławienie i podejmujemy w takich przypadkach działania.

Dalej: zgłoś zniesławienie

Kogo dotyczy treść?
Czy osoba, której dotyczy treść, jest politykiem, osobą decyzyjną albo inną osobą publiczną?
Co krytykuje ta treść?

Publiczna krytyka tego, jak polityk albo osoba decyzyjna działa w swojej roli publicznej, jest dozwolona, także wtedy, gdy zdarzenia miały miejsce dawno temu. Sam fakt, że sprawa jest stara, nie jest podstawą do usunięcia. Nadal możemy podjąć działania wobec fałszywego twierdzenia dotyczącego tej osoby albo innej niezgodnej z prawem treści.

Jeśli sprawa jest stara albo już nieaktualna, najlepiej skontaktować się bezpośrednio z autorem petycji. Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu, my nie możemy.

Czy osoba, której dotyczy treść, jest politykiem, osobą decyzyjną albo inną osobą publiczną?
Co krytykuje ta treść?

Publiczna krytyka tego, jak polityk albo osoba decyzyjna działa w swojej roli publicznej, jest dozwolona, także wtedy, gdy zdarzenia miały miejsce dawno temu. Sam fakt, że sprawa jest stara, nie jest podstawą do usunięcia. Nadal możemy podjąć działania wobec fałszywego twierdzenia dotyczącego tej osoby albo innej niezgodnej z prawem treści.

Jeśli sprawa jest stara albo już nieaktualna, najlepiej skontaktować się bezpośrednio z autorem petycji. Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu, my nie możemy.

Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor. Podejmujemy działania wobec fałszywego twierdzenia, gdy dotyczy ono możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji. Jeśli po prostu nie zgadzasz się z tym twierdzeniem, możesz rozpocząć własną petycję albo skontaktować się z autorem.

Kliknij fałszywe zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest mową nienawiści? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment nawołuje do przemocy? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment gloryfikuje terroryzm lub nawołuje do niego? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment nęka lub znęca się nad kimś? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment ujawnia prywatne informacje? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment oskarża kogoś o przestępstwo? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment wzywa do kary śmierci lub tortur? Kliknij zdania w tekście petycji.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

Sprzeciw wobec wykluczenia artystek. List Otwarty: I po co nam wolność kobiet.

W piątek 13 kwietnia 2018 roku w toruńskim CSW będzie otwarcie wystawy I po co nam wolność. Kuratorem jest dyrektor tej instytucji Pan Wacław Kuczma wraz z Panem Jerzym Brukwickim i zespołem kuratorskim pracującym na co dzień w Centrum. W wystawie bierze udział 37 artystów oraz dwie grupy artystyczne – męskie! oraz JEDNA artystka.

W związku z tą kuriozalną sytuacją środowisko toruńskich aktywistek i aktywistów bezpośrednio związanych ze sztuką postanowiło wyrazić swój sprzeciw wobec takich nadużyć kuratorskich pisząc do Dyrektora List Otwarty.

Toruń 10.04.2018

List Otwarty: I po co nam wolność kobiet?

Do Dyrektora Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu Wacława Kuczmy

W piątek 13 kwietnia 2018 roku w toruńskim CSW odbędzie się otwarcie wystawy pod tytułem: I po co nam wolność. Kuratorem jest dyrektor tej instytucji Pan Wacław Kuczma, a w organizacji wystawy pomógł Pan Jerzy Brukwicki i zespół kuratorski, pracujący na co dzień w CSW.

W wystawie bierze udział 37 artystów: dwie (męskie) grupy artystyczne oraz JEDNA artystka. W tekście kuratorskim zostało napisane: “Postawienie pytania „I po co nam wolność?” staje się równoznaczne z artystyczną prerogatywą odpowiedzialności i przewidywalności przyszłej współczesności.” Jednak wystawa, która stawia sobie za cel ukazanie “artystycznej odpowiedzialności” oraz “przewidywanie przyszłej współczesności” nie uwzględniła głosu artystek. Uważamy, że jest to sytuacja całkowicie nie do zaakceptowania.

Uważamy, że dyrektor Wacław Kuczma wykazał się świadomą lub nieświadomą ignorancją, stwierdzając, że historia polskiej sztuki składa się praktycznie tylko z głosów męskich i pomijając niezwykle znaczącą opinię polskich artystek. Taka postawa, jest bardzo niebezpieczna, kiedy wykazuje się nią dyrektor publicznej instytucji, który czerpiąc ze swojej uprzywilejowanej pozycji, decyduje że tylko mężczyźni mają prawo wypowiadać się publicznie oraz odbiera ten głos kobietom. Jak pisze znana krytyczka feministyczna Joanna Russ „jawna bigoteria na poziomie sztuki wysokiej jest rzadko obecna, ale jest też niemal niepotrzebna, ponieważ kontekst społeczny jest daleki od neutralnego. Do działania rasistowskiego i seksistowskiego, podtrzymywania przywileju klasowego, wymagane jest jedynie przestrzeganie panujących zwyczajów, zachowanie zwyczajne, a nawet uprzejme” (Russ 1983:18).

