Petycjeonline.com

Zgłoś petycję

Protest przeciwko zmianie rozporządzenia - zabytki

Petycje wyrażają opinie. Nie zgadzanie się z petycją albo uważanie, że nie ma sensu, nie jest podstawą do zgłoszenia, a takie zgłoszenia są zamykane automatycznie. Zgłoś petycję tylko wtedy, gdy narusza prawo albo nasze Zasady społeczności, na przykład mowę nienawiści, zniesławienie osoby albo organizacji, publikowanie prywatnych informacji lub oszustwo. Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor.

To zgłoszenie trafia do osób zarządzających tą stroną, a nie do autora petycji ani do żadnego organu. Jeśli masz pytanie lub chcesz przekazać autorowi opinię, wyślij mu wiadomość.

Czy możesz napisać swoje zgłoszenie po angielsku? Wtedy możemy je rozpatrzyć szybciej, ponieważ nie musimy zamawiać tłumaczenia.
Dlaczego to zgłaszasz?
Co jest nie tak z nazwą?
Napisz w polu tekstowym poniżej, co każe ci tak sądzić.

Petycje wyrażają opinie. Nie zgadzanie się z petycją albo uważanie, że nie ma sensu, nie jest podstawą do zgłoszenia, a my nie usuwamy petycji tylko dlatego, że ktoś się z nimi nie zgadza.

Jeśli to wyślesz, twoja niezgoda zostanie zarejestrowana, a zgłoszenie zostanie automatycznie zamknięte bez podjęcia działań; decyzja zostanie wysłana na twój adres e-mail. Jeśli treść narusza prawo lub nasze Zasady społeczności, wybierz powyższą opcję zamiast tego.

Możesz też rozpocząć własną petycję albo skontaktować się z autorem.

Czy fałszywe twierdzenie dotyczy ciebie, twojej organizacji lub innej możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji?

Który fragment jest fałszywy? Możesz kliknąć kilka zdań w tekście petycji i przy każdym napisać, co jest prawdą. To jest opcjonalne.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

Protest przeciwko zmianie rozporządzenia - zabytki

Łódź, 16 marca 2015 roku

Szanowna Pani

prof. dr hab. Małgorzata Omilanowska

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego

ul. Krakowskie Przedmieście 15/ 17

00-071 Warszawa

Protest przeciwko zmianie rozporządzenia w zakresie prowadzenia prac specjalistycznych przy zabytkach

List otwarty

Szanowna Pani Minister!

W imieniu Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich zwracamy się do Pani z prośbą o niepodpisywanie nowelizacji rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 27 lipca 2011 roku w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, prac restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich, badań architektonicznych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych (Dz.U. Nr 165, poz. 987), zwanego dalej Rozporządzeniem, w wersji opublikowanej na stronie Rządowego Centrum Legislacji.

W dniu 18 lutego 2015 roku zakończyły się konsultacje publiczne i opiniowanie projektowanej zmiany Rozporządzenia. Zdecydowana większość instytucji i osób związanych z ochroną dziedzictwa kulturowego, które wypowiadały się w tej sprawie, jest przeciwna nowelizacji zaproponowanej przez MKiDN.

W aktualnym stanie prawnym wojewódzki konserwator zabytków wydaje na wniosek inwestora pozwolenie na prace i badania objęte Rozporządzeniem, wskazując w decyzji kierownika badań (prac) specjalistycznych, posiadającego odpowiednie kwalifikacje, który odpowiada za stronę merytoryczną danego przedsięwzięcia, tj. za sporządzenie programu badań, przeprowadzenie badań i ich dokumentacji, wykonanie sprawozdania i opracowania wyników, a w przypadku badań archeologicznych – również za przekazanie zabytków do odpowiedniej instytucji.

W nowelizacji Rozporządzenia MKiDN proponuje odstąpienie od wymogu imiennego wskazywania kierownika badań w pozwoleniu na prace (badania), wprowadzając w to miejsce oświadczenie wnioskodawcy (inwestora), że do wykonywania badań (prac) specjalistycznych zatrudni osobę o odpowiednich kwalifikacjach. Skutkiem tego w pozwoleniu nie będzie już wskazany kierownik badań, lecz będzie ono wydawane dla wnioskodawcy. W ten sposób tylko inwestor będzie ponosił odpowiedzialność za wybór kierownika prac (badań) i za weryfikację uprawnień tej osoby. I nic tu nie zmieni „ustępstwo” MKiDN (wprowadzone na skutek konsultacji publicznych i opiniowania) na rzecz konieczności przekazania konserwatorowi zabytków przez wnioskodawcę, na 7 dni przez rozpoczęciem planowanych prac, danych osoby, która będzie je wykonywać. Jest to jedynie postępowanie informacyjne, którego konserwator nie będzie mógł w żaden sposób zakwestionować, a nawet nie będzie mógł sprawdzić, czy osoba proponowana na kierownika badań posiada stosowne uprawnienia.

W efekcie nowelizacji wojewódzcy konserwatorzy zabytków zostaną pozbawieni wpływu na poziom większości wykonywanych badań i prac konserwatorskich, restauratorskich, badań architektonicznych, robót budowlanych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych.

Skutkiem takiego rozwiązania będzie obarczenie wnioskodawców (inwestorów) odpowiedzialnością za dokumentację i opracowania wyników specjalistycznych badań, przy czym nie ulega wątpliwości, że w większości przypadków będą to osoby nieposiadające odpowiedniej wiedzy na temat prac i badań konserwatorskich, prac restauratorskich czy badań archeologicznych (i mieć jej nie muszą, ponieważ od tego są specjaliści). Inwestor będzie również ponosił odpowiedzialność za stronę merytoryczną wydanego pozwolenia i to on będzie przez konserwatora z tego rozliczany. W tym kontekście dość dziwnie prezentuje się zakładany przez autorów cel nowelizacji Rozporządzenia, tj. „ułatwianie przedsiębiorcom prowadzenie działalności gospodarczej”.

Należy również wziąć pod uwagę negatywny skutek proponowanego rozwiązania, a mianowicie: co będzie w przypadku, gdy wnioskodawca nie zatrudni odpowiedniej osoby albo osoba ta nie będzie posiadała odpowiednich uprawnień? Co będzie w przypadku, gdy po przeprowadzeniu badań firma przestanie istnieć? To tylko niektóre z nurtujących nas kwestii, ale niezwykle istotnych dla stanu ochrony dziedzictwa kulturowego w Polsce.

Oczywiście znamy argumentację MKiDN, że w takim przypadku stosowne przepisy Ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (art. 43 i 44) umożliwiają konserwatorowi wstrzymanie prac. Ale znamy również stan niedofinansowania i braki kadrowe służb konserwatorskich i nie wydaje nam się, aby miały one możliwość skontrolowania chociażby 10% inwestycji. Zwłaszcza, że w dalszym ciągu wojewódzcy konserwatorzy zabytków podporządkowani są wojewodom, a zapowiadane przez kolejnych ministrów ich podmiotowe usytuowanie w administracji publicznej, jako jednego z elementów ustroju państwowego, w powiązaniu z ich nadrzędnym merytorycznie organem – Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, i obecnie nie ma szans realizacji.

Jak wynika z treści uzasadnienia zmiany projektu Rozporządzenia, jednym z zakładanych celów nowelizacji jest skrócenie i uproszczenie procedury wydawania pozwoleń w tych przypadkach, gdy wykonawca prac (badań) musi być wybrany w trybie ustawy Prawo zamówień publicznych. Aby rozpoznać sygnalizowany przez MKiDN problem poprosiliśmy wojewódzkie urzędy ochrony zabytków i ich delegatury (46 urzędów) o przesłanie nam danych za 2014 rok o ilości wydanych pozwoleń oraz postanowień związanych z koniecznością stosowania postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (przetargu). Jak wynika z odpowiedzi udzielonych nam przez 23 urzędy, na prowadzenie prac konserwatorskich, prac restauratorskich, badań konserwatorskich albo badań architektonicznych przy zabytku wpisanym do rejestru wydano 1649 pozwoleń i jedynie 20 postanowień wydawanych w związku z prowadzeniem postępowania w trybie zamówienia publicznego na wybór wykonawcy, co stanowi 1,2% wszystkich postępowań w tym zakresie. Na prowadzenie robót budowlanych przy zabytkach nieruchomych i w układzie urbanistycznym wpisanych do rejestru wydano 4737 pozwoleń i 121 postanowień, czyli postanowienia wydano w 2,49% wszystkich spraw. Na przemieszczenie zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru wydano 2 pozwolenia. Na prowadzenie badań archeologicznych wydano 5633 pozwoleń i 12 postanowień, czyli postanowienia wydawane w związku z procedurą zamówień publicznych to zaledwie 0,21% wszystkich rozstrzygnięć w tym zakresie.

Powyższe dane nie wskazują na istnienie „dysfunkcji dotyczącej procedury udzielania zamówień publicznych”, o której mowa w uzasadnieniu projektu w kontekście istniejącego aktualnie stanu prawnego.

Zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem, w sytuacji, gdy wykonawca prac (badań) lub robót budowlanych musi być wyłoniony w trybie ustawy Prawo zamówień publicznych, wojewódzki konserwator zabytków ma obowiązek wydać postanowienie zatwierdzające pod względem konserwatorskim program badań albo projekt budowlany. W takim przypadku pozwolenie wydawane jest po przekazaniu wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków danych osoby prowadzącej te prace (badania) albo roboty budowlane oraz dokumentów potwierdzających posiadanie przez tę osobę wymaganych kwalifikacji. Konserwator może odmówić wydania pozwolenia jedynie w przypadku, gdy osoba wskazana jako wykonawca kwalifikacji nie posiada (§ 11 ust. 1 Rozporządzenia).

Po otrzymaniu postanowienia inwestor ma zatem gwarancję otrzymania pozwolenia na wykonanie prac (badań) albo robót budowlanych, jeśli powierzy ich wykonanie osobie z odpowiednimi kwalifikacjami. W naszej ocenie obowiązujące regulacje dostatecznie zabezpieczają interesy inwestorów i nie wymagają zmian.

Proponowana zmiana mogłaby być uzasadniona jedynie w przypadku robót budowlanych przy obiekcie lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków, z uwagi na zapis art. 39 ust. 1 ustawy Prawo budowlane uzależniający wydanie pozwolenia na budowę od uzyskania uprzednio pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na wykonywanie tych robót. Jednak w odniesieniu do robót budowlanych wcześniejsza opinia MKiDN była jednoznaczna, bowiem „wydanie trafnego rozstrzygnięcia w sprawie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków bez rozpoznania, jaki poziom przygotowania zawodowego w zakresie postępowania z obiektami zabytkowymi prezentują osoby mające zarządzać procesem realizacji tych robót, jest niemożliwe (podkreślenie SNAP). Sprawa kwalifikacji osób wykonujących samodzielne funkcje techniczne w budownictwie przy zabytkach nieruchomych wpisanych do rejestru nie może pozostać poza kontrolą organów administracji konserwatorskiej (podkreślenie SNAP)” (z odpowiedzi sekretarza stanu w MKiDN – z upoważnienia ministra – na interpelację 2577, 20 marca 2012 roku).

Co zatem wpłynęło na tak diametralną zmianę stanowiska Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego?

Uważamy, że proponowane rozwiązania są nie tylko zbędne, ale przede wszystkim bardzo niebezpieczne dla ochrony zabytków w Polsce. Istnieje bowiem realne zagrożenie, że po wprowadzeniu nowelizacji w życie, badania archeologiczne oraz prace i badania konserwatorskie wykonywać będą osoby nieposiadające niezbędnych kwalifikacji.

Prosimy zatem Panią o rozważenie możliwości przeprowadzenia konferencji uzgodnieniowej z naszymi środowiskami. Być może w jej wyniku będziemy w stanie wypracować rozwiązania, które będą korzystne przede wszystkim dla polskich zabytków. Mamy duże doświadczenie, zwłaszcza praktyczne, co jest niezwykle istotne przy podejmowaniu decyzji, które mogą mieć katastrofalne skutki dla zabytków.

Przyjęcie Rozporządzenia w zaproponowanej „formie” uważamy za początek końca ochrony zabytków i opieki nad zabytkami w Polsce.

Z wyrazami szacunku

dr hab. Krzysztof Walenta - Prezes Zarządu Głównego SNAP

Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor. Jeśli to wyślesz, zostanie to zarejestrowane, a zgłoszenie zostanie automatycznie zamknięte bez podjęcia działań; decyzja zostanie wysłana na twój adres e-mail.

Możesz rozpocząć własną petycję z informacjami, które uważasz za poprawne, albo skontaktować się z autorem.

Fałszywe twierdzenie dotyczące możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji to zniesławienie i podejmujemy w takich przypadkach działania.

Dalej: zgłoś zniesławienie

Kogo dotyczy treść?
Czy osoba, której dotyczy treść, jest politykiem, osobą decyzyjną albo inną osobą publiczną?
Co krytykuje ta treść?

Publiczna krytyka tego, jak polityk albo osoba decyzyjna działa w swojej roli publicznej, jest dozwolona, także wtedy, gdy zdarzenia miały miejsce dawno temu. Sam fakt, że sprawa jest stara, nie jest podstawą do usunięcia. Nadal możemy podjąć działania wobec fałszywego twierdzenia dotyczącego tej osoby albo innej niezgodnej z prawem treści.

Jeśli sprawa jest stara albo już nieaktualna, najlepiej skontaktować się bezpośrednio z autorem petycji. Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu, my nie możemy.

Czy osoba, której dotyczy treść, jest politykiem, osobą decyzyjną albo inną osobą publiczną?
Co krytykuje ta treść?

Publiczna krytyka tego, jak polityk albo osoba decyzyjna działa w swojej roli publicznej, jest dozwolona, także wtedy, gdy zdarzenia miały miejsce dawno temu. Sam fakt, że sprawa jest stara, nie jest podstawą do usunięcia. Nadal możemy podjąć działania wobec fałszywego twierdzenia dotyczącego tej osoby albo innej niezgodnej z prawem treści.

Jeśli sprawa jest stara albo już nieaktualna, najlepiej skontaktować się bezpośrednio z autorem petycji. Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu, my nie możemy.

Nie sprawdzamy, czy twierdzenia zawarte w petycji są prawdziwe, za nie odpowiada autor. Podejmujemy działania wobec fałszywego twierdzenia, gdy dotyczy ono możliwej do zidentyfikowania osoby albo organizacji. Jeśli po prostu nie zgadzasz się z tym twierdzeniem, możesz rozpocząć własną petycję albo skontaktować się z autorem.

Kliknij fałszywe zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest mową nienawiści? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment nawołuje do przemocy? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment gloryfikuje terroryzm lub nawołuje do niego? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment nęka lub znęca się nad kimś? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment ujawnia prywatne informacje? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment oskarża kogoś o przestępstwo? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment wzywa do kary śmierci lub tortur? Kliknij zdania w tekście petycji.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

Protest przeciwko zmianie rozporządzenia - zabytki

Łódź, 16 marca 2015 roku

Szanowna Pani

prof. dr hab. Małgorzata Omilanowska

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego

ul. Krakowskie Przedmieście 15/ 17

00-071 Warszawa

Protest przeciwko zmianie rozporządzenia w zakresie prowadzenia prac specjalistycznych przy zabytkach

List otwarty

Szanowna Pani Minister!

W imieniu Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich zwracamy się do Pani z prośbą o niepodpisywanie nowelizacji rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 27 lipca 2011 roku w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, prac restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich, badań architektonicznych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych (Dz.U. Nr 165, poz. 987), zwanego dalej Rozporządzeniem, w wersji opublikowanej na stronie Rządowego Centrum Legislacji.

W dniu 18 lutego 2015 roku zakończyły się konsultacje publiczne i opiniowanie projektowanej zmiany Rozporządzenia. Zdecydowana większość instytucji i osób związanych z ochroną dziedzictwa kulturowego, które wypowiadały się w tej sprawie, jest przeciwna nowelizacji zaproponowanej przez MKiDN.

W aktualnym stanie prawnym wojewódzki konserwator zabytków wydaje na wniosek inwestora pozwolenie na prace i badania objęte Rozporządzeniem, wskazując w decyzji kierownika badań (prac) specjalistycznych, posiadającego odpowiednie kwalifikacje, który odpowiada za stronę merytoryczną danego przedsięwzięcia, tj. za sporządzenie programu badań, przeprowadzenie badań i ich dokumentacji, wykonanie sprawozdania i opracowania wyników, a w przypadku badań archeologicznych – również za przekazanie zabytków do odpowiedniej instytucji.

W nowelizacji Rozporządzenia MKiDN proponuje odstąpienie od wymogu imiennego wskazywania kierownika badań w pozwoleniu na prace (badania), wprowadzając w to miejsce oświadczenie wnioskodawcy (inwestora), że do wykonywania badań (prac) specjalistycznych zatrudni osobę o odpowiednich kwalifikacjach. Skutkiem tego w pozwoleniu nie będzie już wskazany kierownik badań, lecz będzie ono wydawane dla wnioskodawcy. W ten sposób tylko inwestor będzie ponosił odpowiedzialność za wybór kierownika prac (badań) i za weryfikację uprawnień tej osoby. I nic tu nie zmieni „ustępstwo” MKiDN (wprowadzone na skutek konsultacji publicznych i opiniowania) na rzecz konieczności przekazania konserwatorowi zabytków przez wnioskodawcę, na 7 dni przez rozpoczęciem planowanych prac, danych osoby, która będzie je wykonywać. Jest to jedynie postępowanie informacyjne, którego konserwator nie będzie mógł w żaden sposób zakwestionować, a nawet nie będzie mógł sprawdzić, czy osoba proponowana na kierownika badań posiada stosowne uprawnienia.

W efekcie nowelizacji wojewódzcy konserwatorzy zabytków zostaną pozbawieni wpływu na poziom większości wykonywanych badań i prac konserwatorskich, restauratorskich, badań architektonicznych, robót budowlanych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych.

Skutkiem takiego rozwiązania będzie obarczenie wnioskodawców (inwestorów) odpowiedzialnością za dokumentację i opracowania wyników specjalistycznych badań, przy czym nie ulega wątpliwości, że w większości przypadków będą to osoby nieposiadające odpowiedniej wiedzy na temat prac i badań konserwatorskich, prac restauratorskich czy badań archeologicznych (i mieć jej nie muszą, ponieważ od tego są specjaliści). Inwestor będzie również ponosił odpowiedzialność za stronę merytoryczną wydanego pozwolenia i to on będzie przez konserwatora z tego rozliczany. W tym kontekście dość dziwnie prezentuje się zakładany przez autorów cel nowelizacji Rozporządzenia, tj. „ułatwianie przedsiębiorcom prowadzenie działalności gospodarczej”.

Należy również wziąć pod uwagę negatywny skutek proponowanego rozwiązania, a mianowicie: co będzie w przypadku, gdy wnioskodawca nie zatrudni odpowiedniej osoby albo osoba ta nie będzie posiadała odpowiednich uprawnień? Co będzie w przypadku, gdy po przeprowadzeniu badań firma przestanie istnieć? To tylko niektóre z nurtujących nas kwestii, ale niezwykle istotnych dla stanu ochrony dziedzictwa kulturowego w Polsce.

Oczywiście znamy argumentację MKiDN, że w takim przypadku stosowne przepisy Ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (art. 43 i 44) umożliwiają konserwatorowi wstrzymanie prac. Ale znamy również stan niedofinansowania i braki kadrowe służb konserwatorskich i nie wydaje nam się, aby miały one możliwość skontrolowania chociażby 10% inwestycji. Zwłaszcza, że w dalszym ciągu wojewódzcy konserwatorzy zabytków podporządkowani są wojewodom, a zapowiadane przez kolejnych ministrów ich podmiotowe usytuowanie w administracji publicznej, jako jednego z elementów ustroju państwowego, w powiązaniu z ich nadrzędnym merytorycznie organem – Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, i obecnie nie ma szans realizacji.

Jak wynika z treści uzasadnienia zmiany projektu Rozporządzenia, jednym z zakładanych celów nowelizacji jest skrócenie i uproszczenie procedury wydawania pozwoleń w tych przypadkach, gdy wykonawca prac (badań) musi być wybrany w trybie ustawy Prawo zamówień publicznych. Aby rozpoznać sygnalizowany przez MKiDN problem poprosiliśmy wojewódzkie urzędy ochrony zabytków i ich delegatury (46 urzędów) o przesłanie nam danych za 2014 rok o ilości wydanych pozwoleń oraz postanowień związanych z koniecznością stosowania postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (przetargu). Jak wynika z odpowiedzi udzielonych nam przez 23 urzędy, na prowadzenie prac konserwatorskich, prac restauratorskich, badań konserwatorskich albo badań architektonicznych przy zabytku wpisanym do rejestru wydano 1649 pozwoleń i jedynie 20 postanowień wydawanych w związku z prowadzeniem postępowania w trybie zamówienia publicznego na wybór wykonawcy, co stanowi 1,2% wszystkich postępowań w tym zakresie. Na prowadzenie robót budowlanych przy zabytkach nieruchomych i w układzie urbanistycznym wpisanych do rejestru wydano 4737 pozwoleń i 121 postanowień, czyli postanowienia wydano w 2,49% wszystkich spraw. Na przemieszczenie zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru wydano 2 pozwolenia. Na prowadzenie badań archeologicznych wydano 5633 pozwoleń i 12 postanowień, czyli postanowienia wydawane w związku z procedurą zamówień publicznych to zaledwie 0,21% wszystkich rozstrzygnięć w tym zakresie.

Powyższe dane nie wskazują na istnienie „dysfunkcji dotyczącej procedury udzielania zamówień publicznych”, o której mowa w uzasadnieniu projektu w kontekście istniejącego aktualnie stanu prawnego.

Zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem, w sytuacji, gdy wykonawca prac (badań) lub robót budowlanych musi być wyłoniony w trybie ustawy Prawo zamówień publicznych, wojewódzki konserwator zabytków ma obowiązek wydać postanowienie zatwierdzające pod względem konserwatorskim program badań albo projekt budowlany. W takim przypadku pozwolenie wydawane jest po przekazaniu wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków danych osoby prowadzącej te prace (badania) albo roboty budowlane oraz dokumentów potwierdzających posiadanie przez tę osobę wymaganych kwalifikacji. Konserwator może odmówić wydania pozwolenia jedynie w przypadku, gdy osoba wskazana jako wykonawca kwalifikacji nie posiada (§ 11 ust. 1 Rozporządzenia).

Po otrzymaniu postanowienia inwestor ma zatem gwarancję otrzymania pozwolenia na wykonanie prac (badań) albo robót budowlanych, jeśli powierzy ich wykonanie osobie z odpowiednimi kwalifikacjami. W naszej ocenie obowiązujące regulacje dostatecznie zabezpieczają interesy inwestorów i nie wymagają zmian.

Proponowana zmiana mogłaby być uzasadniona jedynie w przypadku robót budowlanych przy obiekcie lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków, z uwagi na zapis art. 39 ust. 1 ustawy Prawo budowlane uzależniający wydanie pozwolenia na budowę od uzyskania uprzednio pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na wykonywanie tych robót. Jednak w odniesieniu do robót budowlanych wcześniejsza opinia MKiDN była jednoznaczna, bowiem „wydanie trafnego rozstrzygnięcia w sprawie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków bez rozpoznania, jaki poziom przygotowania zawodowego w zakresie postępowania z obiektami zabytkowymi prezentują osoby mające zarządzać procesem realizacji tych robót, jest niemożliwe (podkreślenie SNAP). Sprawa kwalifikacji osób wykonujących samodzielne funkcje techniczne w budownictwie przy zabytkach nieruchomych wpisanych do rejestru nie może pozostać poza kontrolą organów administracji konserwatorskiej (podkreślenie SNAP)” (z odpowiedzi sekretarza stanu w MKiDN – z upoważnienia ministra – na interpelację 2577, 20 marca 2012 roku).

Co zatem wpłynęło na tak diametralną zmianę stanowiska Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego?

Uważamy, że proponowane rozwiązania są nie tylko zbędne, ale przede wszystkim bardzo niebezpieczne dla ochrony zabytków w Polsce. Istnieje bowiem realne zagrożenie, że po wprowadzeniu nowelizacji w życie, badania archeologiczne oraz prace i badania konserwatorskie wykonywać będą osoby nieposiadające niezbędnych kwalifikacji.

Prosimy zatem Panią o rozważenie możliwości przeprowadzenia konferencji uzgodnieniowej z naszymi środowiskami. Być może w jej wyniku będziemy w stanie wypracować rozwiązania, które będą korzystne przede wszystkim dla polskich zabytków. Mamy duże doświadczenie, zwłaszcza praktyczne, co jest niezwykle istotne przy podejmowaniu decyzji, które mogą mieć katastrofalne skutki dla zabytków.

Przyjęcie Rozporządzenia w zaproponowanej „formie” uważamy za początek końca ochrony zabytków i opieki nad zabytkami w Polsce.

Z wyrazami szacunku

dr hab. Krzysztof Walenta - Prezes Zarządu Głównego SNAP

Kliknij fałszywe zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest mową nienawiści? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment ujawnia prywatne informacje? Kliknij zdania w tekście petycji.

Który dokładnie fragment jest treścią terrorystyczną lub ekstremistyczną? Kliknij zdania w tekście petycji.

Zdania obok siebie są łączone w jedno twierdzenie. Kliknij zdanie ponownie, aby je usunąć.

Protest przeciwko zmianie rozporządzenia - zabytki

Łódź, 16 marca 2015 roku

Szanowna Pani

prof. dr hab. Małgorzata Omilanowska

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego

ul. Krakowskie Przedmieście 15/ 17

00-071 Warszawa

Protest przeciwko zmianie rozporządzenia w zakresie prowadzenia prac specjalistycznych przy zabytkach

List otwarty

Szanowna Pani Minister!

W imieniu Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich zwracamy się do Pani z prośbą o niepodpisywanie nowelizacji rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 27 lipca 2011 roku w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, prac restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich, badań architektonicznych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych (Dz.U. Nr 165, poz. 987), zwanego dalej Rozporządzeniem, w wersji opublikowanej na stronie Rządowego Centrum Legislacji.

W dniu 18 lutego 2015 roku zakończyły się konsultacje publiczne i opiniowanie projektowanej zmiany Rozporządzenia. Zdecydowana większość instytucji i osób związanych z ochroną dziedzictwa kulturowego, które wypowiadały się w tej sprawie, jest przeciwna nowelizacji zaproponowanej przez MKiDN.

W aktualnym stanie prawnym wojewódzki konserwator zabytków wydaje na wniosek inwestora pozwolenie na prace i badania objęte Rozporządzeniem, wskazując w decyzji kierownika badań (prac) specjalistycznych, posiadającego odpowiednie kwalifikacje, który odpowiada za stronę merytoryczną danego przedsięwzięcia, tj. za sporządzenie programu badań, przeprowadzenie badań i ich dokumentacji, wykonanie sprawozdania i opracowania wyników, a w przypadku badań archeologicznych – również za przekazanie zabytków do odpowiedniej instytucji.

W nowelizacji Rozporządzenia MKiDN proponuje odstąpienie od wymogu imiennego wskazywania kierownika badań w pozwoleniu na prace (badania), wprowadzając w to miejsce oświadczenie wnioskodawcy (inwestora), że do wykonywania badań (prac) specjalistycznych zatrudni osobę o odpowiednich kwalifikacjach. Skutkiem tego w pozwoleniu nie będzie już wskazany kierownik badań, lecz będzie ono wydawane dla wnioskodawcy. W ten sposób tylko inwestor będzie ponosił odpowiedzialność za wybór kierownika prac (badań) i za weryfikację uprawnień tej osoby. I nic tu nie zmieni „ustępstwo” MKiDN (wprowadzone na skutek konsultacji publicznych i opiniowania) na rzecz konieczności przekazania konserwatorowi zabytków przez wnioskodawcę, na 7 dni przez rozpoczęciem planowanych prac, danych osoby, która będzie je wykonywać. Jest to jedynie postępowanie informacyjne, którego konserwator nie będzie mógł w żaden sposób zakwestionować, a nawet nie będzie mógł sprawdzić, czy osoba proponowana na kierownika badań posiada stosowne uprawnienia.

W efekcie nowelizacji wojewódzcy konserwatorzy zabytków zostaną pozbawieni wpływu na poziom większości wykonywanych badań i prac konserwatorskich, restauratorskich, badań architektonicznych, robót budowlanych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych.

Skutkiem takiego rozwiązania będzie obarczenie wnioskodawców (inwestorów) odpowiedzialnością za dokumentację i opracowania wyników specjalistycznych badań, przy czym nie ulega wątpliwości, że w większości przypadków będą to osoby nieposiadające odpowiedniej wiedzy na temat prac i badań konserwatorskich, prac restauratorskich czy badań archeologicznych (i mieć jej nie muszą, ponieważ od tego są specjaliści). Inwestor będzie również ponosił odpowiedzialność za stronę merytoryczną wydanego pozwolenia i to on będzie przez konserwatora z tego rozliczany. W tym kontekście dość dziwnie prezentuje się zakładany przez autorów cel nowelizacji Rozporządzenia, tj. „ułatwianie przedsiębiorcom prowadzenie działalności gospodarczej”.

Należy również wziąć pod uwagę negatywny skutek proponowanego rozwiązania, a mianowicie: co będzie w przypadku, gdy wnioskodawca nie zatrudni odpowiedniej osoby albo osoba ta nie będzie posiadała odpowiednich uprawnień? Co będzie w przypadku, gdy po przeprowadzeniu badań firma przestanie istnieć? To tylko niektóre z nurtujących nas kwestii, ale niezwykle istotnych dla stanu ochrony dziedzictwa kulturowego w Polsce.

Oczywiście znamy argumentację MKiDN, że w takim przypadku stosowne przepisy Ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (art. 43 i 44) umożliwiają konserwatorowi wstrzymanie prac. Ale znamy również stan niedofinansowania i braki kadrowe służb konserwatorskich i nie wydaje nam się, aby miały one możliwość skontrolowania chociażby 10% inwestycji. Zwłaszcza, że w dalszym ciągu wojewódzcy konserwatorzy zabytków podporządkowani są wojewodom, a zapowiadane przez kolejnych ministrów ich podmiotowe usytuowanie w administracji publicznej, jako jednego z elementów ustroju państwowego, w powiązaniu z ich nadrzędnym merytorycznie organem – Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, i obecnie nie ma szans realizacji.

Jak wynika z treści uzasadnienia zmiany projektu Rozporządzenia, jednym z zakładanych celów nowelizacji jest skrócenie i uproszczenie procedury wydawania pozwoleń w tych przypadkach, gdy wykonawca prac (badań) musi być wybrany w trybie ustawy Prawo zamówień publicznych. Aby rozpoznać sygnalizowany przez MKiDN problem poprosiliśmy wojewódzkie urzędy ochrony zabytków i ich delegatury (46 urzędów) o przesłanie nam danych za 2014 rok o ilości wydanych pozwoleń oraz postanowień związanych z koniecznością stosowania postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (przetargu). Jak wynika z odpowiedzi udzielonych nam przez 23 urzędy, na prowadzenie prac konserwatorskich, prac restauratorskich, badań konserwatorskich albo badań architektonicznych przy zabytku wpisanym do rejestru wydano 1649 pozwoleń i jedynie 20 postanowień wydawanych w związku z prowadzeniem postępowania w trybie zamówienia publicznego na wybór wykonawcy, co stanowi 1,2% wszystkich postępowań w tym zakresie. Na prowadzenie robót budowlanych przy zabytkach nieruchomych i w układzie urbanistycznym wpisanych do rejestru wydano 4737 pozwoleń i 121 postanowień, czyli postanowienia wydano w 2,49% wszystkich spraw. Na przemieszczenie zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru wydano 2 pozwolenia. Na prowadzenie badań archeologicznych wydano 5633 pozwoleń i 12 postanowień, czyli postanowienia wydawane w związku z procedurą zamówień publicznych to zaledwie 0,21% wszystkich rozstrzygnięć w tym zakresie.

Powyższe dane nie wskazują na istnienie „dysfunkcji dotyczącej procedury udzielania zamówień publicznych”, o której mowa w uzasadnieniu projektu w kontekście istniejącego aktualnie stanu prawnego.

Zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem, w sytuacji, gdy wykonawca prac (badań) lub robót budowlanych musi być wyłoniony w trybie ustawy Prawo zamówień publicznych, wojewódzki konserwator zabytków ma obowiązek wydać postanowienie zatwierdzające pod względem konserwatorskim program badań albo projekt budowlany. W takim przypadku pozwolenie wydawane jest po przekazaniu wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków danych osoby prowadzącej te prace (badania) albo roboty budowlane oraz dokumentów potwierdzających posiadanie przez tę osobę wymaganych kwalifikacji. Konserwator może odmówić wydania pozwolenia jedynie w przypadku, gdy osoba wskazana jako wykonawca kwalifikacji nie posiada (§ 11 ust. 1 Rozporządzenia).

Po otrzymaniu postanowienia inwestor ma zatem gwarancję otrzymania pozwolenia na wykonanie prac (badań) albo robót budowlanych, jeśli powierzy ich wykonanie osobie z odpowiednimi kwalifikacjami. W naszej ocenie obowiązujące regulacje dostatecznie zabezpieczają interesy inwestorów i nie wymagają zmian.

Proponowana zmiana mogłaby być uzasadniona jedynie w przypadku robót budowlanych przy obiekcie lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków, z uwagi na zapis art. 39 ust. 1 ustawy Prawo budowlane uzależniający wydanie pozwolenia na budowę od uzyskania uprzednio pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na wykonywanie tych robót. Jednak w odniesieniu do robót budowlanych wcześniejsza opinia MKiDN była jednoznaczna, bowiem „wydanie trafnego rozstrzygnięcia w sprawie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków bez rozpoznania, jaki poziom przygotowania zawodowego w zakresie postępowania z obiektami zabytkowymi prezentują osoby mające zarządzać procesem realizacji tych robót, jest niemożliwe (podkreślenie SNAP). Sprawa kwalifikacji osób wykonujących samodzielne funkcje techniczne w budownictwie przy zabytkach nieruchomych wpisanych do rejestru nie może pozostać poza kontrolą organów administracji konserwatorskiej (podkreślenie SNAP)” (z odpowiedzi sekretarza stanu w MKiDN – z upoważnienia ministra – na interpelację 2577, 20 marca 2012 roku).

Co zatem wpłynęło na tak diametralną zmianę stanowiska Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego?

Uważamy, że proponowane rozwiązania są nie tylko zbędne, ale przede wszystkim bardzo niebezpieczne dla ochrony zabytków w Polsce. Istnieje bowiem realne zagrożenie, że po wprowadzeniu nowelizacji w życie, badania archeologiczne oraz prace i badania konserwatorskie wykonywać będą osoby nieposiadające niezbędnych kwalifikacji.

Prosimy zatem Panią o rozważenie możliwości przeprowadzenia konferencji uzgodnieniowej z naszymi środowiskami. Być może w jej wyniku będziemy w stanie wypracować rozwiązania, które będą korzystne przede wszystkim dla polskich zabytków. Mamy duże doświadczenie, zwłaszcza praktyczne, co jest niezwykle istotne przy podejmowaniu decyzji, które mogą mieć katastrofalne skutki dla zabytków.

Przyjęcie Rozporządzenia w zaproponowanej „formie” uważamy za początek końca ochrony zabytków i opieki nad zabytkami w Polsce.

Z wyrazami szacunku

dr hab. Krzysztof Walenta - Prezes Zarządu Głównego SNAP

Używamy tego, aby potwierdzić otrzymanie zgłoszenia i poinformować Cię o wyniku.
Zgłaszam
Czego oczekujesz? Możesz wybrać więcej niż jedną opcję.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.
Czy możemy przekazać twoją prośbę autorowi petycji? Autor może usunąć petycję z dowolnego powodu i może odpowiedzieć na prośbę szybciej niż nasi moderatorzy.

Zgłoszone petycje są sprawdzane przez nasz zespół w celu ustalenia, czy naruszają nasze Warunki świadczenia usług lub Zasady społeczności.