Petycjeonline.com

Zgłoś petycję

Porozumienie dla nauki, porozumienie dla przyszłości. Apel środowiska naukowego do wszystkich sił politycznych w Polsce

Petycje wyrażają opinie. Nie zgadzanie się z petycją albo uważanie, że nie ma sensu, nie jest podstawą do zgłoszenia, a takie zgłoszenia są zamykane automatycznie. Zgłoś petycję tylko wtedy, gdy narusza prawo albo nasze Zasady społeczności, na przykład mowę nienawiści, zniesławienie osoby albo organizacji, publikowanie prywatnych informacji lub oszustwo. Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor.

To zgłoszenie trafia do osób zarządzających tą stroną, a nie do autora petycji ani do żadnego organu. Jeśli masz pytanie lub chcesz przekazać autorowi opinię, wyślij mu wiadomość.

Czy możesz napisać swoje zgłoszenie po angielsku? Wtedy możemy je rozpatrzyć szybciej, ponieważ nie musimy zamawiać tłumaczenia.
Dlaczego to zgłaszasz?
Co jest nie tak z nazwą?
Napisz w polu tekstowym poniżej, co każe ci tak sądzić.

Petycje wyrażają opinie. Nie zgadzanie się z petycją albo uważanie, że nie ma sensu, nie jest podstawą do zgłoszenia, a my nie usuwamy petycji tylko dlatego, że ktoś się z nimi nie zgadza.

Jeśli to wyślesz, twoja niezgoda zostanie zarejestrowana, a zgłoszenie zostanie automatycznie zamknięte bez podjęcia działań; decyzja zostanie wysłana na twój adres e-mail. Jeśli treść narusza prawo lub nasze Zasady społeczności, wybierz powyższą opcję zamiast tego.

Możesz też rozpocząć własną petycję albo skontaktować się z autorem.

Czy fałszywe twierdzenie dotyczy ciebie, twojej organizacji lub innej możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji?

Który fragment jest fałszywy? Możesz kliknąć kilka zdań w tekście petycji i przy każdym napisać, co jest prawdą. To jest opcjonalne.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

Porozumienie dla nauki, porozumienie dla przyszłości. Apel środowiska naukowego do wszystkich sił politycznych w Polsce

Warszawa, 21 czerwca 2023

POROZUMIENIE DLA NAUKI, POROZUMIENIE DLA PRZYSZŁOŚCI.

APEL ŚRODOWISKA NAUKOWEGO DO WSZYSTKICH SIŁ POLITYCZNYCH W POLSCE

Nauka w Polsce jest w dramatycznej sytuacji. Do prowadzonej latami krótkowzrocznej polityki podporządkowanej uproszczonym celom (jak masowe studia czy mierzona wg stale zmieniających się formalnych kryteriów jakość publikacji) dołączyło dzisiaj ręczne sterowanie nauką i tworzenie kolejnych instytucji mających realizować polityczne zamówienia aktualnej władzy. Natężenie niepokojących działań budzi coraz większe wzburzenie i frustrację. Środowisko akademickie domaga się uwagi i reakcji ze strony wszystkich sił politycznych, które będą się ubiegać o miejsca w parlamencie w zbliżających się wyborach.

Po pierwsze, zagrożona jest wolność badań naukowych – wolność gwarantowana konstytucją i stanowiąca jeden z filarów demokratycznego państwa. Ataki ze strony polityków wymierzone są przede wszystkim w przedstawicieli humanistyki i nauk społecznych, ale rosnącą niepewność czują też badacze reprezentujący nauki ścisłe, przyrodnicze i medyczne. Nie do zaakceptowania są wypowiedzi rządzących zapowiadające „zamawianie badań” o z góry określonych wynikach lub wprost sugerujące, że finansowanie publicznych instytucji naukowych będzie uzależnione od stopnia, w jakim wyniki prowadzonych w nich badań będą zgodne ze światopoglądem konkretnego ministra czy programem rządzącej partii politycznej. Jest to niedopuszczalne niezależnie od tego, kto w Polsce sprawuje władzę.