Taka strategia jest dla nas nie do przyjęcia. Przywołując słowa J. Russ, chcemy wskazać do czego prowadzi tak realizowana, patriarchalna i męskocentryczna strategia pomijania w historii sztuki całych grup społecznych: Badaczka w “How to Suppress Women's Writing” identyfikuje różne strategie tłamszenia kobiecego autorstwa i w konsekwencji wymazywania obecności kobiet w kulturze i ich kulturotwórczej roli jako grupy społecznej. "Wśród podstawowych strategii tłamszenia kobiecego autorstwa Russ wymienia: nieformalny zakaz (zniechęcanie i utrudnianie dostępu do potrzebnych materiałów), bezpośrednie lub pośrednie odmawianie autorstwa (przypisywanie dzieła komuś innemu lub skomplikowane psychologizujące wyjaśnienia), umniejszanie wagi danej pracy, izolowanie pracy od tradycji, do której należy, konsekwentnie prezentowane danej pracy jako anomalii, insynuowanie, że praca ma niemoralny charakter, co deprecjonuje pozycję twórcy, ignorowanie pracy, twórcy i całej tradycji, w którą się wpisuje". (na podstawie: Aldona Kobus, rozprawa doktorska "Model autorstwa w kulturze Zachodu. Fantazmat podmiotu autorskiego"). Konsekwencją zidentyfikowanych przez Russ strategii jest nie tylko marginalizacja kobiet jako grupy społecznej, ale też tworzenie próżni kulturowej, w ramach której brak powszechnie dostępnej kobiecej tradycji artystycznej, co sprawia, że kolejne pokolenia artystek zaczynają swoją działalność w próżni, pozbawione prekursorek, które mogłoby stanowić dla nich punkt odniesienia. Jak podaje Krista D. Bell w badaniach przeprowadzonych w 2018 roku, obecność kobiet w opracowaniach na temat sztuki i kultury ogranicza się do 18-21%, co prowadzi do rażącej niewidzialności twórczości kobiet na przestrzeni dziejów.

Brak dopuszczenia do głosu artystek jest brakiem tym bardziej druzgocącym w obliczu obchodów stulecia wywalczenia praw wyborczych przez kobiety w Polsce, które przypadają na rok 2018.

Zdecydowałyśmy i zdecydowaliśmy się opublikować ten list otwarty, aby zadać pytanie kuratorowi tej wystawy i zarazem dyrektorowi instytucji publicznej, w której się odbywa: Dlaczego o pojęciu wolności mogą mówić tylko męscy twórcy?

Żądamy od Pana odniesienia się do tego pytania. Żądamy, aby podał Pan argumenty dla których wykluczył Pan z wystawy w publicznej instytucji sztuki, szereg polskich artystek od dziesięcioleci wypowiadających się na temat wolności.

Pytamy także Was, artystów biorących udział w wystawie: czy nie jest Wam wstyd, że nie ma pośród Was kobiecych głosów na temat wolności? Czy nie uważacie, że postawa Dyrektora i osób odpowiedzialnych za tę wystawę jest wyraźnym lekceważeniem sztuki kobiet, brakiem uczciwości i wiedzy historyczno-artystycznej oraz nieprzyzwoitością?

Zachęcamy do podpisywania się pod tym listem otwartym, by wyrazić swoje poparcie.

#ipoconamwolnosckobiet

Kliknij fałszywe zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest mową nienawiści? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment ujawnia prywatne informacje? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest treścią terrorystyczną lub ekstremistyczną? Kliknij zdania w tekście petycji.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

Sprzeciw wobec wykluczenia artystek. List Otwarty: I po co nam wolność kobiet.

W piątek 13 kwietnia 2018 roku w toruńskim CSW będzie otwarcie wystawy I po co nam wolność. Kuratorem jest dyrektor tej instytucji Pan Wacław Kuczma wraz z Panem Jerzym Brukwickim i zespołem kuratorskim pracującym na co dzień w Centrum. W wystawie bierze udział 37 artystów oraz dwie grupy artystyczne – męskie! oraz JEDNA artystka.

W związku z tą kuriozalną sytuacją środowisko toruńskich aktywistek i aktywistów bezpośrednio związanych ze sztuką postanowiło wyrazić swój sprzeciw wobec takich nadużyć kuratorskich pisząc do Dyrektora List Otwarty.

Toruń 10.04.2018

List Otwarty: I po co nam wolność kobiet?

Do Dyrektora Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu Wacława Kuczmy

W piątek 13 kwietnia 2018 roku w toruńskim CSW odbędzie się otwarcie wystawy pod tytułem: I po co nam wolność. Kuratorem jest dyrektor tej instytucji Pan Wacław Kuczma, a w organizacji wystawy pomógł Pan Jerzy Brukwicki i zespół kuratorski, pracujący na co dzień w CSW.

