W przestrzeni publicznej pojawiają się kolejne doniesienia o zarzutach molestowania seksualnego na Uniwersytecie Warszawskim. W dniu 15.07.2026 r. Wysokie Obcasy w reportażu “Profesor UW do studentki: Chcesz, żebym cię wyprowadził w obroży, jak suczkę?” opisały historię jednej ze studentek.
Problem molestowania seksualnego na Uniwersytecie Warszawskim to wynik głębokich, patologicznych mechanizmów systemowych. Wskazują na to głośne medialne sprawy z ostatnich lat. Są one jasnym dowodem na to, że mimo oficjalnych deklaracji instytucjonalne mechanizmy ochrony osób studiujących i pracujących na UW działają tylko w teorii i wymagają pilnych zmian.
Zwracamy uwagę, że sprawcami przemocy najczęściej są mężczyźni zajmujący wysokie pozycje w hierarchii akademickiej, co prowadzi do znacznej asymetrii w dostępie do szeroko rozumianych zasobów – zarówno finansowych, jak i społecznych oraz instytucjonalnych.
Kwestię tę od lat podnoszą organy samorządu studenckiego UW (m.in. w 2024 i 2022 roku). Parlament Studentów UW przyjął w tej sprawie uchwałę (https://monitor.samorzad.uw.edu.pl/wp-content/uploads/2024/06/UCHWALA-NR-32_2023_2024.pdf), jednak większość zawartych w niej postulatów nie została zrealizowana, pomimo prowadzenia i aktualizowania przez Uniwersytet Inkluzywnego Planu Równości Płci Uniwersytetu Warszawskiego.
Jako Studencki Komitet Praw Kobiet 12.08.2026 r. skierowałyśmy do Rektora Uniwersytetu Warszawskiego poniższe postulaty. Podpisz się. Wspólnie pokażmy, że chcemy bezpiecznego kampusu. Teraz.
Od Uniwersytetu Warszawskiego żądamy:
1. Zastosowania stanowczości wobec sprawców przemocy seksualnej na Uniwersytecie Warszawskim i realne wymierzanie kar. Udowodnione stosowanie przemocy seksualnej powinno wiązać się przynajmniej z bezwzględnym zakończeniem stosunku pracy przez Uniwersytet Warszawski (z wyłączeniem możliwości przywrócenia do pracy na innym stanowisku lub w innej jednostce UW).
2. Rejestracji każdego zgłoszenia (z jego datą, przedmiotem skargi oraz danymi identyfikacyjnymi osoby, której dotyczy zgłoszenie) wpływającego do Pełnomocników ds. Równości, Prodziekanów ds studenckich, Komisji ds. nierównego traktowania i dyskryminacji, Komisji ds. mobbingu i innych zachowań niepożądanych, Zespołu Rektorskiego ds. Przeciwdziałania Mowie Nienawiści i Hejtowi, Rzeczniczki Akademickiej, Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej, Komisji Dyscyplinarnej ds Studentów i Doktorantów, Centrum Rozwiązywania Sporów i Konfliktów (CRSiK), Centrum Pomocy Psychologicznej (CPP), Biura Zespołu Koordynatorek ds. przeciwdziałania nierównemu traktowaniu, dyskryminacji, mobbingowi oraz innym zachowaniom niepożądanym.
a. W przypadku spraw zgłaszanych osobiście ze spotkania powinna zostać sporządzona notatka, podpisana zarówno przez osobę zgłaszającą, jak i przyjmującą zgłoszenie.
b. Przyjmowane i rejestrowane powinny być również zgłoszenia anonimowe.
3. Sporządzania zanonimizowanego ogólnodostępnego raportu zbiorczego za każdy rok akademicki dotyczący liczby zgłoszeń oraz informacji o ich zakończeniu.
4. Obniżenia o 50% wynagrodzenia finansowego pracownika na czas zawieszenia w prowadzeniu zajęć dydaktycznych, które jest wynikiem zgłoszenia przemocy lub podejrzenia popełnienia przestępstwa (na podstawie art. 303 Prawo ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).
5. “za niewłaściwe i niedozwolone uważa się (...) relacje między osobą prowadzącą zajęcia (nauczyciele akademiccy) a osobą studiującą na studiach I i II stopnia – nawet jeśli prowadzący/a zajęcia nie uczy, nie ocenia i nie doradza studentowi/studentce obecnie lub w przyszłości” – bezwzględnego egzekwowania powyższego zapisu zawartego w Informatorze o przeciwdziałaniu molestowaniu seksualnemu na uczelni. Pracownik ma obowiązek zgłoszenia każdej tego typu relacji swojemu przełożonemu.
a. W uzasadnionych przypadkach relacje takie można uznać za dopuszczalne np. między dwójką studentów, którzy poznali się na studiach II stopnia, z których jeden rozpoczął studia doktoranckie.
6. Objęcia ochroną studentów i studentek w procedurach zgłaszania przez sygnalistów i sygnalistki naruszeń prawa: http://bp.uw.edu.pl/procedura-zglaszania-przez-sygnalistow-naruszen-prawa-i-podejmowania-dzialan-nastepczych-na-uniwersytecie-warszawskim-2/, w szczególności poprzez zagwarantowanie zakazu działań odwetowych (retaliacji) wobec osób zgłaszających oraz świadkiń i świadków, także w wymiarze ocen, zatrudnienia, stypendiów i dostępu do zajęć.
