Który fragment jest fałszywy? Możesz kliknąć kilka zdań w tekście petycji i przy każdym napisać, co jest prawdą. To jest opcjonalne.
Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.
Protest przeciw blokowaniu ratyfikacji konwencji antyprzemocowej
Protestujemy przeciwko politycznemu skandalowi, jakim jest fakt, że Polska nie ratyfikowała jeszcze Europejskiej Konwencji Antyprzemocowej. Owszem, kilka dni temu, kiedy w sejmie udało się ją wreszcie ratyfikować, zdawało się, że awantura zmierza ku szczęśliwemu finałowi. Redaktor Joanna Podgórska napisała o treści konwencji na łamach "Polityki": "Zapisy, które w innych krajach europejskich brzmią jak coś oczywistego i nie wzbudziły większych emocji nawet w tak katolickich krajach jak Malta, u nas wzbudziły prawdziwą burzę".
Teraz okazało się, że ostateczna ratyfikacja utkwi w senacie. Senator Jan Maria Jackowski stwierdził, że konwencja zmusi Polskę do uznania kapłaństwa kobiet (sic!). Ultrakatoliccy publicyści, panowie Karnowscy, wystosowali apel do senatu: "Obrońcy życia apelują do senatorów, by sprzeciwili się przyjęciu kontrowersyjnego dokumentu Rady Europy". Okazuje się, że senat przychylił się do apelu i postanowił zablokować ratyfikację.
Oburzające w tej awanturze jest niepoważne traktowanie naszego wspólnego życia społecznego. Parlamentarzyści traktują nas jak idiotów. Protestujemy przeciwko takiemu traktowaniu i żądamy nadania biegu ratyfikacji tej konwencji. Jeśli Polska nie jest państwem wyznaniowym, jeśli nie jest katolickim reżimem, jeśli obowiązuje w niej konstytucyjny rozdział kościoła od państwa, nie powinno być żadnych kłopotów z ratyfikacją tego ważnego dokumentu.
To nie jest czas na teologiczne spory i rozważania. Przemoc w rodzinie jest powszechna, kobiety i dzieci pozbawione są faktycznej pomocy prawnej, kobiety w Polsce są systemowo dyskryminowane. Wypędzonym i pobitym przez katolickich partnerów kobietom z dziećmi z ich własnych mieszkań udziela się prowizorycznej pomocy w Domach Samotnej Matki. Tysiące kobiet i dzieci każdego roku ucieka przed agresywnymi prześladowcami, pozostawiając im cały dobytek, i zdaje się na łaskę i niełaskę organizacji religijnych. Taki stan rzeczy, który śmiało można nazwać tradycyjnie polskim modelem rodziny, modelem katolickim, bo w jego obronie stają środowiska katolickie łącznie z episkopatem, jest nie do przyjęcia we współczesnej Europie, w XXI wieku, chyba że uznamy, iż Polska nie leży w Europie, tylko w Azji, i że mamy średniowiecze. Czas skończyć z ultrakatolicką propagandą, że w polskich rodzinach źle się nie dzieje, skoro Domy Samotnych Matek pękają w szwach. Czas skończyć z obyczajowością knajacką, w myśl której pijanym mężczyznom wolno wszystko, byle w zaciszu domowym, z dala od opinii publicznej.
Jest owa kwestia palącym problemem w wymiarze indywidualnym i wspólnotowym: walczymy ze społecznym przyzwoleniem na dramaty kobiet i matek wywołane przez wrogo nastawionych mężczyzn i protestujemy przeciwko tym, którzy nie życzą sobie, aby Polska zmierzała ku nowoczesnej cywilizacji europejskiej, pryncypialnie broniącej słabszych i karzącej agresorów. Bo na razie to kraj barbarzyńców, w którym obowiązuje kult siły.
Dość swawoli parlamentarzystów, którzy nie dostrzegają społecznych problemów i wypełniają jedynie nakazy biskupów wbrew żywotnym interesom społecznym! Potępiamy wszystkich, którzy nie chcą ratyfikowania Konwencji. Zwracamy się do Prezydenta RP oraz do Senatu, by zechcieli nadać bieg ratyfikacji, gdyż w przeciwnym razie damy wyraz naszemu oburzeniu w nadchodzących wyborach, prezydenckich i parlamentarnych.