W wystawie bierze udział 37 artystów: dwie (męskie) grupy artystyczne oraz JEDNA artystka. W tekście kuratorskim zostało napisane: “Postawienie pytania „I po co nam wolność?” staje się równoznaczne z artystyczną prerogatywą odpowiedzialności i przewidywalności przyszłej współczesności.” Jednak wystawa, która stawia sobie za cel ukazanie “artystycznej odpowiedzialności” oraz “przewidywanie przyszłej współczesności” nie uwzględniła głosu artystek. Uważamy, że jest to sytuacja całkowicie nie do zaakceptowania.

Uważamy, że dyrektor Wacław Kuczma wykazał się świadomą lub nieświadomą ignorancją, stwierdzając, że historia polskiej sztuki składa się praktycznie tylko z głosów męskich i pomijając niezwykle znaczącą opinię polskich artystek. Taka postawa, jest bardzo niebezpieczna, kiedy wykazuje się nią dyrektor publicznej instytucji, który czerpiąc ze swojej uprzywilejowanej pozycji, decyduje że tylko mężczyźni mają prawo wypowiadać się publicznie oraz odbiera ten głos kobietom. Jak pisze znana krytyczka feministyczna Joanna Russ „jawna bigoteria na poziomie sztuki wysokiej jest rzadko obecna, ale jest też niemal niepotrzebna, ponieważ kontekst społeczny jest daleki od neutralnego. Do działania rasistowskiego i seksistowskiego, podtrzymywania przywileju klasowego, wymagane jest jedynie przestrzeganie panujących zwyczajów, zachowanie zwyczajne, a nawet uprzejme” (Russ 1983:18).

Taka strategia jest dla nas nie do przyjęcia. Przywołując słowa J. Russ, chcemy wskazać do czego prowadzi tak realizowana, patriarchalna i męskocentryczna strategia pomijania w historii sztuki całych grup społecznych: Badaczka w “How to Suppress Women's Writing” identyfikuje różne strategie tłamszenia kobiecego autorstwa i w konsekwencji wymazywania obecności kobiet w kulturze i ich kulturotwórczej roli jako grupy społecznej. "Wśród podstawowych strategii tłamszenia kobiecego autorstwa Russ wymienia: nieformalny zakaz (zniechęcanie i utrudnianie dostępu do potrzebnych materiałów), bezpośrednie lub pośrednie odmawianie autorstwa (przypisywanie dzieła komuś innemu lub skomplikowane psychologizujące wyjaśnienia), umniejszanie wagi danej pracy, izolowanie pracy od tradycji, do której należy, konsekwentnie prezentowane danej pracy jako anomalii, insynuowanie, że praca ma niemoralny charakter, co deprecjonuje pozycję twórcy, ignorowanie pracy, twórcy i całej tradycji, w którą się wpisuje". (na podstawie: Aldona Kobus, rozprawa doktorska "Model autorstwa w kulturze Zachodu. Fantazmat podmiotu autorskiego"). Konsekwencją zidentyfikowanych przez Russ strategii jest nie tylko marginalizacja kobiet jako grupy społecznej, ale też tworzenie próżni kulturowej, w ramach której brak powszechnie dostępnej kobiecej tradycji artystycznej, co sprawia, że kolejne pokolenia artystek zaczynają swoją działalność w próżni, pozbawione prekursorek, które mogłoby stanowić dla nich punkt odniesienia. Jak podaje Krista D. Bell w badaniach przeprowadzonych w 2018 roku, obecność kobiet w opracowaniach na temat sztuki i kultury ogranicza się do 18-21%, co prowadzi do rażącej niewidzialności twórczości kobiet na przestrzeni dziejów.

Brak dopuszczenia do głosu artystek jest brakiem tym bardziej druzgocącym w obliczu obchodów stulecia wywalczenia praw wyborczych przez kobiety w Polsce, które przypadają na rok 2018.

Zdecydowałyśmy i zdecydowaliśmy się opublikować ten list otwarty, aby zadać pytanie kuratorowi tej wystawy i zarazem dyrektorowi instytucji publicznej, w której się odbywa: Dlaczego o pojęciu wolności mogą mówić tylko męscy twórcy?

Żądamy od Pana odniesienia się do tego pytania. Żądamy, aby podał Pan argumenty dla których wykluczył Pan z wystawy w publicznej instytucji sztuki, szereg polskich artystek od dziesięcioleci wypowiadających się na temat wolności.

Pytamy także Was, artystów biorących udział w wystawie: czy nie jest Wam wstyd, że nie ma pośród Was kobiecych głosów na temat wolności? Czy nie uważacie, że postawa Dyrektora i osób odpowiedzialnych za tę wystawę jest wyraźnym lekceważeniem sztuki kobiet, brakiem uczciwości i wiedzy historyczno-artystycznej oraz nieprzyzwoitością?

Zachęcamy do podpisywania się pod tym listem otwartym, by wyrazić swoje poparcie.

#ipoconamwolnosckobiet

Używamy tego, aby potwierdzić otrzymanie zgłoszenia i poinformować Cię o wyniku.
Zgłaszam
Czego oczekujesz? Możesz wybrać więcej niż jedną opcję.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.

Zgłoszone petycje są sprawdzane przez nasz zespół w celu ustalenia, czy naruszają nasze Warunki świadczenia usług lub Zasady społeczności.