PETYCJA POPIERAJĄCA ROZWÓJ INFRASTRUKTURY OŚWIATOWEJ W CHWASZCZYNIE

Dotyczy: poparcia dla zabezpieczenia terenu i dalszego procedowania koncepcji nowej placówki edukacyjnej / kompleksu edukacyjno-sportowego w Chwaszczynie

Wskazywana lokalizacja inwestycji: Chwaszczyno, działki ewidencyjne nr 472/3, 470/1 oraz 468/92, przeznaczone do rozważenia jako teren pod rozwój infrastruktury oświatowej i społecznej.

Działając jako rodzice dzieci uczęszczających do szkół na terenie Chwaszczyna oraz mieszkańcy gminy, zwracamy się z wnioskiem o kontynuowanie działań zmierzających do zabezpieczenia terenu pod rozwój infrastruktury oświatowej w Chwaszczynie, w szczególności w rejonie działek ewidencyjnych nr 472/3, 470/1 oraz 468/92 w Chwaszczynie.

Znamy obawy zgłaszane przez część mieszkańców. Uważamy jednak, że nie powinny one prowadzić do zatrzymania projektu, lecz do jego odpowiedzialnego dopracowania. Kwestie takie jak organizacja ruchu, ochrona zieleni, retencja, hałas czy sposób etapowania inwestycji są ważne i powinny zostać uregulowane w projekcie. Nie są jednak argumentem za rezygnacją z zabezpieczenia terenu pod szkołę.

Prosimy, aby w tej sprawie punktem wyjścia były nie ogólne deklaracje, lecz fakty dotyczące obecnej szkoły, potrzeb dzieci oraz realnych możliwości rozwoju infrastruktury publicznej w Chwaszczynie.

Potrzeba nowej placówki nie wynika wyłącznie z dyskusji o prognozach, tabelach czy wariantach organizacyjnych. Wynika przede wszystkim z codziennych warunków funkcjonowania szkoły. Obecnie występują następujące problemy:

• ograniczone możliwości dalszej rozbudowy obecnego budynku,

• brak odpowiedniego zaplecza sportowego, rekreacyjnego i funkcjonalnego,

• niewystarczająca przestrzeń dla świetlicy, zajęć specjalistycznych, terapii, wsparcia psychologiczno-pedagogicznego oraz pracy z dziećmi o zróżnicowanych potrzebach, zaplecza technicznego, szatni i stołówki,

• problemy organizacyjne wynikające z dużego obciążenia szkoły,

• brak prawidłowej wentylacji pomieszczeń dydaktycznych, wspólnych i pomocniczych,

• niewystarczająca liczba i powierzchnia sanitariatów w stosunku do liczby uczniów.

Są to ograniczenia techniczne, higieniczne i funkcjonalne, których nie da się sprowadzić do prostego pytania, czy w budynku da się jeszcze formalnie umieścić kolejne klasy. Szkoła to nie tylko sale lekcyjne. To także powietrze w klasach, dostęp do sanitariatów, bezpieczne ciągi komunikacyjne, świetlica, stołówka, szatnie, biblioteka, gabinety specjalistów, zaplecze sportowe i przestrzeń do spokojnej pracy z dziećmi.

Brak prawidłowej wentylacji oraz zbyt małe sanitariaty nie są drobnymi niedogodnościami. Są to kwestie bezpośrednio związane ze zdrowiem, higieną i bezpieczeństwem uczniów oraz pracowników. Przy obecnym i przyszłym obciążeniu szkoły dalsze odkładanie decyzji będzie jedynie pogłębiało problem.

Podkreślamy również, że mimo starań dyrekcji szkoły oraz rady rodziców nie jesteśmy w stanie sprostać tym wymogom wyłącznie działaniami organizacyjnymi lub doraźnym doposażeniem placówki, ponieważ obecny budynek posiada wiele ograniczeń technicznych. Ograniczenia te dotyczą zarówno infrastruktury jak i możliwości dalszej rozbudowy oraz zapewnienia odpowiedniego zaplecza funkcjonalnego dla uczniów.

Rozwój szkoły nie jest przedsięwzięciem nastawionym na zysk ani inwestycją o charakterze komercyjnym. Jest realizacją podstawowego zadania własnego gminy: zapewnienia dzieciom bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki.

Nowoczesna placówka może pełnić funkcję znacznie szerszą niż tylko szkolną. Może obejmować sale dydaktyczne, świetlicę, stołówkę, bibliotekę, gabinety specjalistyczne, sale terapeutyczne, przestrzeń dla zajęć pozalekcyjnych, sportu, kultury, integracji i bezpiecznego spędzania czasu po lekcjach.

Dobrze zaprojektowany obiekt może służyć również mieszkańcom — nie tylko uczniom w godzinach lekcyjnych. Powinien być planowany jako przestrzeń dla wszystkich mieszkańców Chwaszczyna: miejsce działania klubów i stowarzyszeń, zajęć sportowych, fitness, rekreacji, warsztatów, wydarzeń kulturalnych, spotkań lokalnych, aktywności międzypokoleniowej oraz bezpiecznego spędzania czasu przez dzieci i młodzież po lekcjach. Taki kompleks nie musi dzielić mieszkańców. Może stać się wspólną, dobrze zaprojektowaną przestrzenią publiczną, która będzie pracować dla całej lokalnej społeczności przez cały dzień, a nie wyłącznie w czasie zajęć szkolnych.

Dzieci już dziś muszą docierać do szkoły. Ruch związany z edukacją nie powstanie dopiero w wyniku nowej inwestycji — on już istnieje. Różnica polega na tym, czy będzie odbywał się w warunkach przypadkowych i przeciążonych, czy w układzie zaprojektowanym od początku z myślą o bezpieczeństwie dzieci.

Nowa placówka daje możliwość uporządkowania obsługi komunikacyjnej: wydzielenia miejsc krótkiego postoju, parkingów, bezpiecznych dojść pieszych, przejść dla pieszych, stojaków rowerowych, obsługi autobusowej oraz rozdzielenia ruchu dzieci od ruchu samochodowego. Jest to szansa na poprawę bezpieczeństwa, a nie automatyczne jego pogorszenie.

Lokalizacja szkoły na obrzeżach miejscowości mogłaby w praktyce zwiększyć zależność dzieci od codziennego dowożenia samochodem. Mniej centralna i gorzej skomunikowana lokalizacja oznaczałaby dłuższe dojazdy, większe rozproszenie ruchu i mniejszą samodzielność uczniów w dotarciu do szkoły pieszo, rowerem lub komunikacją zbiorową.

W naszej ocenie teren obejmujący działki ewidencyjne nr 472/3, 470/1 oraz 468/92 w Chwaszczynie należy do nielicznych dostępnych w tej części miejscowości lokalizacji, które mogą realnie obsłużyć placówkę o znaczeniu ogólnomiejscowym i są dostępne komunikacyjnie dla mieszkańców różnych części Chwaszczyna. Lokalizacja ta powinna być oceniana nie tylko przez pryzmat sąsiedztwa, lecz przede wszystkim przez pryzmat możliwości stworzenia szkoły oraz przestrzeni publicznej dla dzieci, rodzin, klubów, grup zajęciowych i mieszkańców.

Przy wyborze lokalizacji szkoły nie wystarczy wskazać, że gdzieś na obrzeżach istnieje potencjalnie tańszy lub mniej konfliktowy teren. Taki teren musi jeszcze nadawać się do codziennej obsługi dzieci, umożliwiać bezpieczne dojścia i dojazdy, mieć możliwość powiązania z infrastrukturą publiczną oraz nie powodować przerzucenia ciężaru transportu na rodziców.

Zabezpieczenie dobrze położonego terenu pod szkołę jest decyzją strategiczną. Jeżeli gmina zrezygnuje dziś z realnie dostępnej lokalizacji, za kilka lat może się okazać, że nie ma już porównywalnego gruntu, a potrzeby oświatowe nadal pozostaną nierozwiązane.

Rozumiemy potrzebę ochrony zieleni, retencji i warunków wodnych. Uważamy jednak, że są to kwestie projektowe, które należy wpisać jako warunki realizacji inwestycji, a nie jako powód rezygnacji z placówki publicznej.

Część terenu może pełnić funkcję zielonego bufora, ogrodu edukacyjnego, przestrzeni rekreacyjnej, obszaru retencji wód opadowych lub naturalnej izolacji od sąsiedniej zabudowy. Nowoczesna szkoła może być przykładem inwestycji proekologicznej: z retencją, ogrodami deszczowymi, nasadzeniami, ograniczeniem powierzchni nieprzepuszczalnych, zielonymi dachami lub innymi rozwiązaniami ograniczającymi wpływ inwestycji na otoczenie.

Nie ma sprzeczności między szkołą a zielenią, o ile inwestycja zostanie właściwie zaprojektowana. Sprzecznością byłoby natomiast pozostawienie dzieci w przeciążonej placówce bez rozwiązania problemów sanitarnych, wentylacyjnych i funkcjonalnych.

W debacie publicznej pojawiają się dokumenty mające wykazywać, że nowa placówka nie jest konieczna albo że temat można odłożyć. Tego typu stanowisko pomija zasadniczą kwestię: żaden dokument nie zmienia faktu, że obecna szkoła ma ograniczenia techniczne i funkcjonalne, które są odczuwalne tu i teraz.

Nie można zastąpić oceny rzeczywistych warunków nauki samym zestawieniem liczb. Nawet przy założeniu zmian demograficznych szkoła nadal musi posiadać prawidłową wentylację, wystarczające sanitariaty, odpowiednią przestrzeń na świetlicę, stołówkę, gabinety specjalistyczne i zaplecze sportowe. Jeżeli tych warunków obecny budynek nie zapewnia, to problem istnieje niezależnie od sposobu prezentowania danych.

Nie zgadzamy się z tezą, że potrzeby dzieci można sprowadzić do minimum lokalowego. Standardem powinny być warunki bezpieczne, higieniczne i funkcjonalne, a nie jedynie takie, które pozwalają doraźnie utrzymać zajęcia w przeciążonym obiekcie.

Wnosimy nie o realizację inwestycji bez kontroli i bez konsultacji, lecz o jej dalsze, odpowiedzialne i transparentne procedowanie. W szczególności prosimy o:

1) kontynuowanie działań zmierzających do zabezpieczenia terenu pod rozwój infrastruktury oświatowej i społecznej w Chwaszczynie, w szczególności działek ewidencyjnych nr 472/3, 470/1 oraz 468/92;

2) przeprowadzenie konsultacji społecznych z udziałem rodziców, mieszkańców, dyrekcji szkoły, rady rodziców, nauczycieli i przedstawicieli gminy;

3) przedstawienie założeń funkcjonalnych inwestycji, w tym liczby uczniów, funkcji budynków, zaplecza sportowego, świetlicowego, terapeutycznego i komunikacyjnego, a także możliwości wykorzystania obiektu po godzinach lekcyjnych przez mieszkańców, kluby, stowarzyszenia, grupy zajęciowe, fitness, rekreację i lokalne inicjatywy społeczne;

4) wykonanie koncepcji bezpiecznej obsługi komunikacyjnej szkoły, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci pieszych, rowerzystów, autobusów szkolnych oraz krótkiego postoju rodziców;

5) uwzględnienie w projekcie maksymalnej możliwej ochrony zieleni, retencji wód opadowych, rozwiązań ograniczających hałas oraz zielonych buforów od strony zabudowy mieszkaniowej;

6) przedstawienie, czy obecny budynek szkoły może spełnić wymagania w zakresie wentylacji, sanitariatów, zaplecza sportowego, świetlicowego i specjalistycznego bez budowy dodatkowej placówki;

7) publiczne przedstawienie wariantów zagospodarowania terenu wraz z informacją, w jaki sposób odniesiono się do zgłaszanych uwag.

Rezygnacja z zabezpieczenia terenu pod szkołę byłaby decyzją krótkowzroczną. Brak decyzji dzisiaj może oznaczać w kolejnych latach przepełnione placówki, gorsze warunki nauki, większy chaos komunikacyjny i konieczność szukania rozwiązań awaryjnych.

Nie zgadzamy się z przedstawianiem tej inwestycji wyłącznie jako źródła uciążliwości. Dla wielu rodzin jest ona przede wszystkim szansą na bezpieczną, nowoczesną i dobrze zaprojektowaną szkołę dla dzieci z Chwaszczyna.

Apelujemy, aby nie rezygnować z tej koncepcji, lecz dopracować ją w dialogu z mieszkańcami. Opozycja wobec szczegółów projektu powinna prowadzić do lepszych rozwiązań projektowych, a nie do zaniechania celu publicznego, jakim jest zapewnienie dzieciom odpowiednich warunków nauki.

Załączona wizualizacja jest poglądowa i ma na celu pokazać potencjał przedmiotowych działek.

Z poważaniem,

Rodzice i mieszkańcy popierający rozwój infrastruktury oświatowej w Chwaszczynie

Dorota Soltan    Skontaktuj się z autorem petycji