Petycja w sprawie wyco­fa­nia opłat za par­king na tere­nie Wie­lo­spe­cja­li­stycz­nego Szpi­tala Woje­wódz­kiego w Gorzo­wie Wlkp.

Gorzów Wielkopolski, 22 grudnia 2025 r.

Wie­lo­spe­cja­li­styczny Szpi­tal Woje­wódz­ki w Gorzo­wie Wlkp. Sp. z o. o.,
ul. Dekerta 1,
66-400 Gorzów Wiel­ko­pol­ski

PETYCJA

Dzia­ła­jąc na pod­sta­wie art. 63 Kon­sty­tu­cji Rze­czypospolitej Pol­skiej oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o pety­cjach (Dz. U. z 2018 r. poz. 870), wno­simy o wyco­fa­nie opłat za par­king na tere­nie Wie­lo­spe­cja­li­stycz­nego Szpi­tala Woje­wódz­kiego w Gorzo­wie Wlkp.

UZASADNIENIE

Zgod­nie z art. 68 ust. 1 Kon­sty­tu­cji Rze­czypospolitej Pol­skiej każ­demu przy­słu­guje prawo do ochrony zdro­wia, nato­miast ust. 2 tego prze­pisu nakłada na wła­dze publiczne obo­wią­zek zapew­nie­nia rów­nego dostępu do świad­czeń opieki zdro­wot­nej finan­so­wa­nej ze środ­ków publicz­nych.

Wpro­wa­dza­nie dodat­ko­wych barier eko­no­micz­nych, takich jak opłaty za korzysta­nie z par­kin­gów przy pla­ców­kach medycz­nych, w spo­sób pośredni ogra­ni­cza fak­tyczną moż­li­wość sko­rzy­sta­nia z tych świad­czeń, zwłasz­cza w przy­padku osób, w złej kondycji finansowej. Godzi to w szcze­gólny spo­sób w dobro­stan osób star­szych wyma­ga­ją­cych sta­łej opieki medycz­nej; rodzin wie­lo­dziet­nych z niskim docho­dem; prze­wle­kle cho­rych, zwłasz­cza tych wyma­ga­ją­cych czę­stych, regu­lar­nych wie­lo­go­dzin­nych wizyt (jak np. pacjenci potrze­bu­jący dia­liz czy onko­lo­giczni), osoby z nie­peł­no­spraw­no­ściami, któ­re czę­sto nie są w sta­nie zapar­ko­wać w odle­głych, bez­płat­nych stre­fach i dotrzeć kom­fortowo pie­szo do pla­cówki.

Ponadto art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 6 listo­pada 2008 r. o pra­wach pacjenta i Rzecz­niku Praw Pacjenta sta­nowi, że na życze­nie pacjenta przy udzie­la­niu świad­czeń zdro­wot­nych może być obecna osoba bli­ska, a roz­dział 9 powyż­szej ustawy gwa­ran­tuje prawo kon­taktu oso­bi­stego. Wpro­wa­dze­nie odpłat­no­ści za par­ko­wa­nie w bez­po­śred­nim sąsiedz­twie szpi­tala w prak­tyce będzie utrud­niać reali­za­cję tego prawa, ogra­ni­cza­jąc moż­li­wość obec­no­ści osób bli­skich z przy­czyn finan­so­wych oraz skra­ca­jąc czas ich wizyt.

Szpi­tal jako publiczna jed­nostka ochrony zdro­wia, powi­nien w pierw­szej kolej­no­ści reali­zo­wać cele spo­łeczne, a nie gene­ro­wać przy­chody z usług par­kin­go­wych. Prze­ka­zy­wa­nie terenu pod płatny par­king w zarząd pry­wat­nych podmio­tów pro­wa­dzi do czę­ścio­wej pry­wa­ty­za­cji usług towa­rzy­szą­cych świad­cze­niom zdro­wot­nym.

Przy­po­mi­namy, że mie­sięczny koszt utrzy­ma­nia par­kingu wynosi obec­nie 3 397 zł mie­sięcz­nie. Prze­wi­dy­wany przy­chód Szpitala z płat­nego par­kingu to 138 tys. zł mie­sięcz­nie z tytułu dzier­żawy i dodat­kowo 22% od przy­cho­dów z opłat godzi­no­wych. Prio­ry­te­tem staje się zysk pry­wat­nych firm, które stop­niowo pry­wa­ty­zują publiczną ochronę zdro­wia. Dziś ude­rza to w kom­fort pacjen­tów, któ­rzy i tak płacą składkę zdro­wotną. A teraz pomimo niskich kosz­tów utrzy­ma­nia par­kingu pró­buje się z nich wycią­gnąć jesz­cze wię­cej, ale tym razem w pry­watne ręce.

