Systemowa ochrona zwierząt odebranych z patoschronisk – apel o realne rozwiązania państwowe

Preambuła

Kierując się konstytucyjną zasadą ochrony dobra wspólnego, odpowiedzialnością państwa za egzekwowanie prawa oraz koniecznością zapewnienia realnej ochrony istotom żywym, które same nie są w stanie dochodzić swoich praw, zwracamy się z niniejszą petycją w sprawie systemowej ochrony zwierząt odebranych z tzw. patoschronisk.

Zwierzęta przebywające w nielegalnych lub patologicznie prowadzonych schroniskach stają się ofiarami luk prawnych, niewydolności systemowej oraz braku ciągłości odpowiedzialności państwa po wydaniu decyzji administracyjnej o zamknięciu placówki.

Uważamy, że państwo nie może ograniczać swojej roli wyłącznie do czynności kontrolno-decyzyjnych, pozostawiając skutki tych decyzji organizacjom społecznym i obywatelom.

Niniejsza petycja stanowi uzupełnienie obywatelskiego projektu systemowego dotyczącego ochrony zwierząt odebranych z patoschronisk, który został przekazany do analizy Posłowi na Sejm RP Łukaszowi Litewce.

Uzasadnienie potrzeby zmian

W praktyce zamknięcie schroniska oznacza:

• konieczność natychmiastowego zabezpieczenia często setek zwierząt,
• brak środków finansowych na ich leczenie, transport i utrzymanie,
• przerzucenie odpowiedzialności na fundacje i darczyńców,
• brak realnych konsekwencji finansowych wobec podmiotów, które przez lata czerpały zyski z działalności schroniska.

Taki model:

• utrwala patologie,
• nie zniechęca do nadużyć,
• nie chroni zwierząt,
• nie chroni interesu publicznego ani środków podatników.

Postulaty systemowe.

Wnosimy o wprowadzenie następujących rozwiązań:

1. Obowiązkowe OC dla schronisk

Ubezpieczenie powinno:

• być warunkiem uzyskania i utrzymania zezwolenia,
• obejmować koszty interwencji, leczenia, transportu i czasowego zabezpieczenia zwierząt,
• uruchamiać się automatycznie w przypadku zamknięcia placówki.

2. Obowiązkowy monitoring wizyjny online

Każde schronisko powinno:

• posiadać monitoring obejmujący cały teren placówki,
• przechowywać nagrania przez określony czas,
• udostępniać je organom kontrolnym,
• mieć świadomość stałej kontroli, co działa prewencyjnie.

3. Sankcje finansowe eliminujące opłacalność patologii

Postulujemy:

• kary finansowe adekwatne do skali działalności,
• konfiskatę środków uzyskanych z nielegalnej działalności,
• możliwość przeznaczania tych środków na ratowanie odebranych zwierząt.

4. Zakaz obchodzenia prawa przez członków rodziny

W przypadku skazania za znęcanie się nad zwierzętami w ramach działalności schroniska:

• zakaz prowadzenia schronisk i posiadania zwierząt powinien obejmować również członków rodziny,
• uniemożliwi to fikcyjne „przepisywanie” działalności.

5. Jasna rola państwa po zamknięciu schroniska

Państwo powinno:

• uruchamiać procedurę kryzysową,
• zapewniać finansowanie zabezpieczenia zwierząt,
• koordynować działania samorządów i organizacji społecznych,
• brać odpowiedzialność za skutki własnych decyzji administracyjnych.

6. Współpraca z fundacjami.

Fundacje:

• powinny pełnić rolę wspierającą, a nie zastępczą wobec państwa,
• działać w ramach jasno określonych zasad i możliwości,
• otrzymywać realne wsparcie, a nie wyłącznie oczekiwania.

7. Odpowiedzialność poadopcyjna.

Adopcja powinna:

• być procesem nadzorowanym,
• umożliwiać interwencję w przypadku porzucenia lub zaniedbań,
• zapobiegać wtórnemu cierpieniu zwierząt.

8. Wzorowanie się na sprawdzonych modelach europejskich.

W szczególności:

• rozwiązania stosowane w Holandii,
• nacisk na prewencję, odpowiedzialność finansową i nadzór.

Zakończenie

Zwierzęta odebrane z patoschronisk nie mogą być ofiarami systemu, który kończy się na decyzji administracyjnej.

Państwo ma obowiązek zapewnić ciągłość ochrony, odpowiedzialność finansową i realne mechanizmy zapobiegające patologiom.

Niniejsza petycja stanowi apel o przemyślaną, odpowiedzialną i możliwą do wdrożenia reformę.

Aneta Dubaj    Skontaktuj się z autorem petycji