Po drugie, sytuacja finansowa instytucji nauki oraz sytuacja materialna badaczy i badaczek, nauczycieli i nauczycielek akademickich oraz wszystkich osób pracujących na uczelniach jest zła i pogarsza się w coraz szybszym tempie. Wzrost wynagrodzeń, przedstawiany jako osiągnięcie obecnych władz nie rekompensuje postępującej inflacji. Wynagrodzenie asystenta polskich uczelni jest dzisiaj tylko o 115 zł wyższe od krajowej płacy minimalnej. Minimalne wynagrodzenie profesora będące podstawą ustalania wynagrodzeń na publicznych uczelniach wzrosło w 2023 r. w stosunku do poprzedniej podwyżki z III kwartału 2018 r. o 12,5%, podczas gdy skumulowana inflacja w latach 2019-2022 wyniosła ponad 27%. Wysokość stypendiów doktoranckich jest obecnie tak niska, że już na początku kariery akademickiej działalność naukowa staje się hobby uprawianym po godzinach pracy lub za pieniądze rodziców czy partnerów i partnerek. Wiele utalentowanych osób, pozbawionych perspektyw zawodowych w nauce, rezygnuje z pracy badawczej lub emigruje. Następuje zagrażający przyszłości Polski „drenaż mózgów”. Instytucje naukowe z kolei oszczędzają na czym mogą: nie tylko na kosztach prowadzenia dydaktyki akademickiej, na organizacji konferencji, wyjazdach badawczych, ale też zakupach materiałów do badań, dostępie do bibliotek i baz danych, wreszcie – na ogrzewaniu i prądzie.

Po trzecie, postępuje instytucjonalna dezorganizacja nauki w Polsce – nie tylko ze względu na ograniczone środki finansowe, ale także przez nieracjonalne gospodarowanie tymi skąpymi zasobami. Zamrożenie budżetu Narodowego Centrum Nauki powoduje postępujący kryzys systemu grantowego finansującego badania podstawowe. Jednocześnie w nieprzejrzysty sposób powoływane są nowe instytucje i programy, czysto uznaniowo wspierające wybrane badania. Polska Akademia Nauk od lat boryka się z problemami finansowymi, a mimo to powołano nową Akademię Kopernikańską. Rządzący dopuścili też do porażającej skali marnotrawstwa publicznych środków przeznaczanych na badania stosowane i wdrożenia w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju. W arbitralny sposób tworzone są nowe dyscypliny i dziedziny nauki, a reguły oceny działalności naukowej ulegają zmianom do ostatniej chwili. Dzisiaj, blisko półtora roku po zakończeniu poprzedniej ewaluacji, nie są znane zasady, na których oparta zostanie kolejna ocena instytucji naukowych.

Nauka w Polsce, tak jak na całym świecie, nie potrzebuje politycznego nadzoru. Potrzebuje roztropności rządzących, którzy rozumieją, że nauka i szkolnictwo wyższe są ważnym filarem państwa, napędem rozwoju społecznego i ekonomicznego, a przede wszystkim cywilizacyjnego oraz gwarantem twórczej i rzetelnej debaty publicznej. Na tym powinno zależeć wszystkim.

Środowisko akademickie domaga się zajęcia jednoznacznego stanowiska przez polityczki i polityków w następujących kwestiach:

gwarancji wolności prowadzenia badań, respektowania zasad autonomii i samorządności akademickiej;

zwiększenia nakładów finansowych na naukę – wzrostu wynagrodzeń, wprowadzenia reguł stałej indeksacji wynagrodzeń, stypendiów i środków na granty badawcze, utrzymywania subwencji dla instytucji naukowych na poziomie, który nie tylko pozwala utrzymać istniejącą infrastrukturę, ale też inwestować w nowe badania;

przejrzystych i nie ulegających arbitralnym zmianom reguł oceny i dotowania instytucji naukowych oraz zaniechania projektów tworzenia nowych instytucji dublujących funkcje już istniejących jednostek.

Nasza wspólna przyszłość zależy w dużym stopniu od warunków uprawiania badań naukowych oraz od warunków studiowania w kraju. Polska potrzebuje porozumienia dla nauki – gwarancji wszystkich sił politycznych dla jak najszybszego spełnienia wskazanych tu postulatów i zgody, że realizacja zadań uczelni wyższych i instytucji badawczych wymaga publicznego finansowania budżetowego działalności badawczo-rozwojowej sektora nauki na poziomie co najmniej 1,5 % PKB.

Zwracamy się do wszystkich członków i członkiń środowiska akademickiego, do władz i ciał kolegialnych polskich uczelni i jednostek naukowych oraz do związków zawodowych o popieranie podpisami i rozpowszechnianie tego apelu.

Błażej Brzostek, Wydział Historii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Adam Gendźwiłł, Wydział Geografii i Studiów Regionalnych, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Piotr Girdwoyń, Wydział Prawa i Administracji, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Ewa Haman, Wydział Psychologii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Krzysztof Klincewicz, Wydział Zarządzania, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Iwona Kurz, Wydział Polonistyki, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Jakub Urbanik, Wydział Prawa i Administracji, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Joanna Wawrzyniak, Wydział Socjologii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Marek Węcowski, Wydział Historii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Aleksander Wolicki, Wydział Historii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Zofia Wóycicka, Wydział Socjologii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

https://monitorakademicki.org/

https://www.facebook.com/profile.php?id=100063638186472

Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor. Jeśli to wyślesz, zostanie to zarejestrowane, a zgłoszenie zostanie automatycznie zamknięte bez podjęcia działań; decyzja zostanie wysłana na twój adres e-mail.

Możesz rozpocząć własną petycję z informacjami, które uważasz za poprawne, albo skontaktować się z autorem.

Fałszywe twierdzenie dotyczące możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji to zniesławienie i podejmujemy w takich przypadkach działania.

Dalej: zgłoś zniesławienie

Kogo dotyczy treść?
Czy osoba, której dotyczy treść, jest politykiem, osobą decyzyjną albo inną osobą publiczną?
Co krytykuje ta treść?

Publiczna krytyka tego, jak polityk albo osoba decyzyjna działa w swojej roli publicznej, jest dozwolona, także wtedy, gdy zdarzenia miały miejsce dawno temu. Sam fakt, że sprawa jest stara, nie jest podstawą do usunięcia. Nadal możemy podjąć działania wobec fałszywego twierdzenia dotyczącego tej osoby albo innej niezgodnej z prawem treści.

Jeśli sprawa jest stara albo już nieaktualna, najlepiej skontaktować się bezpośrednio z autorem petycji. Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu, my nie możemy.

Czy osoba, której dotyczy treść, jest politykiem, osobą decyzyjną albo inną osobą publiczną?
Co krytykuje ta treść?

Publiczna krytyka tego, jak polityk albo osoba decyzyjna działa w swojej roli publicznej, jest dozwolona, także wtedy, gdy zdarzenia miały miejsce dawno temu. Sam fakt, że sprawa jest stara, nie jest podstawą do usunięcia. Nadal możemy podjąć działania wobec fałszywego twierdzenia dotyczącego tej osoby albo innej niezgodnej z prawem treści.

Jeśli sprawa jest stara albo już nieaktualna, najlepiej skontaktować się bezpośrednio z autorem petycji. Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu, my nie możemy.

Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor. Podejmujemy działania wobec fałszywego twierdzenia, gdy dotyczy ono możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji. Jeśli po prostu nie zgadzasz się z tym twierdzeniem, możesz rozpocząć własną petycję albo skontaktować się z autorem.

