Trójmiejski Park Krajobrazowy SPOŁECZNY SPRZECIW WZGLĘDEM WYCINEK I POLOWAŃ

Gdańsk 12.03.2024 r.

PETYCJA

Trójmiejski Park Krajobrazowy

SPOŁECZNY SPRZECIW WZGLĘDEM WYCINEK I POLOWAŃ  

Szanowna Pani

Paulina Hennig-Kloska

Ministra Klimatu i Środowiska

Szanowna Pani Ministro

W imieniu wszystkich tych, którym leży na sercu dobrostan i przyszłość Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego (TPK), a którzy się tu podpiszą, zarówno przedstawicieli społeczności lokalnych, jak i osób z całej Polski:

• jako od lat zaangażowani i świadomi środowiskowych zagrożeń przy­rodnicy i społecznicy, zwracamy się w oparciu o dostępną wiedzę i powszechnie uznane, a niepokojące prognozy dla biosfery (strefy życia) Ziemi, o jak najszybsze podjęcie decyzji ukierunkowanej na TRWAŁĄ ELIMI­NACJĘ Z TPK FUNKCJI GOSPODARCZEJ, tj. KO­MERCYJNYCH WYCINEK I POLOWAŃ prowadzonych przez tutejsze Nadleś­nictwo Gdańsk.
• Innymi słowy – domagamy się, jako pełnoprawni właściciele tych lasów, odzyskania ich dozoru od dotychczasowego administratora (a naszego pra­cownika) – Nadleśnictwa Gdańsk i przekazania jurysdykcji oraz kompe­tencji w zakresie sprawowania zarządu nad tymi lasami na jego właściciela, czyli lokalne społeczności, poprzez WYBRANE W WOL­NYCH WYBO­RACH SAMORZĄDY.
• Przypominamy ponadto, że 100 lat temu społeczeństwo Polski powie­rzyło Lasom Państwowym wspólne dobro narodowe do odpowiedzial­nego nim zarządzania i gospodarowania, lecz zarówno w TPK, jak i w całej Polsce, instytucja ta zawiodła pro-przyrodnicze i pro-społeczne oczekiwania, na co dowodów aż nadto.  

Niektóre elementy naszego pakietu argumentacji w sprawie TPK ·                  

• Potrzeby około 100 pracowników PGL Lasy Państwowe (RDLP w Gdań­sku + Nadleśnictwo Gdańsk) nie mogą stanowić wyznacznika i domi­nanty potrzeb ponad 1 mln mieszkańców aglomeracji Trójmiasta (Gdańsk, Sopot, Gdynia) i Małego Trójmiasta (Rumia, Reda, Wejherowo) oraz innych sąsia­dujących z TPK jednostek osadniczych, a ponadto osób sympatyzujących z TPK z całej Polski.                   
• TPK jest spektakularny, tak pod względem puli przyrody ożywionej, ale zwłaszcza zasobów rzeźby terenu i priorytetowego krajobrazu, na skalę co najmniej europejską. Ta rzeźba, a dzięki niej i krajobraz, to niepowtarzalne w swoim rodzaju świadectwo dawnej obecności lądolodu skandynawskiego w północnej Polsce i procesów związanych z jego deglacjacją, w tym topnie­niem.                    
• TPK współtworzy z Aglomeracją Trójmiejską jedyny tego typu w Polsce wielkoobszarowy układ przestrzenny. To cywilizacyjny walor, ale i zagrożenie. Wskutek postępujących procesów urbanizacji Park nieuchronnie ewoluuje w kierunku przestrzeni „domykanej” ludzką zabudową z wszystkich stron. ·                  
• Zagrożeń „zewnętrznych” TPK jest wiele, zaś z „wewnętrznych” jako wiodąca wskazywana jest przez naukowców gospodarka leśna.                   
• W w/w uwarunkowaniach, przy konieczności mądrej realizacji rozlicz­nych oczekiwań społecznych, ale i ochrony niszczonej przyrody, prowadzone w TPK wycinki i polowania nabrały cech narastającego absurdu i anachroniz­mu, ale i postępującego zagrożenia dla coraz bardziej eksplorowanego przez ludzi obszaru Parku.                 
• Eliminacja polowań i pozostawienie możliwości jedynie incydentalnych wycinek związanych z wymogami bezpieczeństwa zwiększy, naszym zdaniem, poczucie integrującego i twórczego kontaktu ludzi z lasami TPK, wpłynie na zachowania zwierząt (w tym dzików) w kierunku naturalnego ograniczenia ich migracji do miast, ale i przyczyni się np. do ochrony przeciwpowodziowej terasy nadmorskiej pokrytej  zwartą zabudową miejską.

Nadleśnictwo Gdańsk przez kilkadziesiąt już lat, nie wykazało się roz­sądnym empatycznym podejściem do mieszkańców aglomeracji i przyrody. Ponadto nie pokusiło się o mądre planowanie strategiczne. Pracownicy tej instytucji w skali lat nie uwzględnili, w żaden praktycznie sposób, uwarun­kowań środowiskowych sąsiedztwa zarządzanych lasów z rozległą metropolią. Nagminnie ignorowali uwagi, projekty i oczekiwania społeczne, w tym w zak­resie, np. tworzenia rezerwatów przyrody, użytków ekologicznych czy ochrony stanowisk cennych gatunków. Co więcej – odważyli się nawet pozwać jednego z aktywistów do sądu (sprawa z art. 212 Ustawy Kodeks Karny ciągle w toku...).

Nadleśnictwo Gdańsk nie postępowało jak uważny dobrze wykształcony DOZORCA MAJĄTKU, NASZ PRACOWNIK, lecz jak zachłanny WŁAŚCI­CIEL lasów Skarbu Państwa (którym nie jest), czym wyczerpało pokłady ludzkiej cierpliwości. Podobnie jak i inne nadleśnictwa w Polsce.

APELUJEMY O LIKWIDACJĘ JURYSDYKCJI NADLEŚNICTWA GDAŃSK NA OBSZARZE TRÓJMIEJSKIEGO PARKU KRAJOBRA­ZOWEGO. SZANSĄ NA UTRZYMANIE UNIKATOWEGO ZASOBU I WSZECHSTRONNYCH FUNKCJI EKOLOGICZNYCH I SPOŁECZNYCH TPK BĘDZIE WYGASZENIE W NIM GOSPODARKI LEŚNEJ, W TYM POLOWAŃ.

ZASOBY TPK I JEGO WALORY TO DOBRO NARODOWE. UPRZEJ­MIE, ALE I STANOWCZO PROSIMY, ŻEBY O TYM PAMIĘTAĆ.

Autorzy petycji Sławomir Zieliński, Marcin S. Wilga, Michał Kochańczyk, Brunon Wołosz, Zenon Kruczyński – autorzy koordynujący niedawno pracę kilkudziesięciu osób przy powstawaniu tematycznej książki: „O ten las za daleko! Rozrachunek społeczny postępowania PGL Lasy Państwowe w Trójmiejskim Parku Krajobrazowym”. 2022. Wyd. Arche, Sopot.

P.S. Polecamy lekturę tej książki pani Ministrze dla rzeczywistego oglądu sytuacji w TPK. A także recenzję tej pozycji autorstwa pani Prof. Ewy Symonides, wybitnej polskiej biolog i byłej Głównej Konserwator Przyrody, do odczytania tu: http://mikrobiotop.pl/index.php/2022/12/21/recenzja-pani-profesor-ewy-symonides/