Petycja w sprawie organizacji czasu pracy oraz równego traktowania pracowników drużyn konduktorskich PKP IC

My, niżej podpisani pracownicy oraz osoby wspierające pracowników drużyn konduktorskich PKP Intercity S.A., zwracamy się z niniejszą petycją w związku z informacjami dotyczącymi planowanych zmian w organizacji czasu pracy, w szczególności w zakresie różnicowania przydziału służb ze względu na płeć.

Z pełnym zrozumieniem odnosimy się do obowiązku przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym regulacji dotyczących dopuszczalnego wydatku energetycznego przy pracy fizycznej. Jednocześnie wyrażamy poważne zaniepokojenie kierunkiem interpretacji tych przepisów, który może prowadzić do nieuprawnionego ograniczania czasu pracy kobiet, a w konsekwencji do ich nierównego traktowania.

Stan prawny – kwestie kluczowe

1. Kodeks pracy nie przewiduje odrębnych norm czasu pracy dla kobiet i mężczyzn.
   Obowiązujące normy czasu pracy (8 godzin na dobę, 40 godzin tygodniowo, a w systemach równoważnych do 12 godzin) mają charakter powszechny i neutralny płciowo.

2. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 marca 2000 r. reguluje wyłącznie dopuszczalny wydatek energetyczny netto w trakcie zmiany roboczej:

   • 5000 kJ dla kobiet,

   • 8400 kJ dla mężczyzn.

   Przepisy te nie wprowadzają ograniczeń czasu pracy, lecz nakładają na pracodawcę obowiązek odpowiedniej organizacji pracy w celu niedopuszczenia do przekroczenia wskazanych norm.

3. Zgodnie ze stanowiskami Głównego Inspektoratu Pracy oraz Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, pojęcie „zmiany roboczej” obejmuje cały okres wykonywania pracy, niezależnie od tego, czy trwa ona 8, 10 czy 12 godzin.

Skutki planowanych rozwiązań

W praktyce wprowadzanie ograniczeń liczby godzin pracy kobiet w ramach jednej zmiany, przy jednoczesnym zachowaniu pełnego wymiaru etatu, prowadzi do zwiększenia liczby dni roboczych, w których kobiety zobowiązane są do świadczenia pracy.

Oznacza to, że:

• kobiety będą częściej stawiały się do pracy niż mężczyźni,

• przy zachowaniu tego samego miesięcznego wymiaru czasu pracy,

• co skutkuje większym obciążeniem organizacyjnym i czasowym, w tym:

  • mniejszą liczbą dni wolnych,

  • większą liczbą dojazdów,

  • utrudnieniem godzenia życia zawodowego z prywatnym.

Takie rozwiązania:

• nie zmniejszają realnego obciążenia pracą,

• nie realizują celu przepisów BHP,

• a jednocześnie prowadzą do nierównego traktowania pracownic w porównaniu do pracowników – mężczyzn.

Nasze obawy

Wprowadzenie systemowych rozwiązań, których skutkiem jest:

• ograniczanie liczby godzin pracy kobiet w zmianie,

• zwiększenie liczby dni pracy w miesiącu,

• ograniczenie dostępu do dłuższych służb,

• zmniejszenie możliwości wykonywania dodatkowych służb nadliczbowych.

może stanowić dyskryminację pośrednią ze względu na płeć, sprzeczną z art. 183a Kodeksu pracy, nawet jeśli intencją tych działań jest realizacja obowiązków z zakresu BHP.

Nasze postulaty

Wnosimy o:

1. Jednoznaczne potwierdzenie, że w PKP Intercity S.A. normy czasu pracy kobiet nie ulegają zmianie, a planowane rozwiązania nie mają charakteru kadrowego ani płciowego, lecz wyłącznie organizacyjny w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.

2. Stosowanie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy poprzez właściwą organizację pracy, w szczególności poprzez:

   • racjonalny podział obowiązków służbowych,

   • ograniczenie zbędnych i powtarzalnych czynności fizycznych,

   • zapewnienie odpowiednich narzędzi, środków technicznych oraz wsparcia organizacyjnego,

   • przeprowadzanie indywidualnej oceny ryzyka zawodowego na stanowisku pracy.

3. Zaniechanie rozwiązań organizacyjnych, które prowadzą do pozornego lub nieracjonalnego zwiększania efektywności pracy, w szczególności poprzez:

   • sztuczne skracanie czasu trwania pojedynczej zmiany,

   • zwiększanie liczby dni pracy przy zachowaniu tego samego wymiaru etatu,

   • dezorganizację grafików oraz rozdrobnienie czasu pracy,
     co w praktyce nie przynosi realnych korzyści ani w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, ani w zakresie efektywnego funkcjonowania Spółki.

4. Zaniechanie praktyk, które w sposób pośredni prowadzą do:

   • zwiększenia liczby dni pracy kobiet,

   • ograniczenia ich możliwości zarobkowych,

   • nierównego dostępu do służb, dodatkowych służb nadliczbowych.

5. Podjęcie dialogu z pracownikami oraz ich przedstawicielami, opartego na rzetelnej, jednolitej i zgodnej z obowiązującymi przepisami prawa pracy oraz bezpieczeństwa i higieny pracy wykładni.

Celem niniejszej petycji nie jest kwestionowanie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, lecz zapewnienie ich stosowania w sposób zgodny z obowiązującym prawem, z poszanowaniem zasady równego traktowania oraz interesów wszystkich pracowników.

Liczymy na merytoryczne odniesienie się do przedstawionych postulatów oraz na podjęcie działań eliminujących ryzyko sporów prawnych i napięć społecznych.

Kobiety - kierowniczki pociągu i konduktorki pracujące w PKP Intercity    Skontaktuj się z autorem petycji