7. Zagwarantowania osobie pokrzywdzonej pierwszego spotkania maksymalnym terminie trzech dni roboczych od zgłoszenia prośby o pomoc do Rzeczniczki Akademickiej lub innego podmiotu świadczącego wsparcie tj. Pełnomocnika ds. Równości, Centrum Pomocy Psychologicznej UW.
8. Dopuszczania do udziału na każdym etapie postępowania, wskazanej przez osobę pokrzywdzoną, osoby trzeciej w charakterze wsparcia, w szczególności Rzecznika Praw Studenta, jak również obligatoryjne informowanie o możliwości uzyskania takiego wsparcia.
9. Wprowadzenia współpracy i wymiany doświadczeń między Pełnomocnikami ds. Równości z różnych jednostek poprzez sprawozdania i spotkania, a także organ wspólny.
10. Ewaluacji pracy Pełnomocników ds. Równości, Rzeczniczki Akademickiej oraz Zespołu Koordynatorów ds. przeciwdziałania nierównemu traktowaniu, dyskryminacji, mobbingowi oraz innym zachowaniom niepożądanym przez odpowiedni organ Samorządu Studentów. Reprezentant Pełnomocników ds. równości powinien zaprezentować sprawozdanie przed Parlamentem Studentów Uniwersytetu Warszawskiego przynajmniej raz w semestrze.
11. Wypracowania szczegółowych procedur postępowań w przypadkach nierównego traktowania, dyskryminacji, w tym molestowania, molestowania seksualnego oraz mobbingu, poprzedzonych konsultacjami społecznymi. Konieczne jest określenie ścisłych zasad dotyczących zarówno przebiegu postępowania, czasu jego trwania, praw przysługujących stronom, jak i kompetencji poszczególnych jednostek uniwersyteckich. Obecnie wiele kwestii pozostaje niesprecyzowanych, pozostając do wolnej interpretacji dla organów uczelni. Procedury powinny być wypracowane po konsultacjach społecznych i w porozumieniu z Samorządem Studentów oraz przynajmniej dwoma zewnętrznymi organizacjami posiadającymi aktualną wiedzę o przeciwdziałaniu przemocy seksualnej i mobbingowi.
12. Wymogu posiadania aktualnego szkolenia z powyższych procedur przez wszystkich Pełnomocników ds. Równości, pracowników Biura Rzeczniczki Akademickiej, pracowników Centrum Pomocy Psychologicznej, Rzeczników Dyscyplinarnych oraz Dziekanów i Prodziekanów wszystkich wydziałów.
13. Wprowadzenia reprezentacji studenckiej w Komisjach, o których mowa w § 6 Polityki przeciwdziałania zachowaniom niepożądanym w UW (Komisja ds. nierównego traktowania i dyskryminacji, Komisja ds. mobbingu i innych zachowań niepożądanych).
14. Wprowadzenia możliwości nałożenia przez Uniwersytet, na wniosek osoby pokrzywdzonej, zakazu kontaktu między stronami postępowania (w tym zakazu przebywania w tych samych pomieszczeniach, prowadzenia lub uczestniczenia w tych samych zajęciach) już na etapie postępowania wyjaśniającego, przed jego zakończeniem.
15. Objęcia wszystkimi wskazanymi wyżej procedurami i formami ochrony również doktorantów i doktorantek oraz osoby zatrudnione na Uniwersytecie na podstawie umów cywilnoprawnych, niezależnie od formy zatrudnienia lub kształcenia.
16. Udzielenia jednorazowej pomocy finansowej (zapomogi) przysługującej co semestr w wysokości do 10 000 złotych na rzecz reprezentacji prawnej dla osób pokrzywdzonych przemocą seksualną (na dowolnym etapie postępowania). Kwota podlega corocznej waloryzacji o wskaźnik inflacji.
17. Udzielenia jednorazowej pomocy finansowej (zapomogi) przysługującej co semestr w wysokości do 6 000 złotych przeznaczoną na pokrycie kosztów kompleksowej opieki zdrowotnej m.in. obejmującej konsultacje psychiatryczne i psychologiczne, zakup leków psychiatrycznych, sporządzenie opinii oraz wykonania badań przez psychologa oraz wydanie diagnozy przez lekarza psychiatrę, dla osób pokrzywdzonych przemocą seksualną (na dowolnym etapie postępowania). Kwota podlega corocznej waloryzacji o wskaźnik inflacji.
18. Przedłużenie terminu złożenia zgłoszenia z 3 lat do 15 lat od zdarzenia lub ostatniego z serii zdarzeń będących przedmiotem zgłoszenia.
19. Wprowadzenie wymogu sporządzania sprawozdań pracy przez Pełnomocników ds równości, do których wgląd mieliby Dziekani, Prodziekani ds. studenckich oraz Rady Samorządu Studentów danej jednostki. W sprawozdaniu powinny zawierać się informacje o etapie oraz realizacji poszczególnych postulatów.
20. Corocznego, na początku roku akademickiego, przekazywania całej społeczności Uniwersytetu Warszawskiego przez osoby wymienione w § 13 ust. 4 Polityki przeciwdziałania zachowaniom niepożądanym w UW – z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej oraz papierowej – materiałów informacyjno-edukacyjnych zawierających aktualne informacje o dostępnych formach pomocy, w tym o wsparciu oferowanym przez organizacje zewnętrzne.
21. Zwiększenia nakładów na zrealizowanie wszystkich powyższych działań, włącznie ze zwiększeniem liczby etatów w podmiotach świadczących pomoc, w tym pomoc psychologiczną w Centrum Pomocy Psychologicznej UW.