Kliknij fałszywe zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest mową nienawiści? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment nawołuje do przemocy? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment gloryfikuje terroryzm lub nawołuje do niego? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment nęka lub znęca się nad kimś? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment ujawnia prywatne informacje? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment oskarża kogoś o przestępstwo? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment wzywa do kary śmierci lub tortur? Kliknij zdania w tekście petycji.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

Porozumienie dla nauki, porozumienie dla przyszłości. Apel środowiska naukowego do wszystkich sił politycznych w Polsce

Warszawa, 21 czerwca 2023

POROZUMIENIE DLA NAUKI, POROZUMIENIE DLA PRZYSZŁOŚCI.

APEL ŚRODOWISKA NAUKOWEGO DO WSZYSTKICH SIŁ POLITYCZNYCH W POLSCE

Nauka w Polsce jest w dramatycznej sytuacji. Do prowadzonej latami krótkowzrocznej polityki podporządkowanej uproszczonym celom (jak masowe studia czy mierzona wg stale zmieniających się formalnych kryteriów jakość publikacji) dołączyło dzisiaj ręczne sterowanie nauką i tworzenie kolejnych instytucji mających realizować polityczne zamówienia aktualnej władzy. Natężenie niepokojących działań budzi coraz większe wzburzenie i frustrację. Środowisko akademickie domaga się uwagi i reakcji ze strony wszystkich sił politycznych, które będą się ubiegać o miejsca w parlamencie w zbliżających się wyborach.

Po pierwsze, zagrożona jest wolność badań naukowych – wolność gwarantowana konstytucją i stanowiąca jeden z filarów demokratycznego państwa. Ataki ze strony polityków wymierzone są przede wszystkim w przedstawicieli humanistyki i nauk społecznych, ale rosnącą niepewność czują też badacze reprezentujący nauki ścisłe, przyrodnicze i medyczne. Nie do zaakceptowania są wypowiedzi rządzących zapowiadające „zamawianie badań” o z góry określonych wynikach lub wprost sugerujące, że finansowanie publicznych instytucji naukowych będzie uzależnione od stopnia, w jakim wyniki prowadzonych w nich badań będą zgodne ze światopoglądem konkretnego ministra czy programem rządzącej partii politycznej. Jest to niedopuszczalne niezależnie od tego, kto w Polsce sprawuje władzę.

Po drugie, sytuacja finansowa instytucji nauki oraz sytuacja materialna badaczy i badaczek, nauczycieli i nauczycielek akademickich oraz wszystkich osób pracujących na uczelniach jest zła i pogarsza się w coraz szybszym tempie. Wzrost wynagrodzeń, przedstawiany jako osiągnięcie obecnych władz nie rekompensuje postępującej inflacji. Wynagrodzenie asystenta polskich uczelni jest dzisiaj tylko o 115 zł wyższe od krajowej płacy minimalnej. Minimalne wynagrodzenie profesora będące podstawą ustalania wynagrodzeń na publicznych uczelniach wzrosło w 2023 r. w stosunku do poprzedniej podwyżki z III kwartału 2018 r. o 12,5%, podczas gdy skumulowana inflacja w latach 2019-2022 wyniosła ponad 27%. Wysokość stypendiów doktoranckich jest obecnie tak niska, że już na początku kariery akademickiej działalność naukowa staje się hobby uprawianym po godzinach pracy lub za pieniądze rodziców czy partnerów i partnerek. Wiele utalentowanych osób, pozbawionych perspektyw zawodowych w nauce, rezygnuje z pracy badawczej lub emigruje. Następuje zagrażający przyszłości Polski „drenaż mózgów”. Instytucje naukowe z kolei oszczędzają na czym mogą: nie tylko na kosztach prowadzenia dydaktyki akademickiej, na organizacji konferencji, wyjazdach badawczych, ale też zakupach materiałów do badań, dostępie do bibliotek i baz danych, wreszcie – na ogrzewaniu i prądzie.

Po trzecie, postępuje instytucjonalna dezorganizacja nauki w Polsce – nie tylko ze względu na ograniczone środki finansowe, ale także przez nieracjonalne gospodarowanie tymi skąpymi zasobami. Zamrożenie budżetu Narodowego Centrum Nauki powoduje postępujący kryzys systemu grantowego finansującego badania podstawowe. Jednocześnie w nieprzejrzysty sposób powoływane są nowe instytucje i programy, czysto uznaniowo wspierające wybrane badania. Polska Akademia Nauk od lat boryka się z problemami finansowymi, a mimo to powołano nową Akademię Kopernikańską. Rządzący dopuścili też do porażającej skali marnotrawstwa publicznych środków przeznaczanych na badania stosowane i wdrożenia w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju. W arbitralny sposób tworzone są nowe dyscypliny i dziedziny nauki, a reguły oceny działalności naukowej ulegają zmianom do ostatniej chwili. Dzisiaj, blisko półtora roku po zakończeniu poprzedniej ewaluacji, nie są znane zasady, na których oparta zostanie kolejna ocena instytucji naukowych.

Nauka w Polsce, tak jak na całym świecie, nie potrzebuje politycznego nadzoru. Potrzebuje roztropności rządzących, którzy rozumieją, że nauka i szkolnictwo wyższe są ważnym filarem państwa, napędem rozwoju społecznego i ekonomicznego, a przede wszystkim cywilizacyjnego oraz gwarantem twórczej i rzetelnej debaty publicznej. Na tym powinno zależeć wszystkim.

Środowisko akademickie domaga się zajęcia jednoznacznego stanowiska przez polityczki i polityków w następujących kwestiach:

gwarancji wolności prowadzenia badań, respektowania zasad autonomii i samorządności akademickiej;

zwiększenia nakładów finansowych na naukę – wzrostu wynagrodzeń, wprowadzenia reguł stałej indeksacji wynagrodzeń, stypendiów i środków na granty badawcze, utrzymywania subwencji dla instytucji naukowych na poziomie, który nie tylko pozwala utrzymać istniejącą infrastrukturę, ale też inwestować w nowe badania;

przejrzystych i nie ulegających arbitralnym zmianom reguł oceny i dotowania instytucji naukowych oraz zaniechania projektów tworzenia nowych instytucji dublujących funkcje już istniejących jednostek.

Nasza wspólna przyszłość zależy w dużym stopniu od warunków uprawiania badań naukowych oraz od warunków studiowania w kraju. Polska potrzebuje porozumienia dla nauki – gwarancji wszystkich sił politycznych dla jak najszybszego spełnienia wskazanych tu postulatów i zgody, że realizacja zadań uczelni wyższych i instytucji badawczych wymaga publicznego finansowania budżetowego działalności badawczo-rozwojowej sektora nauki na poziomie co najmniej 1,5 % PKB.

Zwracamy się do wszystkich członków i członkiń środowiska akademickiego, do władz i ciał kolegialnych polskich uczelni i jednostek naukowych oraz do związków zawodowych o popieranie podpisami i rozpowszechnianie tego apelu.

Błażej Brzostek, Wydział Historii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Adam Gendźwiłł, Wydział Geografii i Studiów Regionalnych, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Piotr Girdwoyń, Wydział Prawa i Administracji, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Ewa Haman, Wydział Psychologii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Krzysztof Klincewicz, Wydział Zarządzania, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Iwona Kurz, Wydział Polonistyki, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Jakub Urbanik, Wydział Prawa i Administracji, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Joanna Wawrzyniak, Wydział Socjologii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Marek Węcowski, Wydział Historii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Aleksander Wolicki, Wydział Historii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Zofia Wóycicka, Wydział Socjologii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

https://monitorakademicki.org/

https://www.facebook.com/profile.php?id=100063638186472

Kliknij fałszywe zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest mową nienawiści? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment ujawnia prywatne informacje? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest treścią terrorystyczną lub ekstremistyczną? Kliknij zdania w tekście petycji.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

Porozumienie dla nauki, porozumienie dla przyszłości. Apel środowiska naukowego do wszystkich sił politycznych w Polsce

Warszawa, 21 czerwca 2023

POROZUMIENIE DLA NAUKI, POROZUMIENIE DLA PRZYSZŁOŚCI.

APEL ŚRODOWISKA NAUKOWEGO DO WSZYSTKICH SIŁ POLITYCZNYCH W POLSCE

Nauka w Polsce jest w dramatycznej sytuacji. Do prowadzonej latami krótkowzrocznej polityki podporządkowanej uproszczonym celom (jak masowe studia czy mierzona wg stale zmieniających się formalnych kryteriów jakość publikacji) dołączyło dzisiaj ręczne sterowanie nauką i tworzenie kolejnych instytucji mających realizować polityczne zamówienia aktualnej władzy. Natężenie niepokojących działań budzi coraz większe wzburzenie i frustrację. Środowisko akademickie domaga się uwagi i reakcji ze strony wszystkich sił politycznych, które będą się ubiegać o miejsca w parlamencie w zbliżających się wyborach.

Po pierwsze, zagrożona jest wolność badań naukowych – wolność gwarantowana konstytucją i stanowiąca jeden z filarów demokratycznego państwa. Ataki ze strony polityków wymierzone są przede wszystkim w przedstawicieli humanistyki i nauk społecznych, ale rosnącą niepewność czują też badacze reprezentujący nauki ścisłe, przyrodnicze i medyczne. Nie do zaakceptowania są wypowiedzi rządzących zapowiadające „zamawianie badań” o z góry określonych wynikach lub wprost sugerujące, że finansowanie publicznych instytucji naukowych będzie uzależnione od stopnia, w jakim wyniki prowadzonych w nich badań będą zgodne ze światopoglądem konkretnego ministra czy programem rządzącej partii politycznej. Jest to niedopuszczalne niezależnie od tego, kto w Polsce sprawuje władzę.

Po drugie, sytuacja finansowa instytucji nauki oraz sytuacja materialna badaczy i badaczek, nauczycieli i nauczycielek akademickich oraz wszystkich osób pracujących na uczelniach jest zła i pogarsza się w coraz szybszym tempie. Wzrost wynagrodzeń, przedstawiany jako osiągnięcie obecnych władz nie rekompensuje postępującej inflacji. Wynagrodzenie asystenta polskich uczelni jest dzisiaj tylko o 115 zł wyższe od krajowej płacy minimalnej. Minimalne wynagrodzenie profesora będące podstawą ustalania wynagrodzeń na publicznych uczelniach wzrosło w 2023 r. w stosunku do poprzedniej podwyżki z III kwartału 2018 r. o 12,5%, podczas gdy skumulowana inflacja w latach 2019-2022 wyniosła ponad 27%. Wysokość stypendiów doktoranckich jest obecnie tak niska, że już na początku kariery akademickiej działalność naukowa staje się hobby uprawianym po godzinach pracy lub za pieniądze rodziców czy partnerów i partnerek. Wiele utalentowanych osób, pozbawionych perspektyw zawodowych w nauce, rezygnuje z pracy badawczej lub emigruje. Następuje zagrażający przyszłości Polski „drenaż mózgów”. Instytucje naukowe z kolei oszczędzają na czym mogą: nie tylko na kosztach prowadzenia dydaktyki akademickiej, na organizacji konferencji, wyjazdach badawczych, ale też zakupach materiałów do badań, dostępie do bibliotek i baz danych, wreszcie – na ogrzewaniu i prądzie.

Po trzecie, postępuje instytucjonalna dezorganizacja nauki w Polsce – nie tylko ze względu na ograniczone środki finansowe, ale także przez nieracjonalne gospodarowanie tymi skąpymi zasobami. Zamrożenie budżetu Narodowego Centrum Nauki powoduje postępujący kryzys systemu grantowego finansującego badania podstawowe. Jednocześnie w nieprzejrzysty sposób powoływane są nowe instytucje i programy, czysto uznaniowo wspierające wybrane badania. Polska Akademia Nauk od lat boryka się z problemami finansowymi, a mimo to powołano nową Akademię Kopernikańską. Rządzący dopuścili też do porażającej skali marnotrawstwa publicznych środków przeznaczanych na badania stosowane i wdrożenia w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju. W arbitralny sposób tworzone są nowe dyscypliny i dziedziny nauki, a reguły oceny działalności naukowej ulegają zmianom do ostatniej chwili. Dzisiaj, blisko półtora roku po zakończeniu poprzedniej ewaluacji, nie są znane zasady, na których oparta zostanie kolejna ocena instytucji naukowych.

Nauka w Polsce, tak jak na całym świecie, nie potrzebuje politycznego nadzoru. Potrzebuje roztropności rządzących, którzy rozumieją, że nauka i szkolnictwo wyższe są ważnym filarem państwa, napędem rozwoju społecznego i ekonomicznego, a przede wszystkim cywilizacyjnego oraz gwarantem twórczej i rzetelnej debaty publicznej. Na tym powinno zależeć wszystkim.

Środowisko akademickie domaga się zajęcia jednoznacznego stanowiska przez polityczki i polityków w następujących kwestiach:

gwarancji wolności prowadzenia badań, respektowania zasad autonomii i samorządności akademickiej;

zwiększenia nakładów finansowych na naukę – wzrostu wynagrodzeń, wprowadzenia reguł stałej indeksacji wynagrodzeń, stypendiów i środków na granty badawcze, utrzymywania subwencji dla instytucji naukowych na poziomie, który nie tylko pozwala utrzymać istniejącą infrastrukturę, ale też inwestować w nowe badania;

przejrzystych i nie ulegających arbitralnym zmianom reguł oceny i dotowania instytucji naukowych oraz zaniechania projektów tworzenia nowych instytucji dublujących funkcje już istniejących jednostek.

Nasza wspólna przyszłość zależy w dużym stopniu od warunków uprawiania badań naukowych oraz od warunków studiowania w kraju. Polska potrzebuje porozumienia dla nauki – gwarancji wszystkich sił politycznych dla jak najszybszego spełnienia wskazanych tu postulatów i zgody, że realizacja zadań uczelni wyższych i instytucji badawczych wymaga publicznego finansowania budżetowego działalności badawczo-rozwojowej sektora nauki na poziomie co najmniej 1,5 % PKB.

Zwracamy się do wszystkich członków i członkiń środowiska akademickiego, do władz i ciał kolegialnych polskich uczelni i jednostek naukowych oraz do związków zawodowych o popieranie podpisami i rozpowszechnianie tego apelu.

Błażej Brzostek, Wydział Historii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Adam Gendźwiłł, Wydział Geografii i Studiów Regionalnych, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Piotr Girdwoyń, Wydział Prawa i Administracji, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Ewa Haman, Wydział Psychologii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Krzysztof Klincewicz, Wydział Zarządzania, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Iwona Kurz, Wydział Polonistyki, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Jakub Urbanik, Wydział Prawa i Administracji, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Joanna Wawrzyniak, Wydział Socjologii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Marek Węcowski, Wydział Historii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Aleksander Wolicki, Wydział Historii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

Zofia Wóycicka, Wydział Socjologii, Uniwersytet Warszawski; Monitor Akademicki

https://monitorakademicki.org/

https://www.facebook.com/profile.php?id=100063638186472

Używamy tego, aby potwierdzić otrzymanie zgłoszenia i poinformować Cię o wyniku.
Zgłaszam
Czego oczekujesz? Możesz wybrać więcej niż jedną opcję.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.

Zgłoszone petycje są sprawdzane przez nasz zespół w celu ustalenia, czy naruszają nasze Warunki świadczenia usług lub Zasady społeczności.




Płatna reklama

Petycjeonline.com zareklamuje tę petycję 6,000 osobom.

Dowiedz się więcej...

Wybierz budżet
Metoda płatności
Metoda płatności