CHRONMY POLSKIE WINNICE I RODZINNE GOSPODARSTWA

Zielona Góra, 20 czerwca 2026

Prezes Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Minister Zdrowia
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego

PETYCJA

w sprawie ochrony polskiego dziedzictwa winiarskiego, uznania polskiego wina za produkt regionalny oraz zapewnienia prawa do promocji kultury i turystyki winiarskiej

Szanowni Państwo,

Działając za pośrednictwem Izby Gospodarczej Lubuskich Winnic, my, niżej podpisani obywatele, przedstawiciele środowisk winiarskich, producentów żywności regionalnej, organizacji społecznych, przedsiębiorców, samorządów, mieszkańców obszarów wiejskich oraz miłośnicy polskich produktów regionalnych, zwracamy się z apelem o podjęcie pilnych działań mających na celu ochronę i dalszy rozwój polskiego winiarstwa jako istotnego elementu polskiego rolnictwa, dziedzictwa kulturowego, turystyki regionalnej oraz przedsiębiorczości na obszarach wiejskich.

Polskie winiarstwo jest jednym z największych sukcesów współczesnego polskiego rolnictwa. Jeszcze kilkanaście lat temu w Polsce funkcjonowało zaledwie kilkadziesiąt winnic. Dziś ich liczba przekracza 750, a każdego roku powstają kolejne gospodarstwa produkujące wysokiej jakości polskie wina. Za tym rozwojem stoją tysiące osób – rolników, przedsiębiorców, członków rodzin prowadzących gospodarstwa oraz przedstawicieli branży turystycznej, gastronomicznej i usługowej.

Polskie winnice to przede wszystkim rodzinne gospodarstwa rolne, które przyczyniają się do rozwoju lokalnych społeczności i gospodarki. Dni otwarte piwnic i winnic, Święta Winobrania, szlaki winiarskie, wydarzenia kulturalne i festiwale produktów winiarskich przyciągają każdego roku dziesiątki tysięcy odwiedzających. Korzystają na tym nie tylko sami winiarze, ale również restauracje, hotele, gospodarstwa agroturystyczne, lokalni producenci żywności, rzemieślnicy oraz samorządy.

Polskie wino produkowane przez drobnych producentów z winogron pochodzących z własnych upraw jest produktem rolniczym nierozerwalnie związanym z miejscem jego powstania. Podobnie jak sery regionalne, miody czy tradycyjne wyroby kulinarne stanowi ono część polskiego dziedzictwa kulturowego i regionalnego.

Polskie winiarstwo to również jedna z najbardziej wymagających gałęzi produkcji rolnej. Założenie winnicy wymaga wieloletnich inwestycji oraz wysokich nakładów finansowych ponoszonych jeszcze przed uzyskaniem pierwszych plonów. W przeciwieństwie do wielu innych działalności gospodarczych wino można wyprodukować tylko raz w roku, ponieważ winorośl w polskich warunkach klimatycznych owocuje tylko jeden raz. Oznacza to, że przymrozki, grad, susza lub inne zjawiska pogodowe mogą pozbawić gospodarstwo całorocznych przychodów.

Co więcej, winnice często powstają na terenach trudnych do wykorzystania w tradycyjnym rolnictwie – na zboczach, nieużytkach oraz gruntach VI klasy. Dzięki temu przywracają wartość gospodarczą terenom, które w wielu przypadkach pozostałyby niewykorzystane.

Niestety, zapowiadane zmiany w przepisach dotyczących ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi budzą ogromny niepokój społeczny. Ograniczenie możliwości informowania o działalności winnic, organizowania wydarzeń regionalnych, promowania dziedzictwa winiarskiego oraz komunikowania się z turystami i konsumentami może zahamować rozwój całej branży, prowadząc nawet do jej likwidacji.

Nie można stawiać znaku równości pomiędzy przemysłową reklamą alkoholu a informowaniem o działalności rodzinnej winnicy, promocją produktu regionalnego czy organizacją wydarzeń kulturalnych i turystycznych. Wydarzenia winiarskie promują historię regionów, lokalną żywność, przedsiębiorczość, kulturę i odpowiedzialne podejście do konsumpcji, a nie nadmierne spożywanie alkoholu.

Wprowadzenie nadmiernych ograniczeń może doprowadzić do zahamowania rozwoju polskiego winiarstwa, zagrozić setkom rodzinnych gospodarstw, osłabić rozwój turystyki wiejskiej i regionalnej oraz negatywnie wpłynąć na lokalne społeczności, które przez lata budowały swoją markę wokół rozwijającej się kultury winiarskiej.

W związku z powyższym wnosimy o:

1. Uznanie polskiego wina produkowanego przez drobnych producentów z własnych upraw za element polskiego dziedzictwa kulinarnego.

2. Wyłączenie wydarzeń winiarskich o charakterze kulturalnym, edukacyjnym, turystycznym i regionalnym spod przepisów dotyczących reklamy alkoholu.

3. Zapewnienie producentom wina prawa do informowania o swojej działalności, produktach, wydarzeniach, ofercie turystycznej i osiągnięciach bez ryzyka naruszenia przepisów o reklamie alkoholu.

4. Wprowadzenie rozwiązań wspierających sukcesję rodzinnych gospodarstw winiarskich oraz zachowanie ich wielopokoleniowego charakteru.

5. Objęcie szczególną ochroną i promocją polskiego dziedzictwa winiarskiego, historycznych regionów winiarskich oraz związanych z nimi krajobrazów kulturowych.

Polskie winiarstwo jest symbolem przedsiębiorczości, rozwoju obszarów wiejskich, ochrony dziedzictwa kulturowego i budowania silnych lokalnych społeczności. Nie pozwólmy, aby przez nieprzemyślane regulacje utracić dorobek tysięcy osób, które przez lata budowały od podstaw polskie winiarstwo.

Z poważaniem

Sygnatariusze petycji