W rejo­nie Gorzowa, dostęp do trans­portu zbio­ro­wego jest ogra­ni­czony. Auto­busy regio­nalne jeż­dżą rzadko, a pociągi są czę­sto odwo­ły­wane, przez co dla miesz­kań­ców oko­licz­nych gmin i powia­tów dojazd samo­cho­dem staje się jedyną realną moż­li­wo­ścią dotar­cia do szpi­tala. Nocą komu­ni­ka­cja miej­ska nie zapew­nia real­nej formy dosta­nia się do szpi­tala nawet samym miesz­kań­com Gorzowa, ponie­waż odstęp cza­sowy pomię­dzy kolej­nymi auto­bu­sami jest zbyt duży, nie obsłu­gują one całego mia­sta, a ponadto nie prze­jeż­dżają w pobliżu szpi­tala. Zatem wpro­wa­dze­nie opłat za par­ko­wa­nie na tere­nie szpi­tala będzie dla pacjen­tów podwój­nie dotkliwe. Nie dość, że już bory­kają się z wyklu­cze­niem komu­ni­ka­cyj­nym, to jesz­cze Ci, któ­rzy mimo braku połą­czeń będą w sta­nie dotrzeć do szpi­tala, zostaną za to dodat­kowo obcią­żeni opłatą.

Niewystarczająca infrastruktura parkingowa powoduje powstawanie kolejek do automatów płatniczych, co stanowi dodatkowe utrudnienie dla pacjentów, którzy już obecnie mierzą się z długim czasem oczekiwania na świadczenia zdrowotne.

Dodatkowe wątpliwości budzi zatrudnienie w szpitalu byłego marszałka województwa, pana Marcina Jabłońskiego, który w przeszłości podał się do dymisji po kolizji na drodze S3. Okoliczność ta skłania do ostrożnej oceny zapewnień, że środki pochodzące z opłat parkingowych zostaną przeznaczone wyłącznie na cele związane z leczeniem pacjentów.

Lidia Gądek, wów­czas człon­kini Komi­sji Zdro­wia z ramie­nia PO, 6 paździer­nika 2017 w Inter­pe­la­cji nr 16142 napi­sała „Nie­stety przy­szpi­talne par­kingi stały się dla pry­wat­nych przed­się­bior­ców oka­zją do łatwego, szyb­kiego i lukra­tyw­nego czer­pa­nia zysków, zaś dla zarzą­dza­ją­cych pla­ców­kami spo­sob­no­ścią do łata­nia budże­to­wych nie­do­stat­ków. Za powyż­szy stan rze­czy płacą doświad­czeni przez los cho­rzy, ich rodziny oraz naj­bliżsi.”, któ­rej obawy podzie­lamy.

Na koniec w 2018 roku rzecz­nik praw oby­wa­tel­skich, Adam Bod­nar (Mini­ster Spra­wiedliwości od 13 grud­nia 2023 do 24 lipca 2025 z ramie­nia PO), rów­nież wystą­pił do Mini­stra Zdro­wia w spra­wie wygó­ro­wa­nych opłat, podno­sząc argu­menty zbieżne z naszymi, cytu­jąc „Pod­kre­ślić bowiem należy, że nie można sta­wiać znaku rów­no­ści pomię­dzy korzy­sta­niem z usług par­kin­go­wych przy szpi­talu i korzy­sta­niem z tego rodzaju usług np. przy pla­ców­kach han­dlo­wych. O ile klienci tych ostat­nich dys­po­nują pełną swo­bodą wyboru i – o ile nie odpo­wia­dają im opłaty par­kin­gowe – mogą zde­cy­do­wać się na sko­rzy­sta­nie z usług innego przed­się­biorcy, o tyle pacjenci i ich bli­scy takiej alter­na­tywy są pozba­wieni.”

Filip Początek, okręg lubuski Partii Razem    Skontaktuj się z autorem petycji