Taniec i choreografia w Poznaniu

My, artyści i artystki tańca, osoby reprezentujące środowisko taneczne w Poznaniu i Polsce, determinowani troską o przyszłość naszego miasta oraz o własną artystyczną egzystencję, zwracamy się do Państwa w najważniejszej dla nas sprawie.

Miasto Poznań posiada potencjał, aby stać się jednym z najważniejszych ośrodków sztuki tańca i ruchu w Polsce. Tutaj narodził się polski taniec współczesny, od Conrada Drzewieckiego, przez Ewę Wycichowską i Polski Teatr Tańca, obecnie kierowany przez Iwonę Pasińską, aż do trwającego 16 lat programu Stary Browar Nowy Taniec. Na gruncie tradycji powstały trzy szkoły baletowe, kilkanaście szkół tańca, a nawet kierunek taneczny — w Wyższej Szkole Umiejętności Społecznych i na Akademii Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego.

Niepokojącym pozostaje fakt, że po zakończeniu edukacji większość tancerzy opuszcza miasto, a Ci, którzy decydują się zostać, zmuszeni są podejmować zajęcia niezwiązane z ich wykształceniem albo pracować za minimalne stawki, pozbawieni wsparcia finansowego i merytorycznego ze strony władz.  

Niedobór przestrzeni scenicznych oraz do prowadzenia prób, a także brak formatu współistnienia środowisk i instytucji, które posiadają własne miejsca, stanowi poważny problem.

Brak wystarczającego wsparcia finansowego projektów i działań twórczych, brak miejskiego ośrodka dedykowanego jedynie sztuce tańca, brak wsparcia edukacji widowni — stawia artystów i artystki tańca w niekomfortowej sytuacji i pozostawia bez możliwości zatrudnienia i realizacji  nowatorskich, twórczych inicjatyw.

Niepokoi nas skrajnie niski poziom finansowania sztuki tańca w formule otwartych konkursów ofert. W miastach cechujących się mniejszym potencjałem (Lublin, Bytom, Kielce, Łódź) artyści i artystki tańca uzyskują systemowe wsparcie, ich potrzeby zostają zauważone i zaopiekowane.

Doświadczenia ubiegłych lat pokazują, że każdego roku organizacje reprezentujące środowisko taneczne składały w trybie konkursowym od 10 do 15 ofert na zadania w dziedzinie kultury, z czego tylko kilka (od 2 do 5) ofert otrzymywało dofinansowanie (nie były to podmioty stricte zajmujące się tańcem, a oferujące warsztaty taneczne zazwyczaj dla grup narażonych na wykluczenie). W przeciągu ostatnich trzech lat (2022-2024) żaden podmiot nie otrzymał dofinansowania na realizację spektaklu tańca bądź festiwalu tanecznego.

Wyrażamy głęboki sprzeciw wobec tej sytuacji, a także wyłączenia przedstawicieli i przedstawicielek środowiska tanecznego z procesu kreowania i wyboru wartościowych projektów kulturalnych skierowanych do mieszkańców miasta!

Jesteśmy przekonani, że problem ten powinien zostać rozwiązany drogą systemową. 

Taniec to niezbędne narzędzie do budowania kapitału społecznego i kulturowego, rozbudzania kreatywności i sprawczości w społeczeństwie, kształtowania więzi międzypokoleniowych oraz poczucia przynależności do lokalnej społeczności. Sztukę tańca cechuje dostępność, niekomercyjny charakter, wartość edukacyjna i profilaktyczna. Taniec rozwija kompetencje językowe, komunikacyjne i kulturowe społeczeństwa, ułatwia przyswajanie złożonych treści intelektualnych poprzez język ruchu. Jest istotnym dopełnieniem systemu edukacji i nierzadko staje się przestrzenią pomocy w sytuacji napięcia, stresu, lęku.

Decyzje o znikomym finansowaniu sztuki tańca uważamy za sprzeczne z interesem społecznym.

Jesteśmy przekonani, że niezbędny jest głęboki namysł nad strukturą i systemowym wsparciem dla tańca, poprzez debatę z udziałem osób reprezentujących środowisko tańca, teatru oraz innych sztuk performatywnych, przedstawicieli Wydziału Kultury i Rady Miasta Poznania.

Zależy nam na nawiązaniu współpracy z już istniejącymi ośrodkami teatralnymi i kulturalnymi oraz rozpoczęciu rozmów uzasadniających palącą potrzebę powstania Poznańskiego Centrum Choreograficznego, którego ideą jest wsparcie sztuki tańca w postaci otwartej sceny, rezydencji artystycznych, kursów i szkoleń podnoszących kompetencje środowiska, warsztatów i konsultacji dla młodych tancerzy i tancerek, a także organizacji corocznego festiwalu tanecznego.

W Państwa stronę (Pana Prezydenta Miasta Poznania, Dyrekcji Wydziału Kultury oraz Członków i Członkiń Rady Miasta Poznania) kierujemy następujące postulaty:

— wzrost finansowania sztuki tańca w formie dotacji ze środków miejskich;

— uwzględnienie systemowego i finansowego wsparcia organizacji pozarządowych, kolektywów i grup twórczych oraz indywidualnych artystów i artystek związanych z tańcem w polityce kulturalnej miasta;

— wyraźny rozdział teatru i tańca oraz partnerstwo z już istniejącymi ośrodkami/instytucjami teatralnymi, m.in. Teatr Ósmego Dnia, Centrum Kultury Zamek, Galeria Arsenał i Pawilon, Scena Wspólna - Centrum Sztuki Dziecka, Teatr Polski.

Apelujemy o wsparcie naszych potrzeb poprzez podjęcie strategicznych decyzji.

Apelujemy o zaniechanie podważania znaczenia sztuki tańca jako odrębnej dziedziny sztuki.

Apelujemy o szacunek dla środowiska tanecznego, o znalezienie wspólnego rozwiązania, o pomoc w rozmowach oraz procesie tworzenia Poznańskiego Centrum Choreograficznego.

Z wyrazami najgłębszego szacunku,

Aniela Kokosza

Karolina Wensierska

oraz Osoby